İstanbul da Evde Takılmak Neden Suç gibi lan !?
İstanbul'da yaşayan biriyim. Bugün iki arkadaşım geldi ve "neden sokağa çıkmıyorsun, odada ne yapıyorsun bütün gün, senin suratını unuttuk." diye söylendiler.
Cevap olarak "çıkıp ne yapabilirim ki" dediğimde, susup kaldılar.
evde zaman geçiren kişiye anormal gözüyle bakılıyor. Sadece arkadaşlarım değil, ailem de aynı.
İskandinav ülkeleri, Kanada veya Almanya'da yaşamıyoruz. Beton yığını, kekoların egzoz patlatma gürültüsü ve insan selinin ortasında oturup keyif alacağım bir köşe yok.
İşim çıkarsa gider halleder dönerim. Sırf dışarıda vakit geçirmiş olmak için dışarıya çıkmak zırvalık geliyor.
Müzeler, tarihi yerler, sinema, tiyatro gibi mekanlara defalarca gittim, hepsini ezbere biliyorum. Üstelik şu an bir gelirim yok. Sinema bile lüks. İş aradığımı bildikleri halde bu şekilde üsteliyorlar.
Küçüklüğümden beri şu algı var: Evde duruyorsan sende problem var.
(Evde de boş durmuyorum; kodlama, tasarım, en kötü film izliyorum, e-kitap okuyorum. Ki bunları yaptığı biliyor herkes!)
Tek seferlik gezilerden söz etmiyorum. Her gün gidilebilecek, sürekliliği olan ne var bu şehirde, dışarıda?
Param olsa zaten bu evde kalmam, narsist, vasıfsız, empati körü bir ailem mevcut! Bir kafede takılır, evi sadece uyumak için kullanırım. Gerçekten ahmak bir ailem var !!
Beni yargılayanların hepsi, maaş olarak 100 bin TL üstü alıyor.
Bu tavrım sadece İstanbul'a özel. Şehir dışına çıktığımda evde durmam, çünkü orada keşfedilecek yeni şeyler bulunuyor...
Reddit post u otomatik kaldırdığı için bu şekilde yazmak zorunda kaldım(bazı durumlar havada kaldı).