u/LeonidasLiberis

Καλησπέρα σας.

Έχω βαρεθεί να ακούω κάθε χρόνο για αυξήσεις ψίχουλα των 20-30 ευρώ, την ώρα που η ακρίβεια έχει ξεφύγει.

Η μόνιμη δικαιολογία της κυβέρνησης είναι ότι αν πιέσουμε τις επιχειρήσεις, οι μικρές θα κλείσουν.

Οκ, το καφενείο της γειτονιάς δεν αντέχει.

Αλλά οι μεγάλοι όμιλοι (τράπεζες, ενέργεια, διυλιστήρια) και οι μεγάλοι εργολάβοι που βγάζουν δισεκατομμύρια;

Υπάρχει μια ρεαλιστική λύση που η τωρινή κυβέρνηση θα μπορούσε να είχε εφαρμόσει ήδη αντί να αδειάζει το μαξιλάρι ρευστότητας για να προεξοφλεί πρόωρα τα φθηνά μνημονιακά δάνεια για λόγους εντυπωσιασμού.

Και το κυριότερο: Η Ευρώπη ΔΕΝ μας απαγορεύει να το κάνουμε.

Αυτή την πρόταση δεν την έχει καταθέσει ολοκληρωμένα κανένα κόμμα σε όλα τα σημεία μέχρι σήμερα:

1. Φορολόγηση Υπερκερδών: Βάζουμε βαρύ φόρο στα αδικαιολόγητα υπερκέρδη των μεγάλων εταιρειών και στα μερίσματα των μεγάλων μετόχων.

Τα χρήματα υπάρχουν, είναι απλά σε λάθος χέρια.

2. Εθνικό Ταμείο Ανταμοιβής Εργασίας: Αυτά τα δισεκατομμύρια «κλειδώνονται» σε ένα ταμείο με έναν σκοπό: Να μηδενιστούν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων.

Ο εργοδότης πληρώνει τα ίδια (άρα μηδέν δικαιολογίες για απολύσεις), αλλά το κράτος σταματά να σου κρατάει το 15%.

Αποτέλεσμα: +150 με 200 ευρώ καθαρά στο χέρι σου κάθε μήνα.

3. Υποχρεωτικό Μπόνους στα Κέρδη : Αντιγράφουμε το γαλλικό μοντέλο. Οι μεγάλες εταιρείες υποχρεούνται να μοιράζουν ποσοστό των κερδών τους στους εργάτες. Για να μην «μαγειρέψουν» τα βιβλία τους εμφανίζοντας ξαφνικά ζημιές, το μπόνους υπολογίζεται υποχρεωτικά με βάση τον μέσο όρο κερδών της τελευταίας 5ετίας.

Το κλειδί: Ο νόμος να ορίζει ρητά ότι το μπόνους το παίρνει ΚΑΙ ο εργαζόμενος στον εργολάβο που δουλεύει για τη μητρική εταιρεία, καθώς είναι συν-δημιουργός του πλούτου της.

4. Φορολόγηση Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας: Αυξάνουμε τους φόρους σε περιουσίες άνω των 1-2 εκατομμυρίων ευρώ και σε είδη πολυτελείας (γιοτ, βίλες). Αυτά δεν μπορούν να «φύγουν» σε φορολογικούς παραδείσους, οπότε το κράτος βρίσκει μόνιμα έσοδα για να μειώσει π.χ. τον ΦΠΑ στα βασικά αγαθά.

Η κυβέρνηση είχε όλη την πολιτική δύναμη να το κάνει, αλλά προτίμησε να κάνει πλάτες στα μεγάλα θηρία και να μας αφήνει με τα ψίχουλα.

Εσείς τι πιστεύετε; Θα δούλευε ένα τέτοιο σύστημα στην Ελλάδα ή οι μεγάλες εταιρείες θα έβρισκαν πάλι τρόπο να τη σκαπουλάρουν μέσω των κομμάτων που σιωπούν;

Με αφορμή τις πρόσφατες ανακοινώσεις στη ΔΕΘ για την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 1.000 ευρώ μικτά μέσα στους επόμενους 15 μήνες, έκανα μια γρήγορη πράξη για να δούμε τι σημαίνει αυτό στην πραγματική ζωή και μακριά από τα μεγάλα πρωτοσέλιδα.

