Επειδή έχουν ακουστεί πολλά διθυραμβικά σχόλια για την Εθνική και τα αποτελέσματα που έφερε στο Nations League, θα ήθελα να καταθέσω και τη δική μου άποψη, όχι με βάση τα αποτελέσματα, αλλά καθαρά με ποδοσφαιρικά κριτήρια και με γνώμονα το αγωνιστικό πλάνο της ομάδας.

Είναι γνωστό ότι ο Έλληνας φίλαθλος συχνά κρίνει μια ομάδα περισσότερο από το αποτέλεσμα και λιγότερο από τον τρόπο με τον οποίο αυτό ήρθε. Και πράγματι, μέχρι στιγμής η Εθνική έχει καταφέρει να πάρει σημαντικά αποτελέσματα απέναντι σε καλύτερες θεωρητικά ομάδες. Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά της εικόνας, η οποία θεωρώ ότι αργά ή γρήγορα θα εμφανιστεί.

Στα παιχνίδια με Γερμανία και Ολλανδία, όπου επιλέξαμε να αφήσουμε την μπάλα στον αντίπαλο και να παίξουμε σε πολύ χαμηλά μέτρα, είδαμε κάτι που κατά τη γνώμη μου είναι σημαντικό: αυτό το ποδόσφαιρο δεν φαίνεται να ταιριάζει ιδιαίτερα στην ποδοσφαιρική φιλοσοφία του Ιβάν Γιοβάνοβιτς.

Η Εθνική πολλές φορές κλείστηκε πολύ πίσω, χωρίς να φαίνεται να υπάρχει ένα ξεκάθαρο επιθετικό πλάνο για το τι θα κάνει όταν κερδίσει την μπάλα. Δεν υπήρχε ο τρόπος να κρατήσει την κατοχή, να ηρεμήσει το παιχνίδι, να πάρει μέτρα και να αναπτυχθεί με σωστό τρόπο.

Και εδώ βρίσκεται, για μένα, το βασικό πρόβλημα.

Στο ποδόσφαιρο, στο τέλος της ημέρας, πρέπει να βάλεις γκολ. Και ειδικά στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, αν για μεγάλο διάστημα δεν μπορείς να επιτεθείς και απλώς περιμένεις τον αντίπαλο, κάποια στιγμή είναι πολύ πιθανό να το πληρώσεις.

Η μεγάλη ικανότητα του Γιοβάνοβιτς είναι το ποδόσφαιρο με την μπάλα στα πόδια. Όταν όμως ο αντίπαλος έχει 65%-70% κατοχή και εσύ επιλέγεις να αμυνθείς για μεγάλα διαστήματα σε χαμηλά μέτρα, θεωρώ ότι απομακρύνεσαι από την ποδοσφαιρική φιλοσοφία και τα δυνατά σημεία του προπονητή.

Δεν είδαμε ένα ξεκάθαρο πλάνο για το πώς θα αμυνθούμε τόσο χαμηλά, αλλά κυρίως για το πώς θα επιτεθούμε από εκεί. Και αυτό φάνηκε χαρακτηριστικά στo δεύτερo ημίχρονo τόσο με τους Ολλανδούς όσο και στο πρώτο ημίχρονο με τους Γερμανούς, όπου δεχθήκαμε τη μία φάση μετά την άλλη.

Και για να μην παρεξηγηθώ: δεν λέω ότι το αμυντικό ποδόσφαιρο ή το χαμηλό block είναι από μόνο του λάθος. Ακόμη και προπονητές όπως ο Μουρίνιο έχουν χρησιμοποιήσει αυτή τη φιλοσοφία. Η διαφορά είναι ότι υπήρχε πάντα ξεκάθαρο πλάνο για το πώς η ομάδα θα βγει στην επίθεση, πώς θα δημιουργήσει και πώς θα σκοράρει.

Στην περίπτωση της Εθνικής, δεν είμαι βέβαιος ότι βλέπω αυτή την ξεκάθαρη επιθετική ταυτότητα όταν η ομάδα αναγκάζεται να παίξει τόσο χαμηλά, αλλα ούτε το συγκεκριμλενο ποδόσφαιρο προσφέρει την τόση αμυντική σιγουριά για να "καταπιούμε" την ανυπαρξία επιθετικού πλάνου.

Και κάπου εδώ καταλήγω στο δικό μου συμπέρασμα:

Δεν θεωρώ ότι ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι ο καταλληλότερος προπονητής για το ιδιαίτερο περιβάλλον των εθνικών ομάδων, όπου η σκοπιμότητα πολλές φορές επιβάλλει ένα διαφορετικό είδος ποδοσφαίρου.

Φυσικά, είναι απόλυτα αποδεκτό κάποιος να διαφωνεί μαζί μου. Και καταλαβαίνω ότι τα αποτελέσματα είναι αυτά που τελικά μένουν.

Αυτό που θα ήθελα όμως είναι να κοιτάξουμε λίγο πέρα από τα αποτελέσματα και να δούμε τη βαθύτερη εικόνα.

Γιατί στο ποδόσφαιρο δεν έχει σημασία μόνο τι αποτέλεσμα πήρες, αλλά και πώς έφτασες σε αυτό και κυρίως αν ο τρόπος με τον οποίο το πέτυχες μπορεί να σε οδηγήσει πραγματικά ένα βήμα παρακάτω.

Ρε παιδιά, τι είναι αυτό το καινούριο που ακούγεται, ότι ο Ολυμπιακός παίζει με σέντρες επειδή οι παίκτες είναι «μαθημένοι» να παίζουν έτσι λόγω Μεντιλίμπαρ;

Χθες ο Ολυμπιακός έκανε 43 σέντρες.

Από τους 11 που ξεκίνησαν βασικοί, οι 8 είναι καινούριες μεταγραφές. Και ο 1 από τους υπόλοιπους, ο Γιάρεμτσουκ, δεν ήταν καν πέρσι στο ρόστερ του Ολυμπιακού.

Δηλαδή αυτοί οι 8-9 παίκτες που αγωνίστηκαν χθες, πότε ακριβώς πρόλαβαν να «μάθουν» να παίζουν μόνο με σέντρες;

Τα τρολάκια του πρόεδρα πλέον έχουν ξεφτυλιστεί σε όλο το διαδίκτυο, ακόμα και οι βαζελοι τους κοροϊδεύουν. Μας λένε ότι η ομάδα δεν δουλεύτηκε στην προετοιμασία και ότι ο Μεντιλιμπαρ έχει κάψει όλους τους παίχτες. ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΝΤΡΟΜΠΡΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΑΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΠΑΙΧΤΕΣ 3 ΧΡΌΝΙΑ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΤΕΣ ΓΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΌ? Πόσα λεφτά παίρνετε βρε καημένοι και ξεφτυλιζεστε με τέτοιον τρόπο? Βγήκαν όλοι και κάνουν επίκληση στο συναίσθημα ότι τα ρίξαμε όλα στο νέο προπονητή επειδή φωνάξαμε Μεντιλιμπαρ και ήταν άσχημο. Γιατί κάνετε ότι δε καταλαβαίνετε ρε? Για τον νέο προπονητή πήγε η γιούχα και το Μεντιλιμπαρ οεοεοε ή γι'αυτόν που έκλεισε τα στορια στη σουίτα του και έχει καταντήσει τον Ολυμπιακό Νότινγχαμ Β? Καμία ντροπή πλέον δεν έχετε?

Μια ομάδα αποτελείται από 27-28 ποδοσφαιριστές. Αν έπαιζαν μόνο οι 11 καινούριοι σε όλα τα περίπου 80 παιχνίδια της σεζόν, τότε θα ακούγαμε ότι ο προπονητής παραγκωνίζει τους παλιούς παίκτες και τους έχει «κάψει». Επομένως, είναι δεδομένο ότι όλοι πρέπει να πάρουν χρόνο συμμετοχής.

