u/Telis_Tequila

Το σημαντικότερο για εμένα δεν είναι η πώληση, αλλά το ότι η διοίκηση δεν προσπάθησε καν να κρατήσει τον Ντέλια.

Εξηγώ. Ο Ντέλιας θα πάρει –απόλυτα δίκαια– τρία εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο στη Ντόρτμουντ. Για τον ΠΑΟΚ αυτό το ποσό είναι διπλασιασμός του ταβανιού που έχει ορίσει η ομάδα για μισθό. Και κανονικά η κουβέντα τελειώνει εκεί.

Ο ΠΑΟΚ, όσο κι αν δεν μας αρέσει αυτή τη στιγμή, δεν είναι ομάδα που να καλύπτει παίκτες σαν τον Κωνσταντέλια και τον Τζόλη. Ούτε οικονομικά ούτε σε φιλοδοξίες. Αν ο ΠΑΟΚ είχε φροντίσει τα προηγούμενα χρόνια να έχει έρθει στο επίπεδο των τεράστιων ευρωπαϊκών κλαμπ, να παίζει Τσάμπιονς Λιγκ, να έχει ανάλογα έσοδα και να καλύπτει τις φιλοδοξίες –και κυρίως το κασέ– αυτών των παικτών, θα τους κρατούσε κιόλας.

Δεν το έκανε και, ως συνέπεια, αυτοί οι παίκτες του φεύγουν. Δεν αρκεί, λοιπόν, να έχεις τις καλύτερες ακαδημίες των Βαλκανίων απλά και μόνο για να διαθέτεις φυτώριο· πρέπει να έχεις και την ομάδα και τη στελέχωση που θα κρατήσει τους παίκτες για χρόνια –κι ο ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή δεν την έχει. Εκτός αν τις έχεις μόνο για να εισπράττεις από το ταλέντο και όχι για να το έχεις να παίζει στην ομάδα σου. Μακάρι τα έσοδα από αυτές τις πωλήσεις να επενδυθούν ώστε να αλλάξει κάτι τα επόμενα χρόνια, αλλά τέτοιο σενάριο δεν φαίνεται στον ορίζοντα, δυστυχώς.

Πέρσι, που ο Ντέλιας θα πήγαινε στη Στουτγκάρδη, αυτός που προοριζόταν για αντικαταστάτης ήταν ο Ιβάνουσετς, που πέρασε και δεν ακούμπησε. Θα πάμε και φέτος σε κάποια τέτοια αντικατάσταση, ή θα δούμε κάποιον εφιάλτη σαν αυτόν με τον Μπακασέτα που ακούγεται από χθες; Και τα δύο σενάρια είναι εφιαλτικά. Προφανώς άλλος Ντέλιας δεν έρχεται, αλλά τουλάχιστον αυτός που θα έρθει να είναι ανάλογου βεληνεκούς και να αναπληρώνει κάποια από όσα πρόσφερε ο Γιάννης στο γήπεδο.

Θα ρίξω ένα hot take στο τραπέζι κι ας ακούσω κράξιμο. Εμένα δεν με χάλασε η πώληση όσο τον υπόλοιπο κόσμο, για αρκετούς λόγους μάλιστα. Πρώτος και κυριότερος είναι πως είχα αποδεχτεί μέσα μου ότι ο παίκτης κάποια στιγμή θα έφευγε. Στο δικό μου μυαλό, τουλάχιστον, ήταν τελειωμένο. Για τον τρόπο και τον χρόνο που έφυγε είμαι στα κάγκελα και θα το αναλύσω παρακάτω, αλλά τη φυγή καθαυτή όχι και τόσο.

