Was mijn moeder te hebberig, te eerlijk of zat ze net goed?
Mijn moeder was een tijdje terug bij de appie met de handscanner bezig en scande een volledige ossenhaas van ca 1.5-2.0kg en volgens de barcode kostte deze ongeveer 15 euro. De kiloprijs is ongeveer 60 euro/kg dus per stuk ongeveer 80 euro voordeel. ze keek verder en zag dat de andere zes stukken hetzelfde "probleem" hadden. Ze heeft er toen "maar" 2 gepakt omdat ze meer niet netjes vond. Ik denk dat ik misschien toch iets minder netjes was geweest en er 4 had gepakt (t max wat ik in de diepvries kon proppen). Dit morele dilemma interesseert (hier stond eerst "stoort" maar dat was miss wat overdreven want ik lig echt niet wakker van mn ma die n hele goedkope beurt shoppen bij de appie heeft, maar, waar zit de grens tussen de buurtsuper en miljardenbedrijf Ahold Delhaize) me oprecht al maanden van tijd tot tijd dusss, hoor graag suggesties. Wat is in deze situatie de juiste aanpak?
Edit: hoeveel was acceptabel om mee te nemen? Gwn allemaal omdat t een goeie deal is of ook wat overlaten voor de volgende persoon, niet wetende of dat nou een lief oud vrouwtje of een enorme opportunist is?