"Bozulsun, nolcak? Sen de oyna işte."
​
Arkadaşlar bugün başıma gelen küçük bir şeyi anlatacağım çünkü hâlâ mutluyum (///∇///)
Ben normalde beden derslerinde oyun oynamıyorum. Voleybol gibi oyunlarda kötüyüm ve oyun bozulursa insanların bana kızacağından çekiniyorum. Zaten bazen topu bana atmıyorlar, bazen de kötü oynadığımda kızıyorlar. Ben de uğraşmamak için kenarda izliyorum.
Bugün beden dersinin dördüncü haftasıydı ve şimdiye kadar sadece bir kez oynamıştım.
Sınıfa yeni gelen bir çocuk var, F diyeyim. Ders bitince bana neden hiç oynamadığımı sordu. Oynayamadığımı söyledim. Ben de oyunu bozmak ve insanları rahatsız etmek istemediğimi anlattım.
Çocuk direkt "Bozulsun, nolcak? Sen de oyna işte." dedi.
VE ARKADAŞLAR BEN NEDEN BİLMİYORUM AMA ÇOK MUTLU OLDUM 😭
Çünkü ilk defa biri bana neden kenarda durduğumu sordu ve oynamamı istedi. Daha önce kimse beni böyle teşvik etmemişti.
Bir de çocuk zaten çok iyi biri. Dersleri çok iyi, genel kültürü var, matematikte aşırı başarılı ve yeni gelmesine rağmen insanlar onu seviyor. Ben bir şey istemeden biyoloji defterini kullanmamı teklif etti. Defter ona dershane için lazımdı yine de al istediğin zaman getir dedi matematik sorularımda da yardımcı oluyor.
Oylesine anlatmak istedim altinda bir anlam oldugunu sanmıyorum. Sadece birinin bana böyle davranması beni gerçekten mutlu etti.
Belki onun için beş saniyelik bir konuşmaydı ama benim için günün en güzel olayı oldu. 😭