Όλες οι ομάδες πουλάνε, και πουλάνε ακριβά· απλά πρέπει, όταν πουλήσεις, να έχεις το πάνω χέρι και όχι να αναγκαστείς, γιατί τότε θα πουλήσεις φτηνότερα και θα είσαι ο χαμένος της υπόθεσης. Και θα ρίξω κι ένα απευκταίο σενάριο στην κουβέντα. Πες πως ο Ντέλιας έμενε στον ΠΑΟΚ τα επόμενα χρόνια και εξαντλούσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2029, γιατί ήθελε να μείνει στην Ελλάδα. Ο ΠΑΟΚ μέχρι τότε θα είχε καλύψει τις φιλοδοξίες του, ή τον τελευταίο χρόνο θα ερχόταν μια άλλη ελληνική ομάδα και του πρόσφερε αστρονομικό ποσό, για να σου δημιουργήσει κι εσένα πρόβλημα, και στον έπαιρνε;

Αυτό, λοιπόν, που εξοργίζει –εμένα τουλάχιστον– δεν είναι ότι φεύγει, αλλά το πότε και το πώς.
Το πότε είναι ό,τι χειρότερο από όλες τις απόψεις, γιατί δεν έχεις καν παίξει όλα σου τα προκριματικά και ο παίκτης έχει άδεια από τη Ντόρτμουντ μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου. Γιατί, λοιπόν, δεν έγινε μια συμφωνία να φύγει ο παίκτης μετά τα παιχνίδια με την Μπραν; Επίσης, η ΠΑΕ επιλέγει να πουλήσει τώρα που τα διαρκείας έχουν ήδη πουληθεί και είναι σε πολύ καλά επίπεδα, γιατί αν τον έδινε στην αρχή του καλοκαιριού δεν θα πουλούσε ούτε τα μισά.

Και ερχόμαστε στον τρόπο.
Ο Ντέλιας φεύγει –όχι με δική του ευθύνη, αλλά της διοίκησης– σαν κλέφτης. Ξυπνάμε όλοι το πρωί μετά τον Δεκαπενταύγουστο και βλέπουμε τον Κωνσταντέλια στο αεροδρόμιο με το εισιτήριο στο χέρι. Δεν είχαμε καν την ευκαιρία να τον αποχαιρετήσουμε στο γήπεδο. Απαράδεκτη η συμπεριφορά της διοίκησης να μην αφήσει τον κόσμο να ξεπροβοδίσει ένα δικό της παιδί, τον καλύτερο παίκτη και αρχηγό της. Εδώ οι αντιδράσεις είναι δικαιολογημένες.

Ακούγονται πάρα πολλά για παραιτήσεις Μάτος – Βιεϊρίνια και άλλα διάφορα αστεία. Θυμίζω το βασικό: αυτοί οι δύο τρέχουν τον σχεδιασμό. Ο σχεδιασμός φέτος έλεγε Ντέλιας στον ΠΑΟΚ. Αν μια νύχτα στις 15 Αυγούστου τους πήραν τηλέφωνο και τους είπαν ότι ο σχεδιασμός αλλάζει, τότε δεν είναι διευθυντές, αλλά Φιλιππινέζες της διοίκησης που τρέχουν να ξαναστήσουν πρόγραμμα μέσα Αυγούστου και να συμμαζέψουν κάτι που δεν συμμαζεύεται με τίποτα. Εκεί, αν είσαι διευθυντής, λες «ώπα· δεν είχαμε συμφωνήσει κάτι τέτοιο για φέτος», πατάς πόδι και κρατάς τον παίκτη εδώ. Αξίζει να μάθουμε τη γνώμη τους και την εισήγησή τους για το θέμα.

Και έρχομαι τελευταίο στο επικοινωνιακό. Ο ΠΑΟΚ υποτίθεται πως φέτος το καλοκαίρι θα γινόταν εξωστρεφής και θα επικοινωνούσε πράγματα προς τα έξω. Κάθε άλλο παρά αυτό συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Μάτος – Βιεϊρίνια μουγκά, διοίκηση μουγκά, προπονητής μουγκά, και έχουν βγει μόνο τα payroll να μας χρυσώσουν το χάπι. Μας χρωστάνε εξηγήσεις τόσο για τους λόγους της πώλησης όσο και για το τι μέλλει γενέσθαι από εδώ και στο εξής.

