Nutty Putty Mağarası Faciası: Yerin 30 Metre Altında Bir İntihar Tuzağı

24 Kasım 2009 akşamı, 26 yaşındaki tıp öğrencisi John Edward Jones, Utah’taki ünlü Nutty Putty Mağarası’na girdiğinde hayatının son saatlerini yaşadığından habersizdi. Mağaracılık konusunda deneyimliydi, ancak yönünü şaşırması onu dünyanın en klostrofobik kâbusunun içine sürükledi.

Ölümcül Hata

John, mağaranın dar ve tehlikeli geçidi olan "The Birth Canal"a (Doğum Kanalı) girdiğini sanıyordu. Aslında girdiği yer, haritalandırılmamış, 25 x 45 santimetre genişliğinde, çıkmaz bir yarıktı:

* Ters Açı: Yarık, aşağıya doğru neredeyse 70 derecelik dik bir eğimle iniyordu.

* Geri Dönüşsüz Hamle: İlerleyebilmek için ciğerlerindeki tüm havayı boşaltıp kendini daracık yarıktan aşağı itti. Tekrar nefes aldığında göğüs kafesi genişledi ve taş duvarlar vücudunu bir mengene gibi kilitledi.

* Pozisyon: Baş aşağı, tek bir kolu vücudunun altında ezilmiş, diğeri ise geriye kıvrılmış halde, yerin yaklaşık 30 metre altında sıkıştı.

28 Saatlik Zamana Karşı Yarış

Haber verilmesi üzerine 100’den fazla kurtarma görevlisi mağaraya akın etti. Ancak karşılaştıkları manzara dehşet vericiydi: Tünel o kadar dardı ki aynı anda yalnızca bir kurtarıcı John’a yaklaşabiliyordu.

* Çift Makaralı Sistem: Kurtarma ekibi tavana çelik kancalar ve makaralar sabitleyerek John’u bacaklarından yukarı çekmeye başladı.

* Umut ve Felaket: Saatler süren çabayla John birkaç santimetre yukarı çekildi; kurtarma görevlisinin gözlerinin içine bakıp konuşabildi. Ancak aniden tavandaki ankraj noktası koptu. Fırlayan bir metal parça görevliyi bayılttı, John ise serbest kalarak ilk sıkıştığı noktadan daha da derine, daha dar bir yarığa düştü.

* Biyolojik İflas: Baş aşağı geçen saatler boyunca yerçekimi kanı beynine ve akciğerlerine hücum ettirdi. Kalbi, kanı vücudun alt kısımlarına pompalayabilmek için insanüstü bir baskı altında çalıştı.

Kalıcı Bir Mezar

Sıkışmasından 27-28 saat sonra John’un bilinci kapandı. Tıbbi müdahale yapılamadı ve 25 Kasım gecesi kalp yetmezliği ile nefessiz kalma sonucu hayatını kaybetti.

Bedeni tünelden çıkarılamayacak kadar sıkışmış durumdaydı; onu çıkarmaya çalışmak diğer kurtarma görevlilerinin hayatını riske atacaktı. Ailesinin ve yetkililerin onayıyla tünel patlayıcılarla çökertildi ve mağaranın girişi tonlarca beton dökülerek tamamen mühürlendi.

John Edward Jones, bugün hâlâ Nutty Putty Mağarası'nın derinliklerinde, baş aşağı sıkıştığı o karanlık yarıkta yatmaktadır.

Ejderha gibi kocaman peçeteylede tutamıyorum oç ya

Kardeşim

Arkadaşlar, illa ki sağdan soldan kumar muhabbetlerine kulak misafiri olmuşsunuzdur ya da kendinizi bir kumar masasında bulmuşsunuzdur. Belki de sanal bahis veya slot oyunlarını denemişsinizdir.

Ben size eski bir kumar bağımlısı olarak bir şey söylemek istiyorum: Çok para kazandım ama kayıplarım, kazandığım paraları katbekat geçti. Borç içinde kaldım; hatta yeri geldi, intihar etmeyi bile denedim.

Bakın, mevzu sadece para değil. Bazıları yine "para" diyecektir ama ben her şeyimi kaybettim. Şöyle söyleyeyim: Para kazanmaktan kastım, önünüze bir tomar para koymak değil. Parayı şans faktörüne bağlayarak, heyecan eşliğinde yüklü miktarlarda kazanma hissinden bahsediyorum.

Biliyorsunuz, para yaşam için önemli bir araç ve insanın temel motivasyonlarından biri. Ancak bu slot oyunlarının volatilitesi, atılan çarpanlar, patlayan şekerler ve benzeri mekanikler insana öyle bir heyecan veriyor ki; spor bahisleri, poker, rulet... Hepsi için geçerli bu durum. Dopamin seviyelerini zirveye çıkarıyor.

Beş dakika boyunca orgazm olduğunuzu düşünün; sistem tam olarak buna benzer bir şekilde çalışıyor. Öyle sinsi bir düzen kurmuşlar ki, beyniniz zamanla bu bahis ve iddia sistemlerine bağımlı hâle geliyor.

Arkadaşlar, keşke sadece para gitseydi. Benim serotonin ve dopamin dengem mahvoldu. Size yemin ediyorum, şu an günlük hayatımda hiçbir şey bana zevk vermiyor. Hiçbir şey yapmak istemiyorum. Çünkü dopamini öyle kandırdım ki, kumarın verdiği yapay haz diğer her şeyden aldığım keyfi bastırdı, yok etti.

Size tek önerim şu: Olur da bir gün bu işlere yeltenirsiniz, burada yazdıklarım aklınıza gelsin. Ben yok oldum. Artık hiçbir görüntü, hiçbir aktivite, hiçbir şey bana eskisi gibi keyif vermiyor.

Paranın amına koyayım. Yeter ki kendinizi kaybetmeyin.

Bunları gözünüzün önünde bulundurun. Hayattan keyif alın

4 yılda bir düzenlenen genel olarak insanların izlerken eğlendiği stres attığı bir organizasyon. İnsanların boş zamanı var ki izliyor evveliyatını düzdüğümün adamı o sahaya giden binlerce taraftar senin gibi düşünmediği için boş demi? Oğlum siz böyle bütün gün insanları eleştirerek insanların mutlu olduğu şeyleri küçümseyerek ezik sefil bir hayat yaşayacaksınız bence.