umutsuzluk, çaresizlik
Ben yeni mezun mühendis bir kız kardeşiniz olarak bugün buraya içimi dökmek için geldim.
Ne kadar bunu kabul etmekte bir süre zorlansam da, çaresiz kaldım. Sorunu çözmenin ilk adımı bir sorunun olduğunu kabul etmektir ilkesinden yola çıkarak bunu söyleyebiliyorum artık.
Türkiyeden gitme fırsatım olsun istediğim için mezun olduktan (2025, Bahçeşehir ) sonra iyi giden uzun stajıma rağmen işe başlamadım ve yeni iş ilanlarına da başvurmadım. Bunun yerine yurtdışına yüksek lisans başvurusu yapmaya odaklandım.
Hayatın belirsizlikleri, beklenmedik gelişmelerden dolayı şu an ailevi sebeplerden dolayı gitmem maalesef mümkün görünmüyor.
Benim de bir an önce iş bulmam şart. Geçen her dakika sektörde kendine bir yer edinmek daha da zorlaşıyor, bunun farkındayım ve zaten 1 sene kaybettiğim için çok korkuyorum.
Daha önceki stajımda ROS, SLAM, C++, Bash ile deneyimim oldu. Fakat şu an tek istediğim bir yerlerden başlamak ve o alan için derinlemesine çalışmak. Çalışmaya aç olduğumu hissediyorum bile diyebilirim.
Sektörde deneyim kazanmak ve staj veya junior pozisyonlarda çalışmayı çok istiyorum.
Ayrıca, bu alanlarda tanıdığımız kimse olmadığı için ailemden de yardım isteyemiyorum. Kısacası hiç networküm yok. İstanbul öncelikli olmak üzere İzmir ve Manisa da benim için uygun.
Bu konuda bana yol gösterebilecek ve yapıcı yorumlar yapacak kadar kibar olursanız, tavsiyelerinizi gerçekten duymak isterim. Özellikle de benzer süreçlerden geçen ve tutunmayı başaran arkadaşlar sizin hikayelerinizi duymak şu zor zamanda bana umut verecektir. Öyle bir umutsuzluk içerisindeyim ki, verilen proje yap tavsiyesi zaman kaybıymış, oyalıyormuş gibi hissettiriyor. Size neyin fayda sağladığını da yazabilirsiniz, anlatamayacağım kadar işime yarar.
Benimle aynı sıkıntıları yaşayan pek çok kişi olduğunu biliyorum. Kalbim sizlerle beraber. Umarım herkes dilediği gibi iş veya staj bulabilir. Bizlere sabır diliyorum.
Okuduğunuz için çok teşekkür ederim.