Αν ο σχεδιασμός είναι «περνάμε την Μπραν και βλέπουμε», τότε μιλάμε για καταστροφή. Κανένα πλάνο, κανένας σχεδιασμός, και η ΠΑΕ σε μνημόνιο. Έχουμε βγάλει στη βιτρίνα ό,τι καλύτερο έχουμε, και μπροστά μας είναι η κατηφόρα.

Ακόμα και αν προσπαθήσω να μείνω λίγο ήρεμος και να μην κάνω ένα σχόλιο πάνω στη χτεσινή παρωδία ομάδας που εμφανίστηκε στο Βέλγιο, δε μπορώ να μην επισημάνω την έλλειψη νοοτροπίας – για να το πω ευγενικά και να μη μπω σε χαρακτηρισμούς.

Οι δύο κόκκινες δεν είναι απλώς απαράδεκτες και καταδικαστέες γιατί σου στερούν δύο βασικά γρανάζια της ομάδας από ένα σετ αγώνων που ενδεχομένως να παίζεις όλη τη χρονιά· είναι εκτός πραγματικότητας και μας γυρνάνε σε άλλες εποχές.

Θα εξηγήσω όσο πιο ψύχραιμα μπορώ.
Η βλαχομαγκιά που κάνει ο ΑΡΧΗΓΟΣ Ζίφκοβιτς με την μπάλα και πλακώνεται μέσα στα δίχτυα δεν είναι μόνο περιττή, αλλά στην ουσία καταναλώνει περισσότερο χρόνο από το να άφηνε τον παίκτη της Άντερλεχτ να την πάει μέχρι τη σέντρα περπατώντας.
Αλλά για εμένα, το ότι καταφέρνει να πάρει κόκκινη γι’ αυτό δεν είναι το εξοργιστικό.
Αυτό που μας γυρνάει σε εποχές «Σπορ του Βορρά» είναι το ότι δείχνει και φιλάει το σήμα όταν βγαίνει.

Ευχαριστούμε, αρχηγέ. Μας έδειξες από ποια ομάδα έχεις στερήσει την παρουσία του πιο κομβικού μας παίκτη από το επόμενο ματς.
Τέτοια μαγκιά είναι επιπέδου Πάμπλο Γκαρσία και στραβοστομιάς μιας άλλης περιόδου, που ο ΠΑΟΚ έπαιζε για την τέταρτη θέση.
Σε εμένα, που την έχω ζήσει εκείνη την εποχή, σας δηλώνω πως δε θέλω να την ξαναζήσω ποτέ.
Ναι, ξέρω, έχω μπλέξει τα ιερά και τα όσια αυτή τη στιγμή και δε θα έπρεπε να το κάνω, αλλά σκεφτείτε λίγο τον λόγο για τον οποίο μνημονεύουμε τα μπουκέτα του Πάμπλο εκείνης της εποχής. Γιατί ΕΚΕΙΝΗ ΗΤΑΝ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΚΑΡΙΕΡΑΣ ΤΟΥ ΓΚΑΡΣΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΟΚ ΩΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ.

Ούτε τίτλοι, ούτε διακρίσεις, ούτε τίποτα. Μόνο μαγκιές, τσαμπουκάδες με αντιπάλους και παοκτσιδιλίκι έχουμε να θυμόμαστε – και με αυτά χαιρόμασταν κιόλας.

Ο ΠΑΟΚ έχει φύγει από αυτές τις εποχές ανεπιστρεπτί. Έχει μπει σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ελλάδα, που κάθε χρόνο διεκδικεί το πρωτάθλημα, και σε αυτόν τον ρόλο πρέπει να παραμείνει. Η νοοτροπία «κάνω χοντράδα αλλά θα πουλήσω οπαδιλίκι στην κερκίδα» έπρεπε να έχει σταματήσει εδώ και χρόνια.

