Ο γάτος μου μου σπάει τα αρχίδια και μπαίνοντας μέσα στο chatgtp το ρομπότ μου σύστησε να του δώσω να καπνίσει χόρτο ώστε να τον αναγκάσω να είναι ντάγλα όλη μέρα και να μην ξύνει το gaming chair στο οποίο κάθομαι και προγραμματίζω. Έχει καπνίσει ποτέ κανένας χόρτο; Όταν το κάνεις σε πιάνουν λιγούρες για πιτόγυρα; Χρειάζεται να μπω στο doctoranytime για το γράψω;
Έχω παρατηρήσει πως όσο περνάει ο καιρός τα πιτσιρίκια μισούνε την εργασία όλο και περισσότερο και πως εμείς οι παλιοί είμαστε η πρώτη γενιά που μισοί την δουλειά, διότι είναι σπάνιο να δεις στους μπαρμπάδες αντίστοιχη μιζέρια.
Και δεν μιλάω για τα βασικά όπως εργασία σε κάτεργα, μισθούς πείνας, το ότι το σουβλάκι έχει πάει 5 ευρώ κλπ, για αυτά και οι παλιοί γκρινιάζουν και όλοι μας μάλιστα, μιλάω για το πόση δουλοπρέπεια οι παλιοί έχουνε για την δουλειά σε αντίθεση με το ότι δε θέλουμε να μας πιάσουνε μαλάκες.
Οι παλιές καραβάνες θέλουν να γλιτώσουν από τις γυναίκες τους που δεν μπορείς να καταλάβεις μέχρι να δουλέψεις με έναν που νιώθει έτσι και να τον καταλάβεις, έχω γνωρίσει πολλούς 60-70άριδες που είναι με το ένα πόδι στον τάφο και ακόμα σε αυτή την ηλικία πρέπει να κουβαλάνε το κουφάρι τους στη δουλειά για να επιβιώσουν.
Πολλοί από αυτούς δουλεύουνε σε σκληρές δουλειές όπως αγροτικά ή οικοδομές ακόμα και όταν παίζει ο ολυμπιακός μόνο και μόνο γιατί δεν ξέρουν κάτι άλλο από αυτό που κάνουνε επειδή το βλέπουνε σαν συνήθεια, βλέπουνε την δουλειά ως κάτι καλό, παραγωγικότητα, αξία, που προσφέρει στην κοινωνία μας και δουλεύουν στα 70 τους.
Ενώ οι νεολαίοι είναι τόσο μίζεροι προς την εργασία, τους ρωτάς κάτι σαν «θέλεις να καθαρίσεις τουαλέτα» ή «κάτσε καμία ώρα παραπάνω από αυτή που χτύπησες κάρτα» και η μόνη τους απάντηση είναι «άσε με μπάρμπα θέλω να παίξω φρουτάκια» και μιλάνε συνεχώς για το πόσο ανάγκη έχουν για να ανέχονται τις μαλακίες του κάθε αφεντικού.
Και ξαναλέω καταλαβαίνω τη κριτική για τους χαμηλούς μισθούς και τα λοιπά, αλλά οι νεολαίοι δε θέλουν να ζουν για να δουλεύουν, οι παλιοί έχουν συνηθίσει να δουλεύουν από τα 15 και δεν ξέρουν με τι άλλο να ασχοληθούν για να γεμίσουν τη μέρα τους.
Ξέρω υδραυλικούς στα 60 τους που είναι έμειναν ανάπηροι λόγο εργασιακών ατυχημάτων και μου μιλάνε για το πόσο θα θέλανε να μπορούσανε να συνεχίσουν να εργάζονται επειδή τους άρεσε τόσο πολύ να ξεβουλώνουν τουαλέτες και να μυρίζουν το σκατό.
Πιστεύω πως αυτή η έντονη αντιπάθεια προς την δουλειά είναι ασυναφής, εκτός αν αυτό που κάνεις συγκεκριμένα δεν σαρέσει αλλά μπορείς να πεις στο μπαμπά σου να σε χώσει κάπου, μπορείς να παίζεις κίνο και να το κάνεις με πραγματικό ενδιαφέρον και αγάπη ακόμα και αν το σουβλάκι πάει στα 10 ευρώ.