Με τη Λάρισα αγωνίστηκαν όλοι οι καινούριοι, ενώ το ίδιο αναμένεται να γίνει και με τον Βόλο την Τετάρτη. Το πιθανότερο, μάλιστα, είναι στο παιχνίδι του Σαββάτου να δούμε ξανά την ίδια ενδεκάδα με τη χθεσινή.

Όταν κάποιος θέλει να κράξει έναν προπονητή, μπορεί να βρει χίλιους δυο τρόπους να το κάνει. Αλλά, για τον Θεό, μιλάμε για ένα παιχνίδι με τον Βόλο — όχι για κάποιο ντέρμπι ή ευρωπαϊκό ματς. Είναι απολύτως λογικό να δώσει χρόνο συμμετοχής στους παλιούς παίχτες καθώς πρέπει να είναι ενεργοί για να βοηθήσουν το νέο φετινό ρόστερ. Δε γίνεται να πας σε 3 διοργανώσεις με 11 παίχτες.

Αυτό που πραγματικά είναι αξιοσημείωτο, όμως, είναι το πόσο χαμηλής ποιότητας ήταν τελικά το περσινό ρόστερ. Μεντιλιμπάρ, πραγματικά, πώς κατάφερες να διεκδικήσεις μέχρι τέλους το περσινό πρωτάθλημα με αυτό το υλικό; Με παίκτες που δεν μπορούν να βγάλουν μια σωστή κάθετη πάσα απέναντι στον Βόλο, μόνο ένας Θεός ξέρει πώς τα κατάφερες.

Και πάνω απ’ όλα, πώς κατάφερες, ρε μάγε, με αυτό το ρόστερ να φτάσεις στα playoffs του περσινού Champions League;

Ο σπουδαιότερος προπονητής στην ιστορία του Ολυμπιακού!

Δεδομένου ότι ο Σιπιόνι είναι ουσιαστικά ένα κλασικό αργεντίνικο αμυντικό χαφ — ένα «5άρι» που αγωνίζεται μπροστά από την περιοχή και τα στόπερ, με βασική αποστολή να κόβει και να καταστρέφει το παιχνίδι του αντιπάλου, στυλ Παρέδες — ίσως ο Μεντιλίμπαρ να θεωρεί ότι δυσκολεύεται όταν καλείται να καλύψει μεγάλους χώρους ή ότι χάνει σχετικά εύκολα τη θέση του όταν βρίσκεται μπροστά από τη σέντρα. Ας πούμε οτι είναι σαν να βρίσκεται έξω από τα νερά του.

Ίσως, λοιπόν, η σκέψη να είναι να του δώσει περισσότερο χρόνο συμμετοχής σε παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος, όπου η ομάδα δεν θα βρίσκεται τόσο συχνά υπό πίεση και ο ίδιος θα μπορεί να αξιοποιήσει καλύτερα την ενέργειά του και την ικανότητά του με την μπάλα στα πόδια. Μόνο έτσι μπορώ να εξηγήσω την επιλογή της συγκεκριμένης λίστας.
Είναι δε περίεργο ότι δεν πήρε κανένα καθαρόαιμο 6αρι στη φαρέτρα του ο Βάσκος. Μάλλον προμηνεύει παραλλαγές στον τρόπο παιχνιδιού του με την έλευση Φρόιλερ και Πουέρτα

Υ.Γ. 1: Ο Τσικίνιο αγωνίζεται σε εντελώς διαφορετική θέση από τον Σιπιόνι, επομένως το σενάριο να βγαίνει ο Τσικίνιο και να περνάει στη θέση του ο Σιπιόνι δεν μου φαίνεται ιδιαίτερα σωστό. Οι καθαρόαιμοι παίκτες που μπορούν να αγωνιστούν πίσω από τον φορ είναι ουσιαστικά ο Τσικίνιο και ο Ζέλσον Σίλβα. Ο Σα, με το πιο βαρύ κορμί του, δύσκολα μπορεί να υποστηρίξει αυτόν τον ρόλο. Ειδωμεν.

Υ.Γ. 2: Τεράστια ευθύνη έχει και η διοίκηση, η οποία για ακόμη μία φορά δεν κατάφερε να λύσει το ζήτημα με τους ξένους παίκτες. Περιμένω να δω πότε επιτέλους θα γίνει πιο σοβαρό scouting στην ελληνική αγορά, ώστε να αξιοποιηθούν και να αποκτηθούν περισσότεροι Έλληνες παίκτες.

Ο Ολυμπιακός κατέκτησε την πλειονότητα των πρωταθλημάτων τα τελευταία 30 χρόνια επειδή, σχεδόν διαχρονικά, διέθετε με διαφορά την μεγαλύτερη ποιότητα από τον ανταγωνισμό, ιδιαίτερα στη μεσοεπιθετική του γραμμή. Είτε μιλάμε για τον Τζιοβάνι, τον Ριβάλντο, τον Ιμπαγάσα ή τον Τσόρι Ντομίνγκεζ, ο Ολυμπιακός είχε παίκτες που μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά και να καθορίσουν μόνοι τους την έκβαση ενός αγώνα. Γι’ αυτό και πολλές φορές κυριαρχούσε απέναντι στους αντιπάλους του, χωρίς ουσιαστικό ανταγωνισμό στην Ελλάδα.

Τον τελευταίο καιρό, όμως, βλέπω αρκετούς φιλάθλους του Ολυμπιακού να επαναλαμβάνουν το επιχείρημα ότι «δεν χρειάζεται να έχεις τον Βινίσιους ή τον Βιτίνια για να κερδίσεις την Τρίπολη ή τον ΟΦΗ». Και πραγματικά αναρωτιέμαι: από πού προκύπτει αυτή η λογική;

Ο Ολυμπιακός, διαχρονικά, έχτισε την κυριαρχία του έχοντας το πιο ποιοτικό και πλήρες μεσοεπιθετικό ρόστερ στην Ελλάδα. Η υπεροχή σε ατομική ποιότητα ήταν πάντα ένα από τα βασικά του όπλα. Γιατί λοιπόν έχει αρχίσει να αναπαράγεται αυτή η λογική, σαν να είναι περιττή η παρουσία παικτών υψηλού επιπέδου για να αντιμετωπίσεις ομάδες όπως ο Αστέρας Τρίπολης ή ο ΟΦΗ; Αντίθετα, η ιστορία του Ολυμπιακού δείχνει ότι ακριβώς η κατοχή ποδοσφαιριστών ανώτερης ποιότητας ήταν ένας από τους σημαντικότερους λόγους της διαχρονικής του επιτυχίας.

Το περσινό δίδυμο στα δεξιά μπακ ήταν ο Κοστίνια βασικός και ο Ροντινέι αναπληρωματικός. Αν μιλάμε για πραγματική αγωνιστική αναβάθμιση, το λογικό θα ήταν να πουληθεί ο Ροντινέι και να αποκτηθεί ένας δεξιός μπακ καλύτερος από τον Κοστίνια. Αυτό θα ήταν πράγματι αναβάθμιση.

Αντί γι’ αυτό, πουλήθηκε ο Κοστίνια, αποκτήθηκαν οι Μαφέο, Πέντερσεν και Σάλιακας, αλλά μέχρι σήμερα κανείς από αυτούς δεν έχει αποδείξει ότι είναι καλύτερος από τον περσινό αναπληρωματικό, τον Ροντινέι. Και παρ’ όλα αυτά, η απόφαση είναι να πουληθεί και ο Ροντινέι.

Το ακόμα πιο παράδοξο είναι ότι ο Ροντινέι ήταν πέρσι ένας από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας στον ρόλο που είχε. Παρ’ όλα αυτά, μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση, τελικά παρουσιάζονται ως προβλήματα ο Ροντινέι, ο Γκαρσία και ο Μεντιλίμπαρ.

