aynı yaşlardayız ama aramızda uçurum var
yabancıların kendi vizyonlu iş kültürlerini oluşturabilmiş olması hakkında bir şey paylaşmak istiyorum. alman bir arkadaşım var, almanya’da doğup büyüdü ve liseden beri arkadaşız. bunu herhangi bir kötü niyet veya haset amacıyla söylemiyorum, sadece yaşadığım bir durumu anlatmak istiyorum. dersleri çok iyi değildi, yks sonucu da pek iyi gelmedi. benim de 170 bin sayısal sıralamam vardı ama yerleşmeyip mezuna bıraktım ve bu sene üçüncü mezun senem olacak. bir yandan geçim kaygısı yaşıyorum, bir yandan da yazın petrolde çalışıp hem kendi paramı kazanmaya hem de aileme destek olmaya çalışıyorum. arkadaşım ise sınavdan sonra neredeyse hiç iş aramadı bile çünkü iş ilanı siteleri bu tarz işlerle dolu, siz de görmüşsünüzdür. direkt bir çağrı merkezinde işe girdi. günde yaklaşık 6-7 saat, haftada 5 gün çalışıyor. bazen evden, bazen ofisten çalışıyor ama ofis daha rahat olduğu için genellikle oradan çalışıyor. primlerle birlikte yaklaşık 80 bin tl maaş alıyor. hatta geçen hafta sadece 30 bin tl prim kazandığını söyledi. ben de almanca öğrenip aynı işe girmeyi düşündüğümü söyledim fakat bana alman olmadığım için işe alınmayabileceğimi, çünkü satış yaparken aksanımın fark edilmesi halinde müşterilerin telefonu kapatabileceğini söyledi. almanya kendi ülkesi dışındaki vatandaşlarına bile bu şekilde istihdam sağlayabiliyor, iyi maaş ve iyi çalışma şartları sunabiliyor. darısı bizim milletimize.