Ο Ρουμάνος είχε χιλιά δύο ελαττώματα, αλλά αυτό το πράγμα που είδαμε χτες δε θα το επέτρεπε ούτε γι’ αστείο. Ούτε εντός ούτε εκτός αγωνιστικού χώρου. Προσοχή: δε κράζω τον Λίσι τώρα, αλλά πρέπει να βάλει χαλινάρι σε αυτές τις συμπεριφορές. Δουλειά του είναι. Κατά τη γνώμη μου, η στάση του Ζίφκοβιτς δηλώνει πως «απλά δε με αγγίζει κανένας και θα κάνω ό,τι γουστάρω». Δεν υπάρχει κανένας να τον αφήσει στον πάγκο ή να του βάλει πρόστιμο γι’ αυτό που κάνει. Και στο καπάκι κάνει το ίδιο και χειρότερο ο Γερεμέγιεφ. Να τρελαίνεσαι κανονικά. Αυτό, κατ’ εμέ, δείχνει έλλειψη νοοτροπίας – και έτσι δε πάμε πουθενά. Οι Μάτος και Βιεϊρίνια πρέπει να επιβάλουν την τάξη στην ομάδα πριν είναι αργά. Εκτός αν είναι απασχολημένοι να χάνουν τον έναν παίκτη μετά τον άλλον. Άλλη πληγή αυτή· ίσως κάνω άλλο ποστ γι’ αυτό.

ΥΓ. Η καινούργια στελέχωση της διοίκησης πρέπει να επιληφθεί του θέματος πριν ξεφύγει η κατάσταση. Δε ξέρω ποιος θα το κάνει. Ο Παπαμιμίκος; (γελάω). Ο Τουμαζάτος, που ξέρει και από ομάδες γιατί έχει υπάρξει και σε άλλες ΠΑΕ στο παρελθόν; (Γελάω δυνατά.) Οι Μάτος – Βιεϊρίνια, που είναι στις αρμοδιότητές τους; Δε ξέρω. Κάποιος πρέπει να επιληφθεί του θέματος και μάλιστα να το επικοινωνήσει κιόλας. Μη μείνει στο εσωτερικό.

ΥΓ2. Από χτες και την ώρα που τελείωσε το ματς δεν έχω κουράγιο να μπω να διαβάσω ούτε άρθρα ούτε σχόλια ούτε τίποτα. Ξέρω σίγουρα πως πρόστιμο δεν έχει πέσει, γιατί θα περνούσε από την αρχική μου. Δώστε λίγο κλίμα εδώ αν γίνεται για να έχω μια εικόνα μιας που είμαστε γενικά ένα ψύχραιμο community.

Διακρίνω μια κοινή γραμμή στο ρεπορτάζ σήμερα (τυχαίο, θα είναι...) όσον αφορά τα μεταγραφικά.

Όλοι οι ρεπόρτερ της ομάδας λένε με ένα στόμα μια φωνή –και με την ίδια ακριβώς φρασεολογία, περιέργως– πως οι Μάτος και Βιεϊρίνια δεν θα βιαστούν. Δεν στοχεύουν σε προσθήκες για τα προκριματικά και θα περιμένουν ακόμα και αργότερα, μέσα στο καλοκαίρι, για να φέρουν τους κατάλληλους.

Το σίγουρο είναι πως αυτή η γραμμή δόθηκε σήμερα το πρωί στις ομαδικές των δημοσιογράφων που «ενημερώνονται» απευθείας από την ΠΑΕ.
Αν κάποιος όμως διαβάσει «πίσω από τις λέξεις» –για να πούμε και κανένα δημοσιογραφικό κλισέ–, θα καταλάβει πως απλά αναπαράγεται η ίδια συνταγή που είδαμε και τα προηγούμενα χρόνια.