Και κάπου εδώ προκύπτει το ερώτημα: μήπως τελικά το πρόβλημα ήταν τα διαβατήρια;

Αν όντως αυτό ήταν το ζήτημα, γιατί δεν έφυγαν ο Ορτέγκα και ο Μπρούνο, ώστε να αποκτηθούν ο Γιαννούλης και ο Αθανασίου; Ο Γιαννούλης, μάλιστα, είχε δηλώσει πέρσι σε συνέντευξή του στο SPORT24 ότι θα ταίριαζε στο σύστημα του Μεντιλίμπαρ. Τότε δεν υπήρχε θέμα με το ότι ήταν «ΠΑΟΚτσής» και φέτος προέκυψε;

Και όσον αφορά τον Αθανασίου, πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω: επειδή έχει ατζέντη τον Τζόρτζεβιτς, σημαίνει ότι δεν πρόκειται να παίξει ποτέ στον Ολυμπιακό; Ή μήπως απλώς δεν τον θέλει ο προπονητής; Γιατί ο Μεντιλίμπαρ έχει δείξει ότι δίνει ευκαιρίες ακόμα και σε παίκτες όπως ο Ανδρούτσος, ενώ κρατάει στο ρόστερ ακόμα και τον Βέζο και δεν τον αφήνει να προπονείται μόνος του.

Αλλά κατά τα άλλα, το πρόβλημα είναι ο Ροντινέι και αυτός πρέπει να φύγει.

Και για να δούμε πόσο διαφορετική θα μπορούσε να είναι η εικόνα, αν είχαν γίνει οι παραπάνω κινήσεις, τα ακραία μπακ του Ολυμπιακού θα μπορούσαν να είναι:

• Αριστερά: Γιαννούλης, Αθανασίου
• Δεξιά: Κοστίνια, Ροντινέι ή Τσαπράς, Ντόντο

Δηλαδή θα μπορούσες να έχεις σημαντική αγωνιστική αναβάθμιση στα άκρα, χωρίς να υπάρχει πρόβλημα με τα διαβατήρια.

Το μόνο που θα απαιτούσε αυτή η λύση είναι η διοίκηση να σχεδιάζει με βάση το αγωνιστικό πλάνο της ομάδας και τις ανάγκες του προπονητή και όχι να παίρνει αποφάσεις που μπορεί να εξυπηρετούν άλλες ισορροπίες ή συμφέροντα, όπως αυτά των ατζέντηδων.

Αλλά τελικά, για όλα αυτά φταίει ο Ροντινέι. Και πρέπει να φύγει.

Πραγματικά, τι να πεις...

Ο Ροντινέι είναι σημαία της ομάδας και όπου του έχει ζητηθεί να αγωνιστεί έχει πρωταγωνιστίσει. Όσον αφορά τη στοχοποίηση που δέχεται από τη διοίκηση και τους αυλικούς της, ίσως να οφείλεται στο ότι θέλουν να φέρουν στη θέση του «φρέσκο» βραζιλιάνικο αίμα, ώστε να συνεχιστεί η δοσοληψία με τα γραφεία των μάνατζερ.

Βασικός και αναντικατάστατος στη χρονιά του Conference. Βασικός και αναντικατάστατος και στη χρονιά του νταμπλ, όντας ο εξτρέμ με τις περισσότερες ασίστ. Πέρσι, σε μια χρονιά-στραπάτσο, όπου ήρθαν «αστέρια» των 8 εκατομμυρίων ευρώ για να παίξουν στα εξτρέμ, ο Ροντινέι αγωνίστηκε ως εξτρέμ στα playoffs και απέδειξε για ακόμη μία φορά γιατί θεωρείται καλύτερος από τα χαμηλής ποιότητας εξτρέμ που έχουμε. Μαζί με τον Γκαρσία, ήταν από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας.

Και τώρα, ξαφνικά, στοχοποιείται.

Προφανώς, η διοίκηση επιλέγει να ρίξει το φταίξιμο στους παίκτες που δεν έχουν μεγάλη μεταπωλητική αξία, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την αντικατάστασή τους με «φρέσκο αίμα» που θα μπορεί να μοσχοπουληθεί στο μέλλον.

Δεν κοιτάτε, λέω εγώ, τον Έσε, τον Σιπιόνι, τον Μουζακίτη και τον Νασιμέντο, που ήταν πέρσι στην ομάδα και δεν κατάφεραν να συνθέσουν ούτε ένα ολόκληρο χαφ; Εκεί δεν υπάρχει ευθύνη;

Αλλά για όλα φταίει ο Ροντινέι, ο Γκαρσία και ο προπονητής...

Ακούμε τώρα ότι ο Πέντερσεν θα κλείσει από την Τορίνο. Ο συγκεκριμένος παίκτης έχει ως μανατζερική «στέγη» το ROOF, το ίδιο γραφείο που έφερε δύο προσθήκες στη Νότιγχαμ Φόρεστ αυτό το καλοκαίρι, τον Ντιομάντε και τον Σλάγκερ. Παράλληλα, στο ίδιο γραφείο ανήκει και ο Γκιμπς-Γουάιτ.

Η αξία του Πέντερσεν είναι περίπου στα 3 εκατομμύρια, αλλά εμείς δίνουμε 8, επειδή είμαστε... large. Το παράδοξο, βέβαια, είναι ότι δεν ήμασταν αρκετά large για να αγοράσουμε παίκτες που πραγματικά μπορούν να μας ανεβάσουν επίπεδο.

Και κάπου εδώ γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: οι κινήσεις που γίνονται εξυπηρετούν τον Ολυμπιακό ή μήπως τη Νότιγχαμ; Γιατί όταν βλέπουμε επαναλαμβανόμενα deals με παίκτες και γραφεία που έχουν τόσο έντονη σύνδεση με τη Νότιγχαμ, είναι λογικό ο κόσμος να αρχίζει να αναρωτιέται.

Και πλέον το ερώτημα γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρο: ο κόσμος καλείται να διαλέξει πλευρά. Διοίκηση ή Ολυμπιακός;

Μετά από τα τόσα στραπάτσα που έχουμε φάει, ακούς το επόμενο δημοσιογραφικό αφήγημα: "Ηρεμία, έχουμε κάνει ήδη 13 μεταγραφές"

Το ερώτημα είναι γιατί αυτά τα 30 εκατομμύρια δεν τα δίνουν για να πάρουν 2-3 παίκτες και τα δίνουν για να πάρουν 13?

Η απάντηση θα είναι γιατί θες ολικό rebuild.

Θέλετε να δούμε γιατί φτάσαμε να συζητάμε για ολικό lifting?

Γιατί μετά το Κόνφερενς έπρεπε σαν διοίκηση να κρατήσεις την υπάρχουσα ομάδα και κάθε μεταγραφική περίοδο, χειμώνα καλοκαίρι, να αγοράζεις 2-3 παιχταράδες με αυτά τα πολυπόθητα 30 εκατομμύρια και όχι να φέρνεις ελεύθερους Γουίλιαν, Ολιβειρα και πάει λέγοντας

Έτσι έφτασες να θες ολικό rebuild

Ένας είναι ο υπεύθυνος και έχει ονοματεπώνυμο και δεν πρέπει να κρύβεται πίσω από την ανωνυμία της διοίκησης

Ήρθε η ώρα να διαλέξετε πλευρά για το καλό της ομάδας:

ΔΙΟΙΚΗΣΗ Ή ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

Τη δεκαετία του ’00, οι κορυφαίοι ποδοσφαιριστές της αγοράς κοστολογούνταν περίπου στα 50-70 εκατομμύρια. Το 2009, τα 94 εκατομμύρια που έδωσε η Ρεάλ Μαδρίτης για τον Κριστιάνο Ρονάλντο θεωρήθηκαν σχεδόν εξωφρενικό ποσό.

Την ίδια εποχή, το 2008, ο Ολυμπιακός μπορούσε να επενδύσει 9 εκατομμύρια για τον Ντιόγκο και 7,5 εκατομμύρια για τον Μπελούτσι. Και αν γυρίσουμε ακόμη πιο πίσω, υπήρχαν οι μεταγραφές του Τζιοβάνι και του Ζάχοβιτς.

