u/Bunny_bbi

Never ko talaga na imagine na daratin yung araw na ‘to. Like legit, all my life parang laging malayo yung pangarap, parang di naman ako yung tipong babae na “wow ganyan yung life niya ngayon.” Pero ayun… here I am.

Hindi ako mayaman, hindi ako special, hindi ako anak ng kung sino. Pero I fought for this. I cried for this. I begged the universe for this. And kahit ilang beses ako muntik mapagod, muntik mag give up, hindi ko tinigil.

Nakuha ko yung visa ko… immigrant na ko. And it still feels unreal tbh. Yung girl na dati takot magkamali, takot ma-judge, takot mag try, ngayon literal lumilipad sa buhay niya.

Pinagmamalaki ko sarili ko bec no one held my hand through this shit. Ako lang. Ako lang talaga. And I know malayo pa, like sobrang layo pa ng kailangan ko lakarin—but alam kong malayo pero hindi ka naiiwan ng panahon. Kahit late ka magsimula, hindi ka hihintayin pero pwede mo siyang habulin. And I did.

Adult PH wins babe. Hindi ako perfect, but sobra ako proud. Kasi minsan kailangan mo lang talagang pumusta sa sarili mo kahit feeling mo talo ka.