Ας το δούμε με απλά νούμερα για έναν εργαζόμενο στον ιδιωτικό τομέα (πλήρης απασχόληση):

Από τα 920€ μικτά πάμε στα 1.000€ μικτά. Αυτό ακούγεται σαν αύξηση 80 ευρώ.

Στο **καθαρό ποσό,**πάμε από τα 772€ στα 829€. Άρα, η πραγματική αύξηση που θα μπει στην τσέπη μας είναι 57 ευρώ τον μήνα (είτε έχεις ένα παιδί είτε κανένα, λόγω του τρόπου που λειτουργεί το αφορολόγητο).

Το μεγάλο ερώτημα: Φτάνουν αυτά τα 57 ευρώ;

Αν δούμε την αύξηση αυτή (+7,3%) απομονωμένη, είναι θεωρητικά μεγαλύτερη από τον πληθωρισμό της επόμενης χρονιάς.

Όμως, αν σκεφτούμε ότι η τελευταία αύξηση (στα 920€) έγινε τον Απρίλιο του 2026, μιλάμε σχεδόν για μια διετία μέχρι να δούμε ολόκληρα τα 1.000€.

Σε βάθος δύο ετών, ο σωρευτικός πληθωρισμός (σούπερ μάρκετ, ρεύμα, ενοίκια) θα έχει αγγίξει ήδη ένα 6,5% με 7%.

Το συμπέρασμα:

Αυτά τα 57 ευρώ καθαρά δυστυχώς δεν είναι πραγματική αύξηση που θα μας επιτρέψει να αποταμιεύσουμε ή να ζήσουμε καλύτερα. Είναι απλώς μια ασπίδα προστασίας για να μην χάσουμε κι άλλη αγοραστική δύναμη. Τα χρήματα αυτά θα πάνε κατευθείαν στο να καλύψουν τις ανατιμήσεις που έχουν ήδη γίνει και όσες έρχονται.

Ποια είναι η δική σας γνώμη;

​

Πολλές εξαυτών των συνθηκών όπως ελλειπή μέτρα ασφαλείας σε δυσμενή περιβάλλοντα εργασίας και καιρικές συνθήκες,υπερωρίες και απαξίωση της προσωπικής ζωής και χρήση μηχανημάτων βασικής και παλιάς τεχνολογίας.

Χωρίς τα απαραίτητα ηλεκτρονικά βοηθήματα ή τη σωστή προστασία, δυσκολεύοντας τόσο την δουλειά των εργαζομένων και αυξάνοντας τον κίνδυνο λάθους όσο στην παραγωγή και στα ατυχήματα είτε αυτά είναι ξαφνικά είτε χρόνια .

Σε ένα υγιές εργασιακό περιβάλλον υπάρχει εκπαίδευση, σαφείς οδηγίες, σύγχρονος ασφαλής εξοπλισμός, υγιές περιβάλλον και σεβασμός στα όρια του εργαζομένου.

Το φαινόμενο δεν δρα μεμονωμένα και δεν παρατηρείται μόνο σε λίγες μικρές επιχειρήσεις και εταιρείες αλλά και επιχειρηματικούς κολοσσούς στην πλειοψηφία τους,οι οποίοι εκμεταλλεύονται το φιλότιμο του Έλληνα εργαζομένου σε ένα συνεχές αίσθημα επιβίωσης λόγω πολύ χαμηλών μισθών και burnout.

Δεν είναι τυχαίο που είμαστε πρώτοι στις εβδομαδιαίες ώρες εργασίας στην Ευρώπη.

Πως είπατε;Ψηφιακός μετασχηματισμός Ελλάδα 2.0 με σεμινάρια ΕΣΠΑ για τεχνητή νοημοσύνη;

Αγγελίες που αναφέρουν όπως :

Όρεξη για δουλειά

Ανταγωνιστικό περιβάλλον

Προοπτικές εξέλιξης

Πλήρες πακέτο βασικού μισθού

Με δυνατότητα προσαρμογής σε γρήγορο περιβάλλον

Αν όλα αυτά τα έβλεπε ένας Γερμανός,Γάλλος ή Σουηδός εργαζόμενος θα το περνούσε ως σατυρική φάρσα και όχι ως αγγελία.