Σήμερα, η αγορά έχει εκτοξευθεί. Οι κορυφαίοι παίκτες κοστολογούνται πλέον στα 180-200 εκατομμύρια. Με βάση αυτή την εξέλιξη, θα περίμενε κανείς ένας σύλλογος του μεγέθους και των στόχων του Ολυμπιακού να μπορεί να πραγματοποιεί μεταγραφές των 10, 15 ή ακόμη και 20 εκατομμυρίων ως κάτι απολύτως φυσιολογικό.

Και πράγματι, τέτοια ποσά αποτελούν πλέον «κανονικότητα» για τον Ολυμπιακό. Μόνο που τα βλέπουμε κυρίως στις... πωλήσεις.

Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στην ενδεκάδα που παρατάξαμε για τη διεκδίκηση της πρόκρισης στο Champions League: Ποπόβιτς 1,5 εκατομμύριο, Πιρόλα 3 εκατομμύρια, Μπρούνο 2,5 εκατομμύρια, Ροντινέι και Ρέτσος ελεύθεροι, Έσε 4 εκατομμύρια, Ζέλσον 3 εκατομμύρια, Γκαρθία και Ελ Κααμπί ελεύθεροι, ενώ Ζότα και Σα ήρθαν από τη Νότιγχαμ.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι όλες οι μεταγραφές πρέπει να κοστίζουν δεκάδες εκατομμύρια. Το πρόβλημα είναι ότι φαίνεται να έχουμε αποδεχθεί ως ταβάνι μια πραγματικότητα όπου τα 5-6 εκατομμύρια θεωρούνται υπέρβαση και οι λύσεις ανακυκλώνονται συνεχώς μέσα από τον ίδιο όμιλο.

Όσο αποφεύγουμε να κοιτάξουμε την πραγματικότητα κατάματα, δύσκολα θα αλλάξει κάτι. Με αυτό το μοντέλο, το πιθανότερο είναι να παραμένουμε εγκλωβισμένοι στη μετριότητα. Στο καλύτερο σενάριο, θα κατακτούμε το Πρωτάθλημα και θα πανηγυρίζουμε επειδή είμαστε καλύτεροι από τους υπόλοιπους.

Όμως ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να συγκρίνεται μόνο με τους εγχώριους αντιπάλους του. Ο πήχης πρέπει να μπαίνει πολύ ψηλότερα.

Με απλά λόγια: κάτι στη στρατηγική μας έχει αρχίσει να στραβώνει. Και όσο κάνουμε πως δεν το βλέπουμε, τόσο θα απομακρυνόμαστε από τον Ολυμπιακό που πραγματικά θέλουμε.

Το ξέραμε ότι τα μποτάκια του Καραπαπά θα βγουν μετά την καταιγίδα σαν σαλιγκάρια, όπως κάνουν πάντα άλλωστε. Πλέον, ενώ το θέμα του προπονητή έχει λήξει, τα τρολάκια στο διαδίκτυο έχουν ξεσαλώσει και λοιδορούν τον προπονητή για λάθη που δεν είναι δικά του. Πάμε να δούμε.

Ήταν Γενάρης του 2025 όταν η διοίκηση πλησίασε τον Γιαρεμτσούκ και του είπε να βρει ομάδα, γιατί θα αποκτηθεί ο Μπετανκόρ. Μετά έβαλε το γκολ στο ΟΑΚΑ και ο προπονητής έμαθε από τον Γιαρεμτσούκ τι έγινε και ο Μεντιλίμπαρ τον κράτησε. Άρα, η διοίκηση τρύπησε την ομάδα, καθώς όλα αυτά έγιναν χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του προπονητή.

Δεν το λέω εγώ. Ο ίδιος ο Γιαρεμτσούκ το είπε όταν εκθείαζε τον προπονητή μετά το νταμπλ, στο ποστ που έκανε για το πόσο μεγάλα «κοχόνες» έχει. Πηγαίνετε στο Instagram του Γιαρεμτσούκ να τα διαβάσετε.

Αφού έχουν γίνει όλα αυτά, ο Γιαρεμτσούκ έχει ξεκινήσει ορεξάτος τη νέα χρονιά, έχοντας καλή εικόνα στα φιλικά. Τότε αποκτάται ο Ταρεμί από τους φιλαράκους του προέδρου, την Ίντερ (εξ ου και το φιλικό που έγινε εκείνη τη χρονιά). Ο Ταρεμί αποκτήθηκε για να μην πάει στον Παναθηναϊκό και αυτόματα αυτό σήμαινε ότι υποβίβαζε τον Γιαρεμτσούκ ως τρίτο σέντερ φορ.

Αυτό προξένησε μεγάλη αναστάτωση στην ομάδα, καθώς ο Γιαρεμτσούκ σηκώθηκε και έφυγε για δύο μήνες. Αν θυμάστε, είχε χαθεί ακόμα και από τα ρεπορτάζ και οι ρεπόρτερ δεν μας έλεγαν τίποτα. Έλεγαν ότι πήγε να κάνει αποθεραπεία στην Ουκρανία, που βρισκόταν σε πόλεμο, χαχαχα.

Δόθηκε δανεικός, καθώς ήθελε να φύγει από τότε από την ομάδα, και αρχές Γενάρη είχε συμφωνήσει ήδη να φύγει. Εξ ου και ο Ελ Κααμπί επέστρεψε άρον άρον για να παίξει με τη Λεβερκούζεν.

Επειδή ο κόσμος του Ολυμπιακού δεν είναι αφελής, τελικά ποιος φταίει για την κατάληξη του Γιαρεμτσούκ;

Και να μην τρελαθούμε κιόλας, σιγά τον παιχταρά. Χασογκόλης μέχρι αηδίας, αλλά έγινε τοπικός ήρωας από τους δημοσιογράφους του Ολυμπιακού, για να χρεώσουν στον Μεντιλίμπαρ άλλη μία αποτυχία.

Αλλά δεν!!!

Ο Μεντιλιμπαρ έχει αποδείξει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αδικείσει ποδοσφαιριστή αν δεν δημιουργεί προβλήματα. Ο άνθρωπος που έδωσε ευκαιρία ακόμα και στον Πνευμονιδη. Ο άνθρωπος που ακόμα έχει τον Βεζο στην ομάδα και δεν τον έχει πετάξει να προπονείται μόνος του. Ο άνθρωπος που πήρε στην προετοιμασία τον Μπετανκορ, γνωρίζοντας πως δεν θα είναι μέλος της ομάδας. Κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι ο Μεντιλιμπαρ δεν πήρε τον Αθανασίου στην προετοιμασία γιατί απλά δεν τον γουστάρει ή γιατί είναι Έλληνας.

Διαβάζοντας τα παραπάνω με κρύο μυαλό, καλό είναι να αναρωτηθείτε κατά πόσο γνωρίζει ο Μεντιλιμπαρ την ύπαρξη του Αθανασίου και δεν ήταν άλλη μια μάνατζεροδουλειά για να φτιάξει η ομάδα τις σχέσεις της με τον ΟΦΗ. Δεν ξέρω και αν σχετίζεται πώς Κωστούλας, Ανδρούτσος αφέθηκαν ελεύθεροι και πήγαν στον ΟΦΗ

- Κρίστοφερ Βέλντε: Ήρθε με μεταγραφή από τη Λεχ Πόζναν και στη συνέχεια πουλήθηκε στην Portland Timbers. Σήμερα αγωνίζεται στο MLS.

- Κοστίνια: Ήρθε με μεταγραφή από τη Ρίο Άβε και το 2026 πουλήθηκε στην Brighton, όπου αγωνίζεται στην Premier League.

- Μάρκο Στάμενιτς: Ήρθε δανεικός από τη Nottingham Forest και στη συνέχεια πήγε στη Swansea, όπου αγωνίζεται στην Championship, δηλαδή στη 2η κατηγορία της Αγγλίας.

