
සමාවෙන්න: මේ රූප වල කිසිම ලස්සනක් මට පේන්නේ නෑ!
කවුදෝ කෙනෙක් පෙරහැර ගැන කරපු නිර්මාණයක් ගැන සමාජ මාධ්ය වල ඉතා ඉහළින් කතා වෙනවා දැකලා මට මේක ලියන්න හිතුනා.
මේක අපි හැමෝම විවෘතව කතා කරන්න ඕන මාතෘකාවක්. නුවර ඇසළ පෙරහැර කියන්නේ ලෝකයක් දන්න අපේ සංස්කෘතික අංගයක් තමයි. හැබැයි මේ ලස්සන පෙරහැර අස්සේ තියෙන අලි ඇතුන්ගේ දුක දැක්කම, ඇත්තටම අපි මේ මොකක්ද සමරන්නේ කියලා හිතෙනවා නේද?
මේ ගැන සත්ත්ව අයිතීන් වෙනුවෙන් කතා කරන අය ගොඩක් මතවාද මතු කරනවා. මේ තියෙන්නේ ඒ අය නිතරම අහන, අපි හැමෝම හිතන්න ඕන දේවල් ටිකක්:
- දම්වැල් සහ හෙණ්ඩුව: අලියා කියන්නේ කැලේ නිදහසේ ඉන්න සතෙක්. ඒත් මේ සත්තුන්ව පාලනය කරන්නේ හෙණ්ඩුවෙන් ඇනලා, තුවාල කරලා. පෙරහැරේ කිලෝමීටර් ගාණක් තාර පාරවල් වල ඇවිදින්නