u/korkt25

Merhabalar arkadaşlar, ben Türkçüyüm, Türk düşmanlarına düşmanım.

Bugün oturmak üzere kız arkadaşımın mahallesine gitmiştim. Kız arkadaşımın oturduğu mahallede Kürt nüfusu ağırlıklı. Orada otururken Kürt çocuklar bisiklet sürüyorlardı ve gelip giderken bize bir şeyler fırlatıyorlardı (toprak, taş, çakıl taşı vb.) en son kalkacağımız zaman bize gelip zafer işareti yapmaya başladılar (biz de bozkurt yapıyoruz), üzerlerinde de Am*d SK forması vardı. (bahsettiğimiz çocuklar maks 10 yaşında bu arada) Bu çocuklar daha şimdiden böyle eğitiliyor ve zaten mahallenin ne olduğu belli. Ben hayatımda bu kadar eğitimsiz ve ahlaksız bir toplum daha görmedim. Ben de zamanında çocuktum gidip kimseye taş maş fırlatmadım.

Burada ırkçılık yapmıyorum ya da belli bir grubu aşağılamıyorum, bu yaptıkları o çocukların terbiyesizliği.

Şimdi asıl konuya geliyorum:

Türkiye'de daha bu yaşta Türkiye aleyhine düşünceleri olan çocuklar yetişebiliyor. Bu sadece bir örnek, konuyu bu örnekle açmak istedim. Bu konuyka alakalı bir çok örnek var zaten bu bir tanesi. Şu an saat gece 3.48 ve bu konu iyice başımı ağrıtmaya başladı. Bu kadar kolay düşmanlık yapamamalılar.

Ben tek çarenin Zafer Partisi olduğunu düşünüyorum. Bu konuda siz neler düşünüyorsunuz.

Not: Ben hiçbir ırka nefret duymuyorum, Türkiyede ki Türk düşmanlığı hakkında sizlerinde fikirlerini duymak istedim. Bazı yerlerde anlamsız yazmış olabilirim, öfke ve yorgunluk halinde acele ile yazdım. Herkese iyi geceler.

Yemin ediyorum ne mal insanlar var ya. Bugün kahvaltıda ortada hiçbir şey yokken kitap okuma konusu açıldı. İşte kardeşime kızıyorlar: "Oku, oku, oku, niye okumuyorsun?" falan diye kahvaltı sofrasında. En sonunda canıma tak etti, dedim ki: "Kitap okumak hobi işi." Daha lafımı bitirmeden babam atladı, bir anda kendini kasarak konuşuyor: "Hobii, hobii, hobii!" diyor işte bana kızıyor. Annem de bana oradan bir şeyler anlatmaya çalışıyor.

​

İşte bu böyle sürdü, sonra konu üniversiteye geldi. Konuşuyorlar, bana diyorlar: "Tamam, derslerin iyi ama kitap okuyacaksın. Bu hobi işi falan değil, hobi yetişkinler için. Sen öğrencisin, zorunlusun." diyorlardı. Ya, derslerim zaten iyi, yani ne yapayım? Okuduğumu anlıyorum. Çok da umurumdaydı kitap okumak. Tabii ki kitap okumak güzel bir şey ancak beni hiç sarmıyor. Zorla mı ya, Allah aşkına? Neyse, işte dedim sivil havacılık okuyacağım. Annem parmaklarıyla "4" yapıyor, dört yıllık okuyacakmışım. Sikerim üniversitenizi!

​

Ha, diyorum ki ben sayısal sevmiyorum, diyor ki "Ama yapabiliyorsun." Yapabiliyorum diye sevmek zorunda mıyım? Anlamıyorlar ikisi de, tutturmuş mühendis olmamı istiyorlar. "Hayır, yapmayacağım." diyorum. "En azından oku, bir köşede kalsın." diyor. Sikerim, dört yılımı heba mı edeyim? Bölüm beğendiremiyoruz, ben emlak yapmak istiyorum. Şimdi de diyor ki odana gitme, burada oturacaksın, telefona bakmak hobi değil.

​

Ya yarram, sanki keyfimden mi telefona bakıyorum? Sanki para vardı da ben çıkmadım dışarı. Ben sosyal hobileri olan bir insanım kardeşim, çıkar yürüyüş yaparım, orada burada otururum, yüzerim, top oynarım ama gel gör ki ne çevrem var ne param. İşte böyle bir sırtım sıvazlansın istiyorum, 16 yaşındayım. Okuyan herkese teşekkür ediyorum. Daha çok var da yazmaya üşendim. bu arada fotoğraf tam olarak ben

Kıza dün canım tutku çekti demiştim bugün tutku almış. Yanındada bu papatyayı verdi.