Üzerinde hak idda edemeyeceğimiz topraklar içn insanlar birbirini vurup öldürüyor ve de üstüne evler yapıp birbirine satıyor. Bir çok ömür bunu elde etmek için heba oluyor. Bir su kadar zorunluyuz konutlarımıza işin komik yanı hepimizin muhtaç olduğu şeyi bir diğerine daha da zor vermesi.
Nice krallıklar adı dahi bilinmeyen krallar bunlar için öldü. Şimdi o saraylarının üstlerine kanalizasyonlar yapıyoruz.
Artık bir şeyler "aramak" ve "satın almak" yerine kendimiz yapmayı normalleştirmeliyiz. Siyasi bir tepkiden öte insanın ruhunu okşuyan değerli bir kazanım bu. Yeteneksizim bir küçük bahaneden fazlası değil.
Herhangi bir uzvun eksik değilse bir bahane göremiyorum yapmamak için işi komik yanı elleri olmadan resim çizen insanlar dahi var.
Sözün özü yapalım, yapın. Dönüşüm kişiden başlara inanıyorum. Yemekler, takılar, tokalar aklınıza gelebilecek her şey. Kendine yetebilen bir insan olmak nasıl bir his tahmin etsenize.
Hep insanın insanı nasıl ezdiğinden bahsederiz ama hiçbirimiz insanın doğayı nasıl yakıp yok ettiğine hayvanları nasıl sistematik köleler haline getirdiğine dikkat çekmez.
Avrupa'da kurulmuş insan bahçelerine disgusting derken nasıl olur da hayvanat bahçesine masum gözüyle bakabilir? Aynı türden olmadığımız için reva mı onlara?
Neslini tüketip evrimini yok ettiğimiz tür sayısı sandığınız sayının kat kat fazlası sadece son 300 senede ne kadar büyük doğa katliamı yaptığımıza ulaşmak zor değil.
En komiği de beslenme şekillerimiz. Farkında mısınız tavuk, inek diğer besi hayvanlarını TÜKETMEK için üretiyoruz. Soykırım demek hafif kalır. Bir çok hayvanı sadece yemek için üretiyoruz. İnsan sistematik bir sömürü makinesidir.
Sadece elmas çıkarmak için ki bir çoğu saçma saçma evlilik yüzüğüne dönüşüyor (propaganda). Ne kadar alanın heba edildiğini tahmin edebiliyor musunuz?
Et yemeyin tavuk yemeyin! Diyemiyorum doğanın bir dengesi var ben bunu gözetelim diyorum. Şahsım olarak ben de et ve tavuğa bayılıyorum. Önemli olanın avlanmak değil sistematik katliam olduğuna dikkat çekiyorum.
YETERİNCE KORKUNÇ GELMEDİYSE bir aslan sürüsü tarafından yenmek üzere beslendiğinizi düşünün. Muhtemelen yarısını da bitirmeyip çöpe atarlar.
Yanlış yapmaktan neden bu kadar korkuyoruz bilmiyorum. Bir hayat yaşayacağız, kendimize ait olsun istiyorum doğrusuyla yanlışıyla BENİM olsun diyorum. Bunu insanlara anlatmak çok zor. Neden korkar ki insan hata yapmaktan? Yanlışı görmeden doğruyu nasıl bilebiliriz ki.