​

Μέχρι τώρα, ο κλασικός Τειρεσίας έβλεπε μόνο όσα χρωστάμε σε τράπεζες.

Ο νέος κρατικός Τειρεσίας όμως σκανάρει τις οφειλές μας προς όλο το Δημόσιο και μας βγάζει μια κρατική βαθμολογία συνέπειας,δεν χρησιμοποιεί αριθμούς αλλά κατατάσσει τους πολίτες σε 6 συγκεκριμένες βαθμίδες με βάση το ρίσκο συνέπειας.

Ανώτατη Βαθμίδα: AA

Εξαιρετική πιστοληπτική ικανότητα

Μηδενικά χρέη ή ρυθμίσεις σε πλήρη σειρά

Ενδιάμεσες Βαθμίδες: A, BB, B, Γ

Μεσαίο ρίσκο

Οι συνεπείς με μικρές ρυθμίσεις ή μικρά ελεγχόμενα χρέη.

Κατώτατη Βαθμίδα Δ

Υψηλό ρίσκο

Ληξιπρόθεσμα χρέη εκτός ρύθμισης και κατασχέσεις σε εξέλιξη.

Στον κλασικό τραπεζικό Τειρεσία η κλίμακα παραμένει σε νούμερα, με άριστο το 600 και κατώτατο το 1.

Τι παρακολουθεί ο Κρατικός Τειρεσίας;

Παρακολουθεί την Εφορία όπως απλήρωτους φόρους (ΕΝΦΙΑ, εισόδημα κ.τ.λ.), πρόστιμα ή απλήρωτα δάνεια με εγγύηση Δημοσίου μετά την κατάπτωση από τον τραπεζικό Τειρεσία.

Όλα τα ασφαλιστικά Ταμεία δηλαδή απλήρωτες εισφορές ΕΦΚΑ

Και ότι έχει να κάνει με δήμους, όπως κλήσεις δημοτικής αστυνομίας,απλήρωτα δημοτικά τέλη μέσω ΔΕΗ και λογαριασμούς Δημόσιας Ύδρευσης και Αποχέτευσης μετά την σφράγιση του ρολογιού.

Συγκεκριμένα όμως αν ο Δήμος στείλει τα απλήρωτα δημοτικά τέλη του ρεύματος ή του νερού στην εφορία τότε το χρέος μπαίνει και στη κρατική βαθμολογία και ή περιουσία σου μπλοκάρεται,αν συνεχίσεις να μην είσαι συνεπής στην εφορία με την φορολογική ενημερότητα,δεν μπορείς να πουλήσεις ή να μεταβιβάσεις κανένα ακίνητο (π.χ. γονική παροχή).

Ενεργειακός Τειρεσίας και Τειρεσίας Τηλεγνώσις

Οι απλήρωτοι λογαριασμοί ρεύματος - αερίου και τηλεπικοινωνιών όπως ΔΕΗ/ΟΤΕ δεν πάνε στον Κρατικό Τειρεσία, αλλά σε δικά τους συστήματα όπως ο Ενεργειακός Τειρεσίας και ο Τηλεγνώσις αντίστοιχα.

Επίσης ο ενεργειακός Τειρεσίας δεν μπορεί να σε κόψει να αλλάξεις πάροχο στο ρεύμα αν χρωστάς μόνο στο αέριο ή το αντίστροφο γιατί είναι ξεχωριστά συστήματα μέσα στο σύστημα.

Αν τους αφήσεις απλήρωτους, σου κόβουν τη γραμμή ή το ρεύμα ή το αέριο και σε μπλοκάρουν από το να αλλάξεις εταιρεία για μόνο εκείνο το προϊόν το οποίο είσαι χρεωμένος.

Αλλά γενικώς η ΔΕΗ/ΟΤΕ δεν μπορούν να τραβήξουν χρήματα εκτός αν το χρέος σου φτάσει στα δικαστήρια με διαταγή πληρωμής ως αποτέλεσμα την αυτόματη εγγραφή στον τραπεζικό Τειρεσία και κατασχέσεις ποσών ή περιουσιών μέσω του Αρχείου Αθέτησης Υποχρεώσεων (ΣΑΥ).

