üni okuyan kimi görsem ''ayt mat için 70 80 gün harcanması çok fazla biz ayt mat kadar olan konuyu 2 3 haftada bitiriyoz'' tarzı cümleler kuruyor. gerçekten de uzunluk olarak benzer konular üniversitede çok daha hızlı mı bitiyor?
hukuk okuyan tanıdıklarımın çoğunda henüz bölümü bitirmeden korkunç bir ciddi tavır oluşuyor. somurtkan, keyifsiz, oturup iki kelime edilemeyecek halde oluyorlar çoğu. "ben hukukçu olup devlet daireleri ile içli dışlı olacağım o yüzden bölüm bitmeden kendimi devlet ciddiyetine sokmalıyım" diye mi düşünüyorlar acaba.
eskiden hdp'ye oy atmak vs teröristlikti artik türkçü olmamak terörist olmak için yetiyo
bugün ayt 4'ü çözdüm bu sorular niye bu kadar kolay anlamadım. yeni öğrenilen konunun ilk sayfalariındaki soru tarzında çoğu. bilmediğim için soruyorum özdebir denemelerinin soru seviyesi hep böyle mi yoksa denemeler geçtikçe soru seviyesi artıyor mu?
pek çok kişiden duyuyorum bunu doğru mu
türkçe zaten anadil 40, sosyal genel kültür soruyolar 20 diyerek başladığım hesaplama tyt 115 net olarak bitiyo
hukuk ve iktisattan birini okuyacağım. avukatlık ile ilgili birkaç kaygım var. malumunuz hukuk fakültesi açmak için iki masa iki sandalye yetiyor. bunun yüzünden her yıl olağanüstü sayıda hukuk mezunu ve asgari ücrete mecbur kalan avukatlar ordusu ile karşı karşıyayız. bir de sorunlu davalarda avukatın hayati tehlike yaşama ihtimali beni iktisat seçmeye itiyor. iktisatta ise klişe olacak ama ai daha şimdiden iibf bölümlerinin iş olanaklarını kısıtlıyor. 5 yıl sonra bugünden daha da gelişeceği neredeyse garanti olan ai realitesine karşı iktisat seçmek ne kadar mantıklı bilmiyorum. siz bu iki bölüm arasında kalsaydınız hangisini seçerdiniz?
türkiye'de ilkokuldan başlayarak çocuklar üzerinde sürekli bir eğitim baskısı oluşturuluyor. çocuk azıcık eğitim dışı bir alana ilgi duyunca aileler çoğunlukla tarafını eğitimden yana seçiyor. spor, müzik veya farklı alanlara yönelmek isteyen çocukların önünü en başta çocuğun kendi anne babası kapatıyor. arda güler üniversite okumadan henüz 20li yaşlarının başında torunlarının bile refahını garantilemişken arda'yı televizyondan izleyen babanın çocuğu üniversite ve gelecek kaygısından neredeyse kafayı yeme raddesine geliyor. eğitim dışı alanlarda şansını deneyen herkesin başarılı olduğu iddiasında bulunacak kadar gerçeklikten kopuk değilim. anlatmak istediğim ebeveynlerin eğitim dışı alanlara neredeyse hiç şans vermemesi.