u/Hippo_9122

Hi, ik schrijf hier vooral om dit even van me af te schrijven.

Ik kom uit een land in Latijns-Amerika.

Mijn man en ik zijn samen op zoek naar een huis hier in Nederland (we werken allebei fulltime), en mijn schoonvader heeft aangeboden om ons financieel een beetje te helpen. Het zal eigenlijk meer als een lening werken, omdat we het beetje bij beetje zullen terugbetalen, maar het helpt ons enorm.

Een paar jaar geleden, toen we gingen samenwonen, heeft mijn schoonmoeder ons trouwens ook wat geld gegeven om meubels te kopen.

Maar dit is het punt: gisteren waren mijn schoonouders met elkaar aan het praten en maakten ze een opmerking over het feit dat mijn ouders ons niet financieel hebben geholpen. Het is niet de eerste keer dat ze zoiets zeggen.

De waarheid is dat hun situaties totaal verschillend zijn. Mijn ouders komen uit een gezin met een laag inkomen in mijn thuisland. Mijn vader moest bijvoorbeeld al op zijn negende gaan werken, heeft zijn middelbare school nauwelijks kunnen afmaken en heeft altijd in een fabriek gewerkt.

Mijn ouders kunnen eigenlijk alleen hun eigen kosten betalen en hebben nauwelijks spaargeld. Daarom begrijp ik heel goed waarom ze ons niet financieel hebben kunnen helpen.

Mijn schoonvader daarentegen heeft een ingenieursopleiding gedaan en heeft hier in Nederland altijd een goede baan gehad. Daarnaast zijn de economische omstandigheden hier en in Latijns-Amerika natuurlijk totaal niet met elkaar te vergelijken.

Ik weet dat ik me niet zo veel van zulke opmerkingen zou moeten aantrekken, en ik ben echt dankbaar voor alles wat mijn schoonouders voor ons hebben gedaan. Maar toch heb ik het gevoel dat ze situaties met elkaar vergelijken die eigenlijk helemaal niet vergelijkbaar zijn.

Ik vraag me gewoon af of het misschien zo is dat de meeste mensen hier financiële steun van hun ouders krijgen wanneer ze zelfstandig gaan wonen of financieel op eigen benen gaan staan??? En dat het daarom voor hen vreemd of verkeerd lijkt dat mijn ouders dat niet hebben gedaan.