u/lifeondnd0326

Hindi biro ang Mt. Kimat. Isa siya sa mga bundok na mapapa-respeto ka talaga sa trail.

May mga assault, exposed sections, at knife edges na kailangan mong daanan kaya hindi siya yung tipong chill hike lang. Kailangan may tamang pacing, focus, at tibay ng binti lalo na kapag tirik ang araw o mahangin sa ridges.

Tapos dagdag mo pa yung naglakad kayo sa sementadong daan kasi nanghihinayang kayo sa ₱300 na habal. Akala mo makakatipid ka lang, pero bonus pagod pala yung nakuha mo. 😭😂

Pero yun din siguro yung charm niya. Yung tipong habang nahihirapan kayo, tawanan nalang din sa gitna ng hingal at reklamo. Hanggang sa pagdating sa summit, marerealize mong sulit lahat ng pagod, init, at paglalakad. 💗

Hiking since 2019, pero ngayon ko lang talaga sinubukan ang Mount Pulag. Honestly, matagal ko itong iniiwasan. Kilala kasi siya sa “sea of crowds,” at mas bet ko sana ang Akiki Trail for a more challenging and less crowded experience. Pero dahil nahatak ng kaibigan, napa-G na rin ako.

Good decision pala. Weekdays kami umakyat, may clearing, may sea of clouds… at higit sa lahat, walang sea of crowds.

Totoo nga, timing is everything.

Hindi man ito ang pinaka-challenging na trail for me, pero iba yung ganda ng landscape ni Pulag, yung parang endless rolling hills na tinatamaan ng golden light. Kahit off-season na kami umakyat, pinagpala pa rin kami ng sea of clouds. Sobrang sulit.

Banned na ang drone shots that time, pero hindi naman kami nabitin. Angas pa rin ng kuha huhu salamat sa solid skills ng photographer naming si Tito Chou 😭

Minsan talaga, yung mga lugar na akala mong hindi para sa’yo… sila pa yung magugulat ka na magugustuhan mo. 💗