Çok Kıskanıyorum
Yolda yürürken sürekli alternatif türden veya farklı türden insanlar görüyorum. Hepsi çok güzel düzgün insanlar. Ama çok kıskanıyorum çünkü asla öyle bir çevrem olmadı. Ailem muhafazakar olduğundan dolayı da böyle insanlara ulaşamayınca kendimi çok yalnız hissediyorum. Öyle ki bugün bu insanları oturup izlerken ağladım. Kendi ilgilendiğim şeyleri yapabileceğim paylaşmaktan korktuğum şeyleri paylaşabileceğim hiç kimsem yok. Yanlarında sevgililerini de görüyorum. Benim hiç sevgilim de olmadı. Hiç romantik deneyimim yok. Ona da üzülüyorum. Umarım üniversiteye geçince ve ailemden ayrılınca artık kendimle aynı düşünen insanları bulabilirim. Belki beni de aralarına kabul ederler.