Περί κρατικού Τειρεσία και ΕΦΚΑ

Η Εφορία, ο ΕΦΚΑ μέσω του ΚΕΑΟ και οι τράπεζες έχουν μόνο το δικαίωμα να κάνουν αυτόματες κατασχέσεις μέσω του συστήματος.

Αν χρωστάς στον ΕΦΚΑ δεν επηρεάζεται η έκδοση φορολογικής σου ενημερότητας στην Εφορία αλλά μπλοκάρεται η ασφαλιστική σου ενημερότητα που είναι υποχρεωτική για μεταβιβάσεις οχημάτων επαγγελματικής χρήσης και ακινήτων.

Τον κρατικό Τειρεσία έχουν δικαίωμα να το διαβάζουν οι τράπεζες και είναι σίγουρο ότι θα σε αποκλείσουν από νέα δάνεια ή κάρτες ανεξαρτήτως αν έχεις καλό σκορ στο τραπεζικό Τειρεσία.

Ο κρατικός Τειρεσίας όμως δεν έχει δικαίωμα να διαβάζει τον τραπεζικό Τειρεσία δηλαδή τα δάνεια σου (εκτός και αν μιλάμε για μετάπτωση δανείων με εγγύηση δημόσιου)παρά μόνο μέσω του συστήματος Eispraxis, να βλέπει το υπόλοιπο των χρημάτων στους τραπεζικούς σας λογαριασμούς σε πραγματικό χρόνο για να κάνει αυτόματες κατασχέσεις για ληξιπρόθεσμα χρέη (πάνω από το ακατάσχετο των 1600 €).

Αν λοιπόν η βαθμολογία σου στο κρατικό Τειρεσία έχει πέσει στα τάρταρα, ο αλγόριθμος την ανεβάζει σταδιακά όταν κάνεις ένταξη σε ρύθμιση,μόλις μπεις σε ρύθμιση (π.χ. 24 δόσεις στην Εφορία ή ή Δήμους και πληρώσεις την πρώτη δόση, η βαθμολογία παίρνει αμέσως την πρώτη μικρή άνοδο και τα αναγκαστικά μέτρα παγώνουν.

Με τη συνέπεια των πληρωμών κάθε μήνα το σύστημα σε παρακολουθεί,όσο πληρώνεις τις δόσεις σου στην ώρα τους κάθε μήνα,η βαθμολογία σου ανεβαίνει σταδιακά δείχνοντας ότι έγινες αξιόπιστος.

Με την Ολοσχερή Εξόφληση η βαθμολογία επανέρχεται στο πράσινο (υψηλό) επίπεδο μόνο όταν το χρέος σβηστεί εντελώς αλλά τα δεδομένα των παλιών καθυστερήσεων βλέπει το ιστορικό σου το σύστημα για ένα διάστημα περίπου 3 έως 5 χρόνια ανάλογα με την οφειλή πριν σβηστούν οριστικά για να ανέβεις στην Α βαθμίδα.

Τραπεζικός Τειρεσίας (ένα παράδειγμα)

Τι γίνεται όμως στον Τραπεζικό Τειρεσία με ένα άλλο θέμα που αφορά πολλούς όπως με τον εγγυητή όταν ο οφειλέτης μπαίνει σε Εξωδικαστικό:

Όταν ένα δάνειο κοκκινίζει βγαίνει διαταγή πληρωμής από fund ή τράπεζα, αλλά ο εγγυητής δεν ασχολείται καθόλου. Αντίθετα ο βασικός οφειλέτης μπαίνει στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό και πληρώνει τις δόσεις του κανονικά.

Τι συμβαίνει τότε με τις συνέπειες και το σκορ του εγγυητή;

Όσο ο οφειλέτης πληρώνει στην ώρα του, η ρύθμιση του Εξωδικαστικού καλύπτει αυτόματα και τον εγγυητή,το fund ή η τράπεζα απαγορεύεται νομικά να κάνει οποιαδήποτε κατάσχεση στον εγγυητή και η βαθμολογία του σταθεροποιείται.