- Αντρέ Όρτα: Ήρθε δανεικός από την Braga και στη συνέχεια πήγε στην Almería. Αγωνίζεται πλέον στη LaLiga 2, δηλαδή στη 2η κατηγορία της Ισπανίας.

- Λουίς Πάλμα: Ήρθε δανεικός από τη Celtic και στη συνέχεια αποκτήθηκε από τη Lech Poznań, όπου αγωνίζεται στην 1η κατηγορία Πολωνίας.

- Αλέξανδρος Αναγνωστόπουλος: Ήρθε ελεύθερος από την Κηφισιά και επέστρεψε στην Κηφισιά, όπου αγωνίζεται στη Super League.

- Γουίλιαν: Ήρθε ελεύθερος από τη Fulham και μετά την αποχώρησή του από τον Ολυμπιακό αγωνίστηκε στη Grêmio της Βραζιλίας.

- Σέρτζιο Ολιβέιρα: Ήρθε ελεύθερος από τη Galatasaray και στη συνέχεια πήγε στη Sport Recife. Αυτή τη στιγμή είναι χωρίς ομάδα.

- Ντάνιελ Ποντένσε: Επέστρεψε στον Ολυμπιακό το 2025 ως δανεικός από την Al-Shabab. Μετά το τέλος του δανεισμού του επέστρεψε στη Saudi Pro League.

- Γκουστάβο Μάντσα: Αποκτήθηκε με μεταγραφή από τη Fortaleza και στη συνέχεια δόθηκε δανεικός στη Rio Ave, όπου αγωνίζεται στην 1η κατηγορία Πορτογαλίας.

Οι υπόλοιποι παίκτες που δεν αναφέρονται στη λίστα αγωνίζονται ακόμα στον Ολυμπιακό ή είχαν δοθεί σε άλλη ομάδα ως δανεικοί και πλέον έχουν επιστρέψει και ανήκουν ξανά στο ρόστερ του Ολυμπιακού. Για να μην αναφέρουμε τις πωλήσεις και τις αποχωρήσεις που αποδυνάμωσαν την ομάδα ακόμα πιο πολύ.

Με παίκτες που έρχονται ελεύθεροι ή δανεικοί και αρκετούς από αυτούς να καταλήγουν σήμερα σε ομάδες δεύτερης κατηγορίας, πώς ακριβώς περιμένετε να γίνει ουσιαστική ενίσχυση του Ολυμπιακού και να ανέβει το επίπεδο της ομάδας; Γιατι η διοίκηση αυτά είχε υποσχεθεί μετά την κατάκτηση του UEFA Europa Conference League, αλλά εν τέλη οι πράξεις δείχνουν το αντίθετο.

ΟΤΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟΚΤΗΘΟΥΝ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΠΑΙΚΤΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΑΙΧΤΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΝΓΝΩΣΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ, ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΘΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΤΟΥ ΜΕΝΤΙΛΙΜΠΑΡ

Ο κόσμος του Ολυμπιακού, κύριε Μαρινάκη, δεν είναι ούτε σαν τους βάζελους ούτε σαν τους ΑΕΚτζήδες, που φιλάνε κατουρημένες ποδιές. Ο κόσμος του Ολυμπιακού, από τα χρόνια της ίδρυσής του, τσάκιζε κόκαλα και ήταν αμείλικτος απέναντι σε ανθρώπους που φαίνεται να μην ενεργούν με αποκλειστικό γνώμονα το καλό του Ολυμπιακού.

Η ώρα μηδέν έχει ξαναέρθει στον Ολυμπιακό, για πολλοστή φορά κατά τη διάρκεια της θητείας σας. Μήπως, λοιπόν, ήρθε η ώρα να φύγετε εσείς, για να ησυχάσουμε κι εμείς;

​

Ας τελειώνουμε κάποια στιγμή με το παραμύθι ότι ο Μεντιλίμπαρ είναι ένας προπονητής που «δεν θέλει παικταράδες» και προτιμάει τους τρεχαλατζήδες. Γιατί αν κάποιος έχει αυτή την άποψη, μάλλον δεν έχει καταλάβει ούτε τον Μεντιλίμπαρ ούτε το ποδόσφαιρό του.

Ο άνθρωπος πήρε Europa League με τη Σεβίλλη έχοντας Ράκιτιτς, Οκάμπος, Λαμέλα, Μπράιαν Χιλ, Ελ Νεσίρι, Χεσούς Νάβας, Ακούνια και Ολιβέρ Τόρες. Αυτούς τους παίκτες τους λες πολλά, αλλά «ξυλοκόπους» δεν τους λες.

Και το ίδιο έκανε στον Ολυμπιακό. Πήρε μια ομάδα που βρισκόταν σε αγωνιστικό χάος και την οδήγησε σε ευρωπαϊκό τρόπαιο. Έδωσε ταυτότητα, έβαλε συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού και κατάφερε να κάνει τον Ολυμπιακό ξανά υπολογίσιμο στην Ευρώπη.

Και τι κάνει η διοίκηση ως αντάλλαγμα;

Αντί να πει «βρήκαμε επιτέλους τον προπονητή μας, πάμε να του δώσουμε τα εργαλεία», μοιάζει να κάνει ακριβώς το αντίθετο.

Του παίρνει παίκτες που πολλές φορές δεν ταιριάζουν στα χαρακτηριστικά του ποδοσφαίρου του, χάνει ποιότητα από το ρόστερ και φτάνει τον Ολυμπιακό στα προκριματικά του Champions League να ψάχνει χαφ με το κιάλι.

**Να παίζεις προκριματικά Champions League και να είσαι γυμνός στον άξονα.**

Αυτό δεν είναι απλώς κακός σχεδιασμός. Είναι κοροϊδία απέναντι στον ίδιο τον προπονητή.

Γιατί το ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ απαιτεί ΠΟΙΟΤΙΚΑ χαφ. Όχι απλώς παίκτες που τρέχουν.

Τα δύο χαφ είναι ο κινητήρας του συστήματός του. Πρέπει να μπορούν να πιέσουν, να διαβάσουν τη φάση, να κερδίσουν μονομαχίες, να καλύψουν χώρους, να κλέψουν την μπάλα και μέσα σε δύο-τρεις ενέργειες να τη μετατρέψουν σε επίθεση.

Χρειάζονται ταχύτητα σκέψης, τεχνική, σωματοδομή, ένταση και προσωπικότητα.

Γιατί αν τα χαφ δεν μπορούν να κλέψουν, δεν υπάρχει pressing.

Αν δεν μπορούν να παίξουν κάθετα, δεν υπάρχει transition.

Αν δεν μπορούν να κουβαλήσουν την μπάλα, δεν υπάρχει άμεση επίθεση.

Και τότε τι μένει;

Γύρισμα στους στόπερ, γέμισμα και προσευχή.

Και μετά θα βγει ο κάθε «ειδικός» να πει ότι ο Μεντιλίμπαρ είναι ξεπερασμένος.

Όχι φίλε μου. **Ο Μεντιλίμπαρ δεν είναι ξεπερασμένος. Το ρόστερ είναι ανεπαρκές για το ποδόσφαιρο που ζητάμε από αυτόν να παίξει.**

Και ας θυμηθούμε κάτι ακόμα.

Από το 2024 και μετά έχουμε δει παίκτες να φεύγουν και να έρχονται άλλοι που σε αρκετές περιπτώσεις δεν έχουν καμία σχέση με τα χαρακτηριστικά που χρειάζεται το ποδόσφαιρο του Βάσκου.

Και κάπως έτσι φτάσαμε σήμερα να μιλάμε για Εσέ, Σιπιόνι, Μουζακίτη, Γκαρσία, Νασιμέντο και να αναρωτιόμαστε αν αυτό είναι πραγματικά το κέντρο με το οποίο θέλεις να πας να διεκδικήσεις Champions League.

