Afscheid
Bij elk blad wat afscheidt neemt van zijn boom,
elke vriend die in achter laat in mijn droom.
Bij de petaal bruut gescheiden van zijn stamper,
of elk muntje vallend uit een zak, het nagerinkel schamper.
Loslaten gebeurt sneller dan een trein kan stilstaan,
eerder dan het gekukel van een haan.
Nog spontaner dan een wolkbreuk,
net zo eindeloos als het leven van een beuk.
Nog forser dan wind van voren,
net zo zacht als konijnenoren.
Achter laten zit in onze natuur,
maar achter ons laten blijft guur.
————————————————————
Dit is echt het eerste serieuze gedicht wat ik ooit geschreven heb. Ik durf het niet aan m’n omgeving te laten lezen aangezien ik geen idee heb of dit niet gewoon complete onzin is…. Daarom ben ik hier naar toe gevlucht en hoop ik op eerlijke feedback.