r/PinoyMillennials

I've been playing violent games since I was in highschool 1998. Mortal Kombat, Quake, Counterstrike, Unreal Tournament, GTA, etc...

I have a licensed firearm. I have a corporate job. I play sports. I grew up experiencing the pain of hangers, belts, slippers, erasers, rulers, and the sun. I went home with bruises because of fighting with bullies.

Kids today lack mental fortitude and grit. Hypersensitive and easily hurt and offended, breaks down easily.

Some people like to blame violent games. Lol. Those games gave me great hand-eye coordination, teamwork, strategy, analysis, sportsmanship, perseverance. If you've ever played the rc missions in vice city you'll know what I mean.

Those were my outlet. I shouted at my teammates and opponents in the internet cafe, at the tv. It was fun.

Do you guys noticed Pinoy in Singapore getting more n more annoying and entitled… they think a fair Malay that looks like Pinoy is really a Pinoy.??? And they talk so loud and thinking that they own Singapore …

share mo baka may matutunan din ang iba

As the title implies

Turning 25 na ako next week. Normal ba na feeling ko sobrang lost ko? Idk what i wanna do with my life, pero dati naman parang I had it all figured out. Paano ba inanavigate tong period na to? Help.

hello po! isa po akong panganay at dalawa lang naman kaming magkapatid. straight to the point na po tayo. hehe. actually, hindi ko po kasi talaga alam paano ang gagawin ko lalo sa sitwasyon namin ngayon. lubog po kami sa utang. nagtatrabaho po ako ngayon abroad at going 2 months ngayong buwan. yung mga magulang namin nasa visayas gusto munang makahinga sa mga naiwang problema sa mindanao. yung kapatid ko po 3rd year college na ngayon.

marami po kaming naiwan na utang sa mindanao. yung lupa po namin naibenta pambayad ng mga utang at yung tumulong po sakin makaalis ay utang rin po sa mabuting tao. hanggang ngayon may mga utang pa rin pong kailangan bayaran.

sa ngayon, ako lang po inaasahan ng lahat. yung sahod ko dito parang allowance na lang natitira sakin. hindi naman po ako nagrereklamo kasi nakita ko naman po yung paghihirap na pinagdaanan ng magulang namin para mapagtapos ako sa pag aaral. gusto ko lang po mailabas yung nararamdaman ko kasi naaawa po ako sa pamilya ko at kailangan naming pagdaanan yung ganitong sitwasyon na simula dati pa hanggang ngayon.

simple lang po pamilya namin. hindi rin po kami maluho na magkakapatid. nagtataka lang po kasi bakit sobrang hirap ng buhay namin. napapagod na po ako. kung pwede lang po na maiangat agad ang pamilya ko gagawin ko. pero ang tanong, paano?

Parang ang hirap ng buhay lately. Na kahit gumawa ka ng tama di ka parin masaya. Bakit kaya yung iba na puro mali sa mata natin ang ginagawa tapos sila pa yung masaya? Parang ang tagal ko nang nagkaka midlife Crisis. Pandemic pa to nag simula hangang ngayon di pa rin mawalawala. Parang sa image OK ka namn pero pagsapit ng gabi gusto mo nalang umiyak ng umiyak sa nang yayari sa buhay ko. Yung ang bilis ng araw pero ang bagal ng Pag asenso. Parang parati ka nalang na sa baba. Feeling mo di ka na makaka ahon parang dyan ka na lang habang buhay. Yung dumadaan ang araw tapos feel mo walang silbi ang nagyayari. Yung Nagkikita kayo ng friends mo tapos instead na pabongahan ng trabaho naging pabongahan ng problema ang nangyayari. Na akala mo OK sila pero miserable din pala. Bakit kaya nanging ganito Tayo? Gusto ko nang balikan ang dating ako. Yung masaya sa simpling bagay ngayon kasi şahit simple or bonga parang wala na. Manhid na siguro ako sa buhay. Sabi nila wag e asa ang kasiyahan sa iba pero tang ina ang hirap maging masaya mag-isa. Kayo ba ano ba ang nagpapasaya sa milenyal na pagod na sa buhay at nahihirapang sumabay?

Growing up, I have always seen the adults in my life take the usual route of starting a family and buying their own properties such as a house and a car.

But society has changed so much especially sa generation natin. Nowadays, a lot of people (including myself) dont see themselves building their own family, or at least raising their own kids.

Buying property has also been discouraged a lot due to the costs involved and the lack of flexibility and mobility that comes with it. Even buying a car these days, parang di na din sya considered practical by many dahil din sa costs and sa lala ng traffic dito sa pinas.

So ano pa ba dapat pagipunan or gastusan as an adult?

I just turned 30, single, with EF and with some savings and investments naman, plus life and health insurance. I have no plans of having kids. Sarili ko lang sinusupport ko right now, which i know is a privilege.

Right now, when i have money, talagang ineenjoy ko na lang sya. I travel when I can, invest in trying to look good and taking care of myself.

But sometimes, im scared na im spending my money aimlessly. But at the same time, napapatanong din ako, saan pa ba magagamit ang pera later on in life?

Kayo, ano mga pinagkaka-gastusan or pinagiipunan niyo?

Lumaki ako na sinasabihan lagi na "wag malilikot or mag gagagalaw pakatapos kumaen gawa ng maa-appendix" pero ngayon napapanood ko lately maglakad ng 10 mins or squats. Of course tumatak sakin yung ayoko magka appendicitis. Pero ngayon nalilito ako sa mga content recently.

Trend lang ba to? Ano ba talaga??

Hi! Please help me. I have zero idea how to apply for a House Loan sa bank or sa PAGIBIG. Please enlighten me with your learnings and tips para sa newbie na nagbabalak magkaron ng first house and lot ko sana. Please comment everything I need to know. Good and bad. Salamat!

Hanggang ngayon hnd mo din alam gusto mo