**Τρία χαφ χρειάζεται ο Ολυμπιακός. ΤΡΙΑ.**

Όχι άλλο ένα πρότζεκτ.

Όχι άλλο ένα παιδί που θα παίξει δέκα παιχνίδια, θα κάνει δύο καλές εμφανίσεις και μετά θα συζητάμε πόσα εκατομμύρια μπορεί να φέρει.

Πρώτα φτιάξε ομάδα και μετά κάνε trading.

Γιατί ο Ολυμπιακός δεν είναι χρηματιστήριο ποδοσφαιριστών.

Και το πιο αστείο είναι ότι αν αύριο φύγει ο Μεντιλίμπαρ, ποιο είναι το σχέδιο;

Να έρθει άλλος προπονητής, να κάνει έξι μήνες καλά, να αρχίσει μετά να ζητάει δικούς του παίκτες, να μην του τους πάρουν, να αποδυναμωθεί η ομάδα και μετά να βγούμε πάλι να πούμε ότι «ο προπονητής δεν κάνει»;

Το έχουμε ξαναδεί το έργο.

Βαλβέρδε, Μάρκο Σίλβα, Μαρτίνς, τώρα Μεντιλίμπαρ.

Άλλοι προπονητές, άλλη φιλοσοφία, ίδιο έργο.

Κάθε φορά που ο Ολυμπιακός φτιάχνει κάτι καλό, αντί να το ενισχύσει και να το απογειώσει, κάπου στην πορεία αρχίζει η αποψίλωση.

Και μετά φταίει ο προπονητής.

Ε, λοιπόν όχι.

**Αυτή τη φορά ας κριθεί ο Μεντιλίμπαρ με την ομάδα που ζητάει ο ίδιος.**

Δώσε του τα χαφ που χρειάζεται. Δώσε του ποιότητα. Δώσε του βάθος. Δώσε του παίκτες που ταιριάζουν στο ποδόσφαιρό του.

Και μετά κρίνε τον.

Μέχρι τότε, όποιος κατηγορεί τον Μεντιλίμπαρ επειδή δεν μπορεί να κάνει θαύματα με ελλιπές ρόστερ, ουσιαστικά κάνει τη δουλειά της διοίκησης.

Γιατί ο Βάσκος έχει ήδη αποδείξει τι μπορεί να κάνει όταν του δώσεις έστω τα απαραίτητα.

**Το μόνο που δεν έχει αποδείξει ακόμα είναι τι μπορεί να κάνει όταν η διοίκηση αποφασίσει πραγματικά να τον στηρίξει.**

Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη προδοσία που μπορείς να κάνεις σε έναν προπονητή:

Να έχεις βρει επιτέλους αυτόν που έψαχνες τόσα χρόνια και να μην του δίνεις την ομάδα που χρειάζεται για να μεγαλουργήσει.

Ας το κάνουμε πενηνταράκια άλλη μια φορά μέχρι να καταλάβει και ο τελευταίος άνθρωπος των σπηλαίων το τι φταίει στον Ολυμπιακό. Ας καταρρίψουμε τους μύθους που χτίστηκαν και ας πούμε μερικές αλήθειες για το περιβόητο σύστημα του Μεντιλιμπαρ και όχι αμπελοφιλοσοφίες.

Ο Μεντιλιμπαρ είναι ένας προπονητής του οποίου η βασική του ιδέα για το ποδόσφαιρο είναι να πιέσει στο μισό γήπεδο τον αντίπαλο στην φάση ανάπτυξης του με σκοπό να τον οδηγήσει σε παγίδες και με 2-3 πάσες να δημιουργήσει άμεσους κινδύνους στον αντίπαλο. Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά πως γίνεται αυτό:

- Η γραμμή άμυνας είναι στο κέντρο με σκοπό να εγκλωβίσει τον αντίπαλο στο μισό του γήπεδο, έχοντας ως βοηθητικές στο σύστημα του, τις 2 πλαγιές γραμμές του άουτ, την οριζόντια γραμμή άουτ του τερματοφύλακα και την οριζόντια γραμμή στο μέσο του γηπέδου. Εκεί παίζεται όλο το παιχνίδι λοιπόν

- Ο επιθετικός της ομάδας ανάλογα προς τα πού θα κινηθεί ουσιαστικά κατευθύνει το pressing

- Οι εξτρέμ πρεσαρουν κατά μέτωπο τους πλάγιους αμυντικούς που θα υποδεχθουν την μπάλα ώστε να αναγκάσουν τον αντίπαλο να παίξει μπάλα προς το κέντρο

- Εκεί ενεργοποιείται και πρεσαρει ο παίχτης πίσω από τον επιθετικό όπου πρέπει να ακολουθήσει την κατεύθυνση της μπάλας και να πιέσει και αυτός κατά μέτωπο τον αντίπαλο

- Οι πλάγιοι μπακ του Μεντιλιμπαρ παίζουν man to man τους αντιπάλους εξτρεμ

- Οι στόπερ στο κέντρο προσπαθούν να εμποδίσουν τον αντίπαλο επιθετικό να υποδεχθεί μπάλα και να λειτουργήσει ως false 9

- Ο τερματοφύλακας είναι λίμπερο για να προλάβει οποιαδήποτε πολύ μακρινη μπαλιά

- Και τον πιο κρίσιμο ρόλο τον έχουν τα 2 χαφ, διότι όλο το pressing λειτουργεί με τέτοιον τρόπο ώστε να κατευθύνει την μπάλα στο μεσαίο γήπεδο του αντιπάλου και τα χαφ ανάλογα με τις κινήσεις τους, την εξυπνάδα τους, το διάβασμα της φάσης που θα κάνουν, την άμεση αντίδραση/επέμβαση αλλά και την σωματοδομή τους να καταφέρουν να κλέψουν την μπάλα από τον αντίπαλο.

Αυτές είναι οι τοποθετήσεις των παικτών όταν πρεσάρει

Πάμε τώρα σε φάση όπου την μπάλα την έχει κερδίσει ο Ολυμπιακός και να αναλύσουμε το σύστημα του Μεντιλιμπαρ:

- Όταν τα 2 χαφ κλέψουν την μπάλα, η φιλοσοφία του προπονητή είναι να κατευθύνουν άμεσα το παιχνίδι και να βγάλουν με ευνοϊκές συνθήκες και 2-3 συνδυασμούς τους εξτρέμ ή τον επιθετικό. Επίσης αναζητάει ο Μεντιλιμπαρ πολύ και την απομόνωση των παιχτών για να πάνε σε 1 εναντίον 1

- Ο τερματοφύλακας όταν έχει την μπάλα στα πόδια ή οι στόπερ πράγματι έχουν εντολή να γεμίζουν την μπάλα μέσα με σκοπό εκεί που θα καταλήξει η μπάλα, να σπάσει ο target man επιθετικός την μπάλα στους δίπλα συμπαίκτες του (κυρίως τα χαφ) και λόγω της αναμπομπουλας να ξαναβάλουν σε ιδανικές συνθήκες τους πλάγιους εξτρέμ και τους επιθετικούς.

