Help: ik voel me een buitensluiter
Hoi allemaal,
Ik zit met een probleem. Ik heb een vriendinnengroep die zich steeds meer opsplitst in 1 grote groep en 1 klein groepje. Ik kan met iedereen goed overweg. De grote groep is meer een feestgroep. De kleine groep is meer voor "diepgang". De kleine groep is erg passief geworden om zich bij de grote groep te mengen en er zijn wat kleine akkefietjes voorgevallen. Ikzelf had zoiets van ik hoef daar niet tussen te zitten en wil met beide groepen om blijven gaan. Nu zijn er wat mensen bijgekomen en weggegaan in de grote groep en is de samenstelling niet meer wat het was, dus het voelt inmiddels als "nieuwe groep". Ze nodigen de kleine groep minder vaak uit met als gevolg dat ze zich buitengesloten voelen, en omdat ik de enige ben die nog contact onderhoud met de kleine groep word ik als boeman gezien.
Ik probeer de kleine groep er daarom altijd bij te betrekken als ik zelf iets organiseer. Maar wanneer iemand anders van de grote groep iets organiseert en ik vraag "vinden jullie het goed als ... meegaan?" wordt er niet enthousiast of gewoon niet gereageerd. Ik krijg signalen dat zij geen behoefte meer aan de vriendinnen van de kleine groep hebben.
Nu gaan we iets leuks doen met de grote groep, en de kleine groep is niet meegevraagd. Het idee was ontstaan tijdens een avondje uit door een vriendin die niemand van de kleine groep kent. Meevragen gaat niet meer omdat we al kaartjes hebben geboekt. Nu vraagt mijn beste vriendin van de kleine groep of ik zin heb om die dag iets te doen. Ik weet gewoon niet wat ik moet reageren. Ik weet dat ze het niet leuk vindt en misschien zelfs boos wordt als ik zeg dat ik iets ga doen met de andere groep zonder dat zij is uitgenodigd. Maar anders komt ze er later wel achter. Ergens voel ik me behoorlijk rot en schuldig dat ik nu onderdeel ben van het buitensluiten, maar ik heb het idee dat het samenhouden van iedereen op mijn schouders wordt gelegd.
Wat vinden jullie hiervan? En hoe zouden jullie reageren op mijn beste vriendin?