Tatay kong EPAL
Ever since talaga, since birth, hanggang sa mga anak ko at asawa ko, wala ng ginawa tong hudas na to kundi magepal. I'm planning to go abroad pa naman kaso ganitong klaseng demonyo ba iiwan ko sa mga anak ko? Wew. Sobrang nakakaungkot.
To give you ideas about him, he's the WORST! I SWEAR. TANGINANG SIMULA DATI PA, ISANG MALAKING TINIK ANG HAYOP NA YON SAMIN. Walang kwentang asawa, tipong wala kanang trabaho, palainom ka pa. Tapos magkakasakit? Sinong gagastos? Edi sure na, yung nanay ko di ko magets bakit sobrang sunud-sunuran sa hayop na yon. Lintik manigaw. Na para bang sya ang bumuhay at kumita ng pera para sa pamilya namin ng ilang taon. Oo, nakikita pa rin kami dito sa bahay nila kahit may asawa at anak na ko, pero malaki pakinabang namin dito dahil kami lagi ang nagawa ng mga gawaing bahay. Hugas ng plato, laba ng damit, linis ng bahay, utusang mga anak ko, hanang sya? Ayun, hayahay. Kasi nga "may sakit", "laging nahihilo" pero nakakaputangina. Imbis mahiya sa mga kasama sa bahay, parang obligado kaming mahirapan sa kanya lahat. Tangina nya.
Siguro masama na ko, oo, kasi naiisip ko nasa bakit hindi pa malagutan ng hininga si gago, bakit yung iba bigla nalang inaatake habang tulog, bakit to ang haba haba ng buhay? Gustong gusto ko na lumayas kami ng pamilya namin dito, pero wala kong choice. Mas kawawa yung nanay kong naging yaya na pagaalaga sa walang kwentang nilalang. Imbis na maenjoy ang retirement, ayun at iniisip ang panggamot panggastos sa gamot. Kwawa naman yung nanay kong ilang taong nagtrabaho para mabuhay kami, ngayong retire imbis na apo inaalagaan, yung asawang walang kwenta.
Tama ba namang sa edad na 30, kung pagalitan kami sa gawing bahay, akala mo menor de edad kami? Kami na nga gumgagawa ng gawaing bahay dami nya pang sinasabi. Samantalang sobrang walang pakinabang na nya dito sa bahay. KAPAL NG MUKA. Pag aalis kami, kahit di sa kanila ihabilin mga anak namin, laging galit. Laging may time limit ang bawat pagalis na para bang menor de edad ang lalayas at gagala. Sobrang nakakabullshit. AS IN.
Di ko alam kung pano at hanggang kailang buhay tong hayop na to, pero sobrang sukang suka na ko sa knya. Ni hindi ko matingnan muka nya sa sobrang inis. Puro inis nalang yung nararamdaman ko sa kanya. Naaawa ako minsan, oo, lalo na pag may gusto syang gawin at di nya magawa. Pero tangina, imbis na magbait, magtatapang ka pa? Sobrang nakakaiyak. Sobra.