Παρόλο όμως που υπάρχει προστασία το σκορ του εγγυητή έχει ήδη υποστεί ζημιά,η παλιά καθυστέρηση και η διαταγή πληρωμής έχουν καταγραφεί στο ιστορικό του στον Τειρεσία,αν ο εγγυητής ζητήσει δικό του ένα νέο μικρό δάνειο ή πιστωτική κάρτα θα απορριφθεί λόγω αυτού του ιστορικού, εκτός και αν μιλάμε για μεγάλα εισοδήματα και μεγάλα νέα δάνεια με νεο εγγυητή ή εγγυήσεις.

Ο εγγυητής είναι ασφαλής από κατασχέσεις μόνο όσο ο οφειλέτης είναι συνεπής,αν ο οφειλέτης σταματήσει να πληρώνει και χάσει τον εξωδικαστικό,το fund ή η τράπεζα θα στραφεί αμέσως κατά του εγγυητή ενεργοποιώντας κατασχέσεις στους λογαριασμούς του, και το σκορ του θα γκρεμιστεί ακαριαία.

Σχετικά όμως με την βαθμολογία του στον τραπεζικό Τειρεσία θα χρειαστεί τουλάχιστον 3 χρόνια για να διαγραφεί η διαταγή πληρωμής μετά την οριστική εξόφληση του δανείου ώστε να καθαρίσει εντελώς, όμως γενικά εκτός ελαχίστων περιπτώσεων μέχρι εκείνο το διάστημα αποκλείεται από το τραπεζικό σύστημα νέα πιστωτική κάρτα ή νέο δάνειο.

Διάβαζα πρόσφατα για την κβαντική φυσική και μου κόλλησε μια σκέψη.

Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι ένα ηλεκτρόνιο, όταν έχει μπροστά δύο ή και περισσότερες επιλογές δεν διαλέγει τη μία.

Διακλαδίζεται και περνάει από όλες ταυτόχρονα, όσες και να είναι αυτές.

Αφού είμαστε φτιαγμένοι από αυτά τα σωματίδια, μήπως το ίδιο συμβαίνει και σε εμάς;

Μήπως κάθε φορά που παίρνουμε μια απόφαση ή γλιτώνουμε έναν κίνδυνο η πραγματικότητα σπάει στα δύο ή και σε περισσότερες επιλογές;

Μήπως σε ένα παράλληλο σύμπαν κάποια πράγματα τελείωσαν ή δεν τελείωσαν αλλά η συνείδηση μας συνεχίζει εδώ ή σε πολλά εκεί, στην εκδοχή που είμαστε ζωντανοί όπως πίνουμε τον καφέ μας ;

Επίσης υπάρχει μια θεωρία για το κβαντικό ντεζαβου αλλά η κβαντική αποσυνοχή λέει ότι κανονικά απαγορεύει στους παράλληλους κόσμους να ανταλλάσσουν πληροφορίες.

Για εμάς όμως τελικά είναι ο πιο κοντινός τρόπος να περιγράψει κανείς την αίσθηση ότι η πραγματικότητά μας έχει ρωγμές;

Το ποσό των περίπου 3 δισεκατομμυρίων ευρώ είναι το απόλυτο, ετήσιο «ταβάνι» που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση για το σύνολο των νέων κρατικών δαπανών της Ελλάδας.

Και συγκεκριμένα περίπου 3% έως 3,6% ετησίως, γεγονός που μεταφράζεται σε ένα περιθώριο για νέες/επιπλέον δαπάνες ύψους περίπου 3 έως 3,7 δισεκατομμυρίων ευρώ κάθε χρόνο.

Όσο περίπου και ο πληθωρισμός που σου τρώει το εισόδημα.

Μέσα σε αυτό το συγκεκριμένο ποσό των 3 δισ. ευρώ η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να στριμώξει όλες τις αυξήσεις για τις κατηγορίες :

Τις ετήσιες αυξήσεις στις Συντάξεις (λόγω τιμαρίθμου).

Τις αυξήσεις στους μισθούς των Δημοσίων Υπαλλήλων (γιατροί, δάσκαλοι, σώματα ασφαλείας).