- Απαραίτητη προϋπόθεση είναι και ο τερματοφύλακας και οι 2 στόπερ να είναι αρκετά μπαλαδόροι και να έχουν πολύ καλές μακρινές μπαλιές

(Προσωπική μου παρένθεση είναι ότι

αυτό δεν με ενοχλεί, καθώς ο Ολυμπιακός στο σύγχρονο ποδόσφαιρο απέναντι σε ευρωπαϊκές ομάδες ποτέ δεν θα έχει τους press-proven παίχτες να χτίσει επιθέσεις από την άμυνα - κέντρο, καθώς οι παίχτες του σε σύγκριση με τις ευρωπαϊκές ομάδες θα είναι πολύ χαμηλού επιπέδου, έχοντας ως αποτέλεσμα πολλές χαμένες μπαλιές και πολλά δεχουμένα γκολ λόγω αυτού του χτισιμου των επιθέσεων, το είδαμε άλλωστε και με τον Γιοβάνοβιτς και την εθνική που προσπάθησε να αναπτύξει παιχνίδι από την άμυνα πόσο γρήγορα αποκλείστηκε με τριάρες η εθνική. Αυτό όμως ήταν δικιά μου παρένθεση και είναι γούστα του καθενός αυτά)

Άρα το σημείο κλειδί και σε φάση επίθεσης και σε φάση άμυνας είναι τα 2 χαφ. Αυτοί οι χαφ πρέπει να είναι αρκετά τεχνητές και μπαλαδόροι ώστε με γρήγορους συνδυασμούς να βγάλουν τους εξτρέμ και τον επιθετικό σε απομόνωση και να πάνε στο 1 vs 1 αλλά και σε φάση άμυνας όπου θα πρέπει οι 2 χαφ να έχουν την οξυδέρκεια στον αγώνα να αντιμετωπίσουν τους υπόλοιπους 3 παίκτες που έχουν απομείνει από την αντίπαλη ομάδα. Επίσης χρειάζονται σωματοδομή ώστε να πάνε σε μονομαχία και να καταφέρουν να βγουν νικητές.

Αυτο πάνω κάτω είναι το σύστημα του Μεντιλιμπαρ.

Όταν λοιπόν τα χαφ είναι πολύ χαμηλής ποιότητας:

- δεν θα μπορούν να διαβάσουν καλά τη φάση

- δεν θα μπορούν να κλέψουν την μπάλα λόγω σωματοδομης ακόμα κιαν τυχαία καταφέρουν και πάνε σε μονομαχία

- δεν θα μπορούν να κουβαλήσουν την μπάλα και να βγάλουν κάθετες μπαλιές στους συμπαίκτες τους για να τους απομονώσουν

- δεν θα μπορούν να έχουν κάθετα τρεξίματα για να ανοίξουν χώρους στους συμπαίκτες τους

- δεν έχουν σουτ ώστε να τραβήξουν παίχτες πάνω τους για να τους μαρκάρουν και να ανοίξουν την περιοχή

- λόγω της ανικανότητας τους είτε θα γυρίσουν την μπάλα στα στόπερ και φτου ξανά από την αρχή γέμισμα, είτε θα κατευθύνουν την μπάλα στα μπακ για να κάνουν κάποιον ψευτοσυνδυασμο και οδηγηθούν σε σέντρα

Ακόμα λοιπόν και που δεν χτίζει την επίθεση του με τα 2 χαφ ο Ολυμπιακός από χαμηλά μέτρα, είναι ζωτικής σημασίας τα 2 του χαφ να είναι εξαιρετικής ποιότητας στον τρόπο παιχνιδιού του μεντιλιμπαρ

Αναφέρω τους 5 χαφ του Ολυμπιακού το 2026:

Εσε, Σιπιονι, Μουζακίτης, Γκαρσία, Νασιμεντο

Δεν θα τους κρίνω εγώ, αλλά με βάση τα παραπάνω στοιχεία που χρειάζονται οι χαφ του Μεντιλιμπαρ, θέλω οι ίδιοι να κρίνετε αν μπορούν να σταθούν σε αυτό το ποδόσφαιρο του προπονητή.

Ίσως έτσι βγάζουμε και συμπέρασμα γιατί οδηγούμαστε σε τόσες άμεσες επιθέσεις με σέντρες και γεμίσματα που έτσι κ αλλιώς και οι μπακ είναι πολύ χαμηλού επιπέδου και ούτε μια σέντρα δεν μπορούν να βγάλουν σωστά.

Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι ο προπονητής τον στόχο του τον έχει πετύχει και το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού η μπάλα βρίσκεται έξω από την περιοχή του αντιπάλου, οπότε οι χαμηλής ποιότητας χαφ ξεμπροστιαζονται ακόμα πιο πολύ

Με αυτήν την ανάλυση ουσιαστικά καταρρίψαμε και τον μύθο της σέντρας

Θα καταρρίψουμε κ όλας ότι ο προπονητής δεν θέλει παίχτες τεχνίτες αν ρίξουμε μια μικρή ματιά στο Europe League που κατέκτησε με την Σεβίλλη:

Ράκιτιτς, Λαμέλα, Ελ Νεσίρι, Μπράιαν Χιλ, Χεσούς Νάβας, Ακούνια, Μπόνου

Πάντως αυτοί οι ποδοσφαιριστές κάθε τι άλλο από άτεχνους τρεχαλατζήδες είναι. Οπότε καταρρίφθηκε και ο μύθος ότι ο Μεντιλιμπαρ δεν θέλει ποιοτικούς παίχτες και θέλει απλά ξυλοκόπους να τρέχουν και να βγάζουν σέντρες.

Δεν θα κρίνω εγώ τι φταίει ή όχι, εγώ απλά έκανα μια ανάλυση στον τρόπο παιχνιδιού του Μεντιλιμπαρ.

Θέλετε να δούμε κατά σειρά ο Ολυμπιακός από το 2024 και μετά τι παίχτες έχει αγοράσει και κατά πόσο αυτοί οι παίχτες ταιριάζουν στο ποδόσφαιρο του προπονητή?

(Εδώ γελάτε δυνατά)

Το 2024 λοιπόν, ενας προπονητής πραγματικά με παίχτες επιπέδου Κόνφερενς Λιγκ, γιατί τέτοιοι παίχτες ήταν, είναι και θα είναι οι παίχτες που ήρθαν τον Γενάρη του 2024, όσο και να προσπαθούν οι ΑΡΔ να τους βγάλουν παικταραδες επειδή τους έφερε η διοίκηση:

- καταφερε και κατέκτησε την διοργάνωση πηγαίνοντας από το δύσκολο μονοπάτι, αντιμετωπίζοντας από τους 16 και μετά τις πιο δύσκολες ομάδες της διοργάνωσης

- κατάφερε να περάσει απευθείας στην φάση των 16 στο Γιουρόπα Λιγκ

- κατάφερε να περάσει τον Ολυμπιακό στα πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ

- διέλυσε όλο τον εγχώριο ανταγωνισμό με 4+ γκολ

Και όλα αυτά με παίκτες αμφιβόλου αξίας και με το ζόρι επιπέδου Κόνφερενς.

Και όσον αφορά αυτές τις βλακείες που ακούγονται ότι τον έμαθαν τον προπονητή, ας καταλάβουν και οι ίδιοι ότι πλέον το 2026 όλοι οι προπονητές γνωρίζουν με κάθε λεπτομέρεια από την πρώτη στιγμή τον αντίπαλο προπονητή, δεν περιμένουν να τον μάθουν 2 χρόνια μετά.

Ακόμα και ο Ορτα (που κ αυτός είναι παίχτης μεταξύ Γιουρόπα και Κόνφερενς Λιγκ) που τον έφεραν δανεικό, σε ένα ματς έπαιξε και διέλυσε την ΑΕΚ οριακά μόνος του με κάτι μπαλιές ξυράφια και οδήγησαν σε εκείνο τον θρίαμβο με τα 6 γκολ. Βέβαια δεν έμεινε στον Ολυμπιακό γιατί όλο τραυματιζόταν, πολύ περίεργο βέβαια πως αν αναλογιστούμε ότι ήταν τραυματίας ώστε παρά 2 συμμετοχές να μην ενεργοποιηθεί η υποχρεωτική οψιόν αγοράς που είχε η Μπράγκα με τον Ολυμπιακό. Περίεργα πράγματα, μάλλον ο Βάσκος δεν θα τον ήθελε χαχαχα

Το τι πήγε λάθος, όλοι το ξέρουμε, όλοι θέλουν να μας κάνουν να καταλάβουμε το αντίθετο. Η αλήθεια όμως δεν κρύβεται πλέον. Ο κόσμος του Ολυμπιακού δεν θα συγχωρέσει ποτέ την υπάρχουσα διοίκηση για τον τσάτσικο τρόπο που φέρθηκε στον μεγαλύτερο προπονητή της ιστορίας του Ολυμπιακού. Αν φύγει ο Μεντιλιμπαρ, που όπως φαίνεται θα φύγει, θα ακολουθήσουν πέτρινα χρόνια χειρότερα και από τα ήδη πέτρινα χρόνια που γνωρίζουμε.

