Just want to rant.
I have been working as a hemodialysis nurse for about 3 weeks now. Nag eenjoy naman ako and so far I am loving the job especially the connections that I have with my patients. Nakaka attached din.
I have made dozens of mistakes during my duties especially sa charting. Although how many times I try to recheck may mali pa din. Na aawa na din ako sa preceptor ko kasi parang nagiging impatient na siya sakin to the point na parang ina-ayawan na niya ako.
Although it may not be an excuse sa mga nagawa ko dahil din sa pressure na I put myself in kasi sinasabi ko sa sarili ko na kailangan marunong na ako by the end of the month para hindi na ako maging pabigat sa kanila or sinasabihan nila ako na dapat maiiwanan na daw ako. I ask questions naman especially pag unfamiliar na ako, pero parang naiirita na siya or parang naiinis kaya nahihiya na ako magtanong. Just recently, nung pauwi na kami, parang cold na siya sa akin because of it.
Don’t get me wrong. I mark my mistakes, I take note of it sa utak ko and sinusulat ko talaga. But still, may nagagawa parin akong mali and may nakakalimutan.
Minsan biniburo nalang nila ako or inaasar pero at the same time tapos may halong laman yung jokes nila sa akin. Di naman pwede maging sensitive ka sa job na ito especially sa nursing. Napapa question na din ako sa worth and value ko as a nurse. But still patuloy parin na lumalaban.
Hingi sana ako advices sa inyo and constructive criticism.