Περιμένουμε δηλαδή να δούμε αν θα μπούμε στην Ευρώπη, για να κινηθούμε μετά για παίκτες.

Έσοδα – Έξοδα και ο Θεός βοηθός. Καμία απολύτως διάθεση για επένδυση. Το χέρι δεν θα μπει στην τσέπη ούτε φέτος το καλοκαίρι. Και παρά τις μεγάλες αλλαγές που έγιναν στο στελεχιακό δυναμικό, ο τρόπος αντίληψης του μπάτζετ παραμένει ίδιος και απαράλλακτος.

Τι είχες, Ιβάν, τι είχα πάντα.

Υ.Γ. Σε πόσες μέρες πιστεύετε πως θα αρχίσει να ξαναπαίζει η καραμέλα της «επένδυσης» των 12 εκατομμυρίων που δόθηκαν πέρσι για τον Ζαφείρη;

Θα φέρω ως παράδειγμα τον Βάζελο, και μάλιστα για πολλούς λόγους:

1. Δίνουμε το πρώτο επίσημο αγώνα ακριβώς την ίδια ημέρα.
2. Αμφότεροι χρειαζόμαστε τρεις προκρίσεις (εμάς μας βολεύουν και οι δύο).
3. Ξεκινάμε με νέο προπονητή (νεαρό σε ηλικία και νεοφερμένο στον σύλλογο).
4. Αντιμετωπίζουμε σοβαρές ελλείψεις στο ρόστερ.

Ο Βάζελος, τι έχει κάνει μέχρι τώρα;
Έχει ήδη ξοδέψει 24 εκατομμύρια για μεταγραφές.
Κανονικά η κουβέντα θα έπρεπε να τελειώνει εδώ, αλλά πάμε παρακάτω.

Έχει φέρει τον νέο του προπονητή δύο εβδομάδες πριν από εμάς. Ο οποίος, λέει, παρακολουθούσε την ομάδα επίσημα από πιο πριν, οπότε είχε άποψη για το ρόστερ. Κάτι που, αν θυμηθούμε πώς πήγε η υπόθεση Λίσι και ποιος ήταν υποψήφιος μέχρι την τελευταία στιγμή, δεν ισχύει για εμάς.
Επιπλέον, έχει ξεκινήσει προετοιμασία μία εβδομάδα νωρίτερα από εμάς.
Το μόνο κοινό σημείο είναι πως και οι δύο ομάδες δίνουν το πρώτο τους φιλικό σήμερα.

Εμείς, μέχρι στιγμής, έχουμε μόνο τον Ελουστόντο. Δεν λέω, καλός, χρυσός, Λα Λίγκα, αλλά είναι μονάχα αυτός και ο Μιχαηλίδης για στόπερ.
Ακόμα λιβανίζουμε τον Γιαννούλη που, όπως δείχνει το πράγμα, θα έρθει. Ωστόσο, με τα 4+1 που θα κοστίσει, θα αποτελέσει και την πιο ακριβή μεταγραφή του ΠΑΟΚ για φέτος το καλοκαίρι. Και εδώ έρχεται το ερώτημα: Με τεράστιο κενό στο 6-8 —να θυμίσω ότι έχουμε μόνο Ζαφείρη και Καμαρά— είναι λογικό να είναι η ακριβότερή σου μεταγραφή το αριστερό μπακ; Με το φορ τι γίνεται; Πάμε με Τσάλοφ και «Παναγία βοήθα» μέχρι να πάρουμε πάλι δανεικό, τέλος Αυγούστου, τον Γιακουμάκη;

Τελευταίο και βασικότερο —και εδώ θα καταλάβετε γιατί έφερα το παράδειγμα του Βάζελου—.
Η διοίκηση είναι διατεθειμένη να δώσει έστω τα μισά από αυτά που έχει ξοδέψει μέχρι στιγμής ο Βάζελος για μεταγραφές, έστω και αργοπορημένα ή θα πορευτούμε με δανεικούς, μπαλώματα και παιδιά από τις ακαδημίες;

Το τελευταίο όνομα που ακούγεται για τον πάγκο του ΠΑΟΚ είναι αυτό του Λουίς Κάστρο. Στο βιογραφικό του διαπιστώνουμε ότι διετέλεσε head coach στις ακαδημίες της Γκιμαράες και έχει περάσει σαν προπονητής από όλες τις ομάδες υποδομής της Μπενφίκα.