Την άνοδο στα Επιδόματα Ανεργίας ή Ασθενείας (που αυξάνονται έμμεσα όταν ανεβαίνει ο κατώτατος μισθός).

Οποιαδήποτε άλλη μόνιμη ανάγκη του κράτους (π.χ. νέες προσλήψεις στο ΕΣΥ ή λειτουργικά έξοδα σχολείων).

Αν η κυβέρνηση αποφάσιζε να δώσει αυξήσεις που ξεπερνούν συνολικά αυτό το όριο (έστω και αν είχε μαζέψει επιπλέον φόρους από τις μεγάλες εταιρείες), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα μπλόκαρε αμέσως τον προϋπολογισμό, καθώς θα παραβιαζόταν ο νέος αυστηρός κανόνας του Συμφώνου Σταθερότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πού αλλού μπορούν να πάνε αυτά τα 3 δις;

Τα 3 δισ. ευρώ είναι το ετήσιο περιθώριο για όλες τις νέες μόνιμες δαπάνες του κράτους.

Αν η κυβέρνηση δεν τα δώσει σε αυξήσεις μισθών και συντάξεων, μπορεί να τα κατευθύνει αποκλειστικά σε:

Δημόσια Υγεία (ΕΣΥ): Προσλήψεις μόνιμων γιατρών και νοσηλευτών, αγορά σύγχρονου ιατρικού εξοπλισμού για τα νοσοκομεία.

Δημόσια Παιδεία: Διορισμοί μόνιμων δασκάλων και καθηγητών, συντήρηση και ανέγερση σχολικών κτιρίων.

Εθνική Άμυνα: Μόνιμες λειτουργικές δαπάνες για τις ένοπλες δυνάμεις και συντήρηση οπλικών συστημάτων.

Κοινωνική Πρόνοια (ΟΠΕΚΑ): Μόνιμη αύξηση των αναπηρικών επιδομάτων ή του επιδόματος παιδιού.

Γιατί δεν υπάρχει ευρωπαϊκό «μπλόκο» στον Ιδιωτικό Τομέα;

Το ευρωπαϊκό Σύμφωνο Σταθερότητας ελέγχει αυστηρά μόνο το δημόσιο χρήμα (τα έσοδα και τα έξοδα του κράτους).

Ιδιωτική Συμφωνία: Οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα είναι χρήματα που μεταφέρονται από μία ιδιωτική εταιρεία  και από εκεί στην τσέπη σας .

Μηδενικό Κρατικό Κόστος: Το κράτος δεν ξοδεύει ούτε ένα ευρώ από τα ταμεία του για να πληρωθεί ο δικός σας μισθός .

Αντίθετα, όσο μεγαλύτερο μισθό σας δώσει ο εργοδότης, τόσο περισσότερους φόρους και εισφορές (ΕΦΚΑ) θα εισπράξει το κράτος.

Γιατί δεν συμφέρει την κυβέρνηση να κάνει υπέρογκες αυξήσεις στον κατώτατο μισθό:

Αν και η κυβέρνηση δεν πληρώνει τον κατώτατο μισθό από την τσέπη της, αποφεύγει τις απότομες και υπέρογκες αυξήσεις (π.χ. να πάει τον κατώτατο στα 1.200€ με τη μία) για τρεις κρίσιμους οικονομικούς λόγους:

Ο κίνδυνος των «Λουκέτων»: Μια μεγάλη εταιρεία με υπερκέρδη αντέχει υψηλούς μισθούς. Όμως, το 90% της ελληνικής αγοράς είναι μικρά μαγαζιά και βιοτεχνίες. Μια απότομη, τεράστια αύξηση του μισθολογικού κόστους θα οδηγούσε χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις σε κλείσιμο ή σε απολύσεις, αυξάνοντας την ανεργία.

Η Παγίδα του Πληθωρισμού (Ακρίβεια): Αν οι επιχειρήσεις αναγκαστούν να πληρώσουν ξαφνικά πολύ υψηλότερους μισθούς, θα μετακυλήσουν αμέσως αυτό το κόστος στις τελικές τιμές των προϊόντων τους. Το αποτέλεσμα θα είναι να ακριβύνει κι άλλο το σούπερ μάρκετ, η βενζίνη και τα ενοίκια, ακυρώνοντας την αύξηση που πήρε ο εργαζόμενος.

