Lise bittiğinden beri en çok özlediğim şeylerden biri, boş derslerde arkadaşlarla oturup yaptığımız garip sohbetler ve bir daha asla o kadar kalabalık bir grupla oynayamayacağımız oyunları oynamaktır.

Son zamanlarda en çok "Çakmak" adıyla bildiğimiz bir oyunu oynardık. Kalabalık bir grup (yaklaşık 20 kişi) daire şeklinde dizilirdik ve elimize bir çakmak (okulda olduğumuz için genelde silgi kullanırdık) alırdık. Çakmağı eline alan ilk kişi bir başkasına doğru çakmağı uzatır ve Kulağına fısıldayarak ortamdaki kişilerle ilgili sorular sorar. örn: Burdaki kişilerden hangisi sevgilisini aldatırdı. Soru sorulan kişi çakmağı cevap olarak kimi tercih ediyorsa o kişiye uzatır ve taş kağıt makas oynarlar. Sorunun sorulduğu kişi kazanırsa cevap, soruyu soran ve sorulan kişi arasında kalır. Eğer kaybederse sesli bir şekilde hangi soruya cevap olarak o kişiyi seçtiğini sesli bir şekilde söyler.

Bu şekilde anlatınca kulağa çok ergence geliyor ve evet öyleydi. Ama O zamanlarda oynarken çok eğlenirdik.

2018 ne ara 8 yıl önce oldu

Selamlar, Ben 18 yaşındayım boyum 1.93 2020 de obezdim o zaman nerden baksan 97-98 var ama boy 1.78 felandım isim vermeyim ilkokuldan beri hoşlandığım kız vardı mecbur lgs geçiş yapıcaktık. 7. sınıf gibi açıldım ama red yedim hayatımı tamamen eve kapattım kendimi ve zamanla kilolar almaya başladım özellikle korona döneminde bile artış oldu şuan sapasağlam şekilde kilomu verdim fiziğim oturmaya başladı erkeklere karşı anksiyete yok. Ama kızlara gelince kendimi yere gömülmüş bir çocuk hissediyorum hiçbir kızlarla iletişim ve diyalog kuramıyorum. özellikle iletisim bilgileri isteyecek kadar yüzüm yok. kendimi hep çirkin görüyorum. geçmiş zamanda yaşadığım psikolojik baskıla sebepleriyle intihar girişimine denemiştim ama başarısız ile sonuçlandı :D yani dediğim gibi uzun lafın kısacası “Kızlarla nasıl diyalog kurabilirim? Nasıl konuya girebilirim? Ne yapmalıyım?”

Başta büyük önder Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK ve silah arkadaşları olmak üzere tüm Şehitlerimizi rahmetle anıyor, Bağ-ı İrem bahçelerinin en güzel yerlerinde olmalarına dua ederiz.

"Gençler! Benim gelecekteki emellerimi gerçekleştirmeyi üstlenen gençler! Bir gün bu memleketi sizin gibi beni anlamış bir gençliğe bırakacağımdan dolayı çok memnun ve mesudum. Buna gerçekten sevinmekteyim. Fakat beraber yaşadığımız sürece benim hedefime yürümenizi hepinizden istemek, geçerli bir hakkım olarak tanınmalıdır. Sizler, yeni Türkiye’nin genç evlatları, yorulsanız da beni izleyeceksiniz. Dinlenmemek üzere yürümeye karar verenler asla ve asla yorulmazlar. Türk gençliği amaca, bizim yüksek ülkümüze durmadan, yorulmadan yürüyecektir.''

Ey TÜRK GENÇLİĞİ! Birinci vazifen Türk İstiklalini, Türk Cumhuriyetini, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir. Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegane temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir.
İstikbalde dahi seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dahili ve harici bedhahların olacaktır.
Bir gün, İstiklal ve Cumhuriyet müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için içinde bulunacağın vaziyetnin imkan ve şeriatini düşünmeyeceksin. Bu imkan ve şeriat, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir.

İstiklal ve Cumhuriyete kastedecek düşmanlar, bütün Dünya'da emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz Vatanın bütün kalelerini zapt edilmiş, bütün tershanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin dahilinde iktidara sahip olanlar, gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri, şahsi menfaatlerini müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet fakruzaruret içinde harap ve hitap düşmüş olabilir.

EY TÜRK İSTİKBALİNİN EVLADI! İŞTE! Bu Ahvel ve Şeriat içinde dahi VAZFİEN; TÜRK İSTİKLAL VE CUMHURİYETİNİ KURTARMAKTIR! Muhtaç olduğun kudret, Damarlarındaki o Asil Kandadır!