Σε συνδυασμό με την προϋπηρεσία του Μάτος ως τεχνικού διευθυντή στη Βάσκο ντα Γκάμα, όπου κύρια αρμοδιότητά του ήταν η προαγωγή παικτών από τις ακαδημίες στην πρώτη ομάδα, μπορούμε εύκολα να διακρίνουμε ότι η στόχευση του μελλοντικού ΠΑΟΚ είναι η αξιοποίηση του πυρηνικού οπλοστασίου της καλύτερης ακαδημίας των Βαλκανίων.

Ξεκάθαρα, ο στόχος της καινούργιας τριανδρίας (Σαββίδης, Μάτος, Βιεϊρίνια) είναι η αλλαγή του μοντέλου: από τους τριαντάρηδες –μη πω τριανταοκτάρηδες, αν σκεφτώ τον κατά τα άλλα τιμιότατο Ταϊσον– η έμφαση μετατοπίζεται στην ανάδειξη ταλέντων από τις ακαδημίες και στο πάντρεμά τους με μεταγραφές που θα κάνουν τη διαφορά.

Ακόμα κι αν η στόχευση είναι η πώληση μετά τη δημιουργία υπεραξίας, θα έλεγα πως έτσι και μόνο έτσι προχωρούν οι μεγάλες ομάδες. Οταν πουλούν ακριβά το ταλέντο που καλλιέργησαν στα δικά τους γήπεδα, και όχι όταν αγοράζουν, εκτοξεύουν τους μισθούς και εν συνεχεία πουλούν ή αφήνουν παίκτες ελεύθερους, όπως βλέπουμε να συμβαίνει τα τελευταία χρόνια. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, αυτό του Τσάλοφ που επιστρέφει από τον δανεισμό.

Ακόμα κι αν ο Λουίς Κάστρο δεν είναι τελικά αυτός που θα καθίσει στον πάγκο του Δικεφάλου, η υλοποίηση του σχεδίου «Ακαδημίες σε πρώτο πλάνο» είναι ξεκάθαρη, για να μην πω ότι έχει ήδη δρομολογηθεί.

Διαβάζω πως η ΠΑΕ θέλει τον Σάντος να την στελεχώσει σε διοικητικό επίπεδο και το βρίσκω εξαιρετική κίνηση.

Καταρχάς, ξεκινώντας από τα πιο βασικά, μιλάει την ίδια γλώσσα με τους άλλους δύο (Μάτος, Βιεϊρίνια). Θα προσφέρει την εμπειρία που τους λείπει ακόμα, θα τους βοηθήσει να «μαθητεύσουν» δίπλα του και, χάρη στις γνωριμίες του, ενδεχομένως να ανοίξει πόρτες στις οποίες εκείνοι δεν έχουν ακόμη πρόσβαση.
Μακάρι να συμβεί.

Σχετικά με το θέμα Λουτσέσκου, φέρεται πως ίσως ακόμη και σήμερα να ανακοινωθεί η λύση της συνεργασίας. Το έχω ξαναπεί: το θεωρώ ρίσκο για το φετινό καλοκαίρι, αλλά οι Μάτος και Βιεϊρίνια γνωρίζουν καλύτερα. Ενδεχομένως να ετοιμάζουν ριζικές αλλαγές και στο αγωνιστικό κομμάτι, και γνωρίζουμε πως ο Ρουμάνος δεν είναι και ο πιο βολικός στις πολλές μεταγραφικές μετακινήσεις.