u/Cindahrace

Hi Mamas.

2 months postpartum. First time mom. Healing again another set of bruises sa arms, sa legs. I don't even know now what's more painful, to heal from physical pain or sa emotional damage.

Bruises from arms, na ngalay na kakabuhat kay Baby at breastfeeding, bruises from legs na ginagamit ko pra makatayo sa pagaalaga kay Baby. Hirap makahawak at makalakad. And my husband, there he is... Working, laughing sa office niya.

Pinatawad ko ulit kahit nangyari na. Ito na naman ngayon.

Kung pwede ko lang ibalik yung time, sana hindi ko na lang aiya pinakasalan. Sana hindi na lang siya.

I married a miserable monster. Naaawa ako sa anak ko while he is cooing, he is so innocent to grow up in this kind of family.

Pinangarap ko yung buo at masayang pamilya, akala ko magagawa ko yon kasama ang husband ko. Pero nung magkaanak kami, lumabas yung tunay niyang kulay...

So eto na nga, nagbe-breastfeed ako kay Baby while nasa office ng husband ko. Work from home kami parehas. But now, wala akong work since I asked for a leave. No work, no pay ako.

Nakapakinig lang ako ng meeting ng husband ko. As CFO, nagdi-discuss siya about sa possible salary increase ng mga employees per department.

Nasa 150k yung regular rate nung isang employee na naka leave daw and enjoying maternity leave benefits (300k yung matatanggap niya, on top of her 90 day leave). And ito din yung employee na nasa list of merit increase and as per my husband's analysis, hindi makaka affect sa company's cash flow if mag overlap yung salary increase niya and yung ₱300k matben niya.

Bigla lang akong nalungkot na medyo may halong inggit. Hehe

Kako, buti pa yon, may matben, may paid matleave, tapos magi-increase pa ng salary pagbalik niya. Samantalang ako, eto, kinakabahan kung may babalikan pa ba akong work (non-contractual kami ng employer ko). Na-insecure ako at napaisip bakit ba hindi ko ginalingan sa career. Maybe, yung nanay na yon na maraming naging benefits ay dahil magaling siya nung nagwo-work siya before siya magbuntis.

Ayokong mainggit and instead, gusto kong i-celebrate yung blessings na binibigay ni LORD sa iba. Nonetheless, blessing naman yung baby ko - yung makita siyang healthy, masaya at satisfied habang nadede sa akin. Siya, siya ang tunay kong success.

Ayon lang, nai-share ko lang!

Laban tayo, mga magigiting na Mamas!

Hello Mommies. Ano para sa inyo mafi-feel niyo if yung MIL niyo ay nagpapadala ng mga kagamitan sa bahay like cookwares, abubot (na sa tingin naman niya ay kailangan niyong mag asawa), without letting you know first? Yung andyan na yung delivery at bayad na from Shopee or Lazada. I understand maybe it is her love language and I truly appreciate the generosity. It's just that, pakiramdam ko, nao-overpower niya or nagiging redundant yung role niya sa role ko as manager of my own home.

Halimbawa, yung choice of color, she's not asking me if yon yung gusto kong color or brand. Even kay Baby kasi, brand ng diapers, she dictates it. Nago-order na siya ng marami (like 10 packs of nappies) that I don't have a choice but to use those maski may preferred na akong brand for my baby. Even mga damit ni Baby, syempre as nanay, you want na ikaw ang mag aayos ng anak mo. But my MIL, maybe out of her excitement sent us a package ng mga baby clothes, like limpak limpak na mga sets that I don't have a choice but to use it at maliit lang naman ang drawer ni baby para dagdagan ko pa ng mga gusto kong color, designs.

And nilalait niya rin yung mga gamit na I personally chose and bought, both for my own house and for my baby. Mas maganda daw yung binibili niya at mahal daw ang mga pinipili ko.

Minsan pa, bumisita siya dito sa bahay after kong manganak. She stayed for like 2 weeks. Stressed na stressed ako kasi sobrang dami niyang binago sa bahay namin. Iniba iba niya kung saan ko nilalagay, dapat daw kasi, dito yan, dapat daw, dito ito. Litong lito ako sa sariling bahay ko. Malinis naman ako sa bahay namin at organized akong nanay. Masaya ako pag maayos ang bahay ko. Pero nung dumating siya, binabago niya lahat. Pinapakita niya pa sa husband ko yung areas (like lavatory) na hindi gaano kalinis at kung gaano karaming dumi ang nalinis niya. Alam mo yung parang nakikipag compete siya sa akin na mas magaling siyang nanay kaysa sa akin. Gano'n. Gano'n yung naramdaman ko sa loob ng 2 weeks na 'yon. Kaya nga siguro yung breastmilk ko, hindi agad lumabas kasi she stayed with us for the first 2 weeks. Ang stress ko sa kanya, nakakabinat.

But then, hindi kasi ako confrontational sa elders. Gusto ko hangga't kaya ko i-take, magshow na lang ako ng respect at pag-agree sa kanila dahil matanda na sila at kailangan kong irespeto. Above all that, magulang siya ng husband ko at mahal na mahal ko ang husband ko. Ayokong magka conflict sa in-laws ko kasi ayokong mahirapan ang asawa ko na manimbang sa amin. Pero nakakapuno rin pala kung iniisip mo na ang pag respeto sa iba ay mangangahulugan ng pagkawala ng boundaries mo.

And ito pa, since our helper now used to be their helper before, minsanan silang nagcha-chat about the food na iluluto ng helper namin for the day. She even decide on which food her son will eat or what supplement he should take. Minsan lang naman 'yan nangyari but I don't know how to feel. Ako yung wife pero parang hindi ako makapag decide para sa husband ko (in terms lang naman ng food niya).

Nagcha-chat din kasi sila ng helper namin about sa mga ipapadalang gamit dito sa bahay; Like if out for delivery na yung parcel na bigay niya sa amin. Pwede naman kasing ako ang i-chat niya diba? Hindi yung helper namin. Di niya na nga ako tinanong if we want this design or if we actually need to add more (like cookwares), hindi niya pa sinasabi sa akin na parating na dito sa bahay.

Sa kabilang banda naman, buti na lang ang helper namin ay palaging nagsasabi sa akin everytime na nagcha-chat yung MIL ko sa kanya.

At buti na lang din, ang husband ko, hindi naman Mama's boy. Hindi siya palasumbong sa Mama niya, hindi nga niya gano'n kinukwentuhan eh. Yung Mama lang talaga niya ang parang hindi siya handang i-let go at minsan, baka nakakalimutan niyang may asawa na ang paborito niyang anak.

Iniintindi ko that maybe she is just so generous and so loving, yet somehow, I feel like "pinakikialamanan" na kami or may redundancy sa role ko as the "woman of our home".

I want to be more understanding kasi ayokong mabuo yung inis ko sa MIL ko so please help me see the brighter side of this. 🤣