Έμμεσο κόστος για το Κράτος: Ο κατώτατος μισθός συνδέεται νομικά με δεκάδες κρατικά επιδόματα (π.χ. επίδομα ανεργίας ΔΥΠΑ).

Αν ο κατώτατος αυξηθεί απότομα, το κράτος υποχρεούται να πληρώσει εκατομμύρια ευρώ παραπάνω για αυτά τα επιδόματα, γεγονός που θα «έτρωγε» αμέσως χώρο από τα 3 δισ. € του ευρωπαϊκού κόφτη.

Από πού βγαίνουν τα χρήματα του Προϋπολογισμού και σε τι ποσοστό;

Τα χρήματα του κράτους (τα Συνολικά Έσοδα, που για το 2026 ανέρχονται στα 70,50 δισ. € προέρχονται κυρίως από τους φόρους των πολιτών.

Το ποσοστό των φόρων είναι συντριπτικό και διαμορφώνεται ως εξής:

Φόροι (ΑΑΔΕ): ~93% των συνολικών εσόδων (65,58 δισ. €). Αυτή είναι η κύρια «μηχανή» του κράτους.

Μέσα σε αυτούς τους φόρους κρύβονται:

Έμμεσοι Φόροι (ΦΠΑ & Καύσιμα): ~51% (περίπου 36 δισ. €).

Το μεγαλύτερο κομμάτι, το πληρώνουμε όλοι μας καθημερινά.

Φόρος Εισοδήματος Μισθωτών & Συνταξιούχων: ~23% (περίπου 16,4 δισ. €). Τα λεφτά που κρατούνται αυτόματα από το μεροκάματο του κόσμου.

Φόρος Κερδών Επιχειρήσεων (το 22%): ~14% (περίπου 9,8 δισ. €). Ο φόρος που πληρώνουν οι εταιρείες για τα κέρδη τους.

Λοιπά Έσοδα Κράτους (εκτός φόρων): ~7% (4,92 δισ. €). Λιμάνια, πρόστιμα, αποκρατικοποιήσεις.

Φόρος Μερισμάτων (το 5%) & Φόρος Πλουσίων: ~3% (περίπου 2 δισ. €).

Εδώ κρύβεται το «ψίχουλο» που πληρώνουν οι ιδιοκτήτες για να βάλουν τα εκατομμύρια στην προσωπική τους τσέπη.

ΕΝΦΙΑ / Φόροι Περιουσίας: ~2% (περίπου 1,3 δισ. €).

=Συνολικά Έσοδα Κράτους 100% / 70.50 δισ. €

Συνεπώς, το κράτος ζει και χρηματοδοτεί τα 3 δισ. € των παροχών του σχεδόν αποκλειστικά (93%) από τους φόρους που εισπράττει από την τσέπη των πολιτών και των επιχειρήσεων.

Έμμεσοι 51% + Μισθωτοί 23% + Εταιρείες 14% + Λοιπά 7% + Μερίσματα 3% + ΕΝΦΙΑ 2% = 100%

Υπάρχει κόφτης από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την φορολογία και τα μερίσματα επιχειρήσεων;

Όχι, δεν υπάρχει κανένας «κόφτης» ή ανώτατο όριο από την Ευρωπαϊκή Ένωση για το πόσο ψηλά μπορεί ένα κράτος να φορολογήσει τις επιχειρήσεις και τα μερίσματα.

Το δικαίωμα καθορισμού των φορολογικών συντελεστών ανήκει αποκλειστικά στην εσωτερική πολιτική της κάθε χώρας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επιβάλλει ταβάνι, οπότε η Ελλάδα έχει το απόλυτο νομικό δικαίωμα να αυξήσει το 22% των εταιρειών ή το 5% των μερισμάτων όσο ψηλά επιθυμεί.

Όπως καταλαβαίνετε, οι μεγάλες εταιρείες βγάζουν εκατομμύρια υπερκέρδη, αλλά ο κρατικός κουμπαράς γεμίζει κυρίως από τους φόρους του απλού κόσμου!