Και όσοι λέτε για Βαλβέρδε και άλλους προπονητές, δείτε τι παίχτες είχε ο Βαλβέρδε τότε και θυμηθείτε και καλά τους αποκλεισμούς που τρώγαμε με κάτι Μεταλιστ και να τρέμει η καρδιά μας με κάτι Ρούμπιν Καζάν, με παιχταραδες μέσα και όχι στρεφετσες και νασιμεντους

Γι'αυτό ακριβώς τον λόγο ο Μεντιλιμπαρ παραμένει ο καλύτερος προπονητής που πέρασε στην ιστορία του Ολυμπιακού όσο και να σκούζουν οι αντίστοιχοι ρεπόρτερς μας.

Το 2024 ο Ολυμπιακός κατακτάει το UEFA Europa Conference League και φαίνεται ότι έχει βρει τον προπονητή που έψαχνε τόσο καιρό. Έναν προπονητή ο οποίος ξέρει πολύ καλά το ποδόσφαιρο που θέλει να παίξει και το υποστηρίζει μέχρι τέλους, όπως κάνει κάθε σοβαρός προπονητής. Ένας προπονητής ο οποίος είναι ότι καλύτερο θα μπορούσε να τύχει στον Ολυμπιακό. Ένας προπονητής ο οποίος το 2023 πήρε Γιουρόπα Λιγκ και ύστερα με τον τρόπο παιχνιδιού του "ξεφτιλισε" το τικι τακα με τους παικταραδες του Γκουαρντιολα. Για την ακρίβεια η Σεβίλλη όταν έπαιξε σούπερ καπ στο Καραϊσκάκης ήταν πολύ ανώτερη της Μάντσεστερ Σίτι και έχασε το τρόπαιο στα πέναλτι. Ο τρόπος παιχνιδιού του μεντιλιμπαρ φαίνεται απλός αλλά θέλει πραγματικά καλούς παίχτες για να υπηρετήσουν το πλάνο του. Θέλει οι παίχτες του όχι απλά να έχουν ποιότητα ώστε με το πρώτο κλέψιμο της μπάλας να βγάλουν τετ α τετ τον επιθετικό, όχι μόνο πολλά και έξυπνα τρεξίματα , όχι μόνο καλές τοποθετήσεις αλλά και πολύ καλή οξυδέρκεια και αντίληψη των φάσεων για να εφαρμόζουν με σωστό τρόπο το πρες. Οι παίχτες όπου πήρε Γιουρόπα Λιγκ είναι ο Χεσούς Νάβας, ο Ρακιτιτς, ο λαμελα, ο Κάμπος, ο Ακούνια,.ο Μπράιαν Χιλ και ο Ελ Νεσιρι, παίχτες τους οποίους μόνο ξυλοκόπους και προσκόπους δεν τους λες, αντιθέτως αρκετά ποιοτικούς ποδοσφαιριστές. Η διαφορά του 2024 μέχρι το σήμερα είναι οι εξής: Γιαζιτσι, Ολιβειρα, Γουίλιαν, Σταμενιτς, Βελντε, Νατσιμεντο, Σιπιονι, Στρεφετσα, Καμπελα, Μάντσα, Μπρούνο, Γιαρεμτσουκ, Αντρέ Λουίζ, Κλέιτον. Αυτές ήταν οι ενισχύσεις της ομάδας στο μεσοεπιθετικό κομμάτι. Οι αποχωρήσεις ήταν Κωστούλας, Ορτα (που τραυματίζονταν συνέχεια όταν πλησίαζε τις συμμετοχές του για την υποχρεωτική οψιόν αγοράς του Ολυμπιακού από τη Μπράγκα, χαχαχα γελάμε), Ποντενσε και Φορτούνης όταν βρισκόντουσαν σε καλό φεγγάρι, Ιμπορα και πάει λέγοντας. Αυτό το μοτίβο που παρακολουθούμε είναι ότι ο Ολυμπιακός χρόνο με το χρόνο προσπάθησε να υποβαθμίσει την ποιότητα του στο μεσοεπιθετικό κομμάτι πουλώντας παίκτες και αγοράζοντας τους παραπάνω που ουδεμία σχέση έχουν με το ποδόσφαιρο Μεντιλίμπαρ. Όταν θες να κρίνεις έναν προπονητή του δίνεις όλα τα εφόδια που μπορείς και κρίνεται ανάλογα με τις επιλογές ΤΟΥ. Παρόλα αυτά στα 2,5 χρόνια του στον Ολυμπιακό, κατάφερε με παίκτες σαπακια για τα δεδομένα του τότε UEFA Europa Conference League να το κατακτήσει ακολουθώντας το δύσκολο μονοπάτι, διεσυρε όλους τους αντιπάλους του την επόμενη χρονιά, πήρε και κύπελλο και άκουσον άκουσον, έβαλε τον Ολυμπιακό στα πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ με μια ομάδα κάτω του μετρίου όπου είχε για βασικό κέντρο τον Εσε με τον Μουζακίτη. Σε ποιον να το πεις και ποιος να σε πιστέψει. Αυτός ο προπονητής έχει κάνει θαύματα μέχρι στιγμής στον Ολυμπιακό και η διοίκηση συνεχίζει σταθερά να υποβαθμίζει την ομάδα στέλνοντας τον πλέον στα προκριματικά χωρίς χαφ και γυμνό σε πολλές θέσεις. Ας θυμηθούμε για παράδειγμα τι μπάλα και σκόρπισμα είδαμε όταν έπαιξε ο Ορτα με την ΑΕΚ, και πάμε να συγκρίνουμε το golden boy όταν παίζει με την ΑΕΚ ας πούμε. Μέρα με τη νύχτα.

Και ας πούμε ότι ο Ολυμπιακός θέλει να αλλάξει τον προπονητή. Να πάει σε ποιον και με τι πλάνο, ώστε ύστερα από μια επιτυχημένη μισή σεζόν να ξαναγίνει ο ίδιος κύκλος και να ξαναφταιει ο κολλημένος και κακός προπονητής? Έχουμε άλλωστε και τα παραδείγματα του Βαλβέρδε, Μαρκό Σίλβα, Πέδρο Μαρτινς και τώρα Μεντιλιμπαρ. Όλοι φαίνεται να έχουν την ίδια κατάληξη με ένα κοινό παρονομαστή όμως. Κάθε ομάδα καλή που φτιάχνεται, αντί να ενισχύεται και να κάνει το βήμα παραπάνω, είτε η ομάδα διαλύεται είτε φεύγει ο προπονητής.

Το πρόβλημα του Ολυμπιακού είναι πλέον ξεκάθαρο και δε χρειάζεται να το κρύβουμε πλέον. Αν θέλει ο Ολυμπιακός να κάνει σοβαρή ομάδα θα πρέπει να πάρει 3 χαφ και να βάλει στον πάγκο τα παιδάκια όπου πήρε για να παίξουν Τσάμπιονς Λιγκ και να μοσχοπουληθουν. Δεν αρκεί όμως αυτό, ο Ολυμπιακός θέλει βαθιές ριζικές αλλαγές σε διοικητικό επίπεδο, ίσως και η ίδια η διοίκηση εδώ που τα λέμε. Σε μια διοίκηση σάπια όπου καρφί δεν της καίγεται για την αγωνιστική πορεία του Ολυμπιακού, με υπεύθυνους ποδοσφαίρου τον Καραπαπά και τεχνικό διευθυντή τον Κοβάσεβιτς, εμείς επιλέγουμε και πάντα θα επιλεγουμε την περσόνα και τις ποδοσφαιρικές αρετές του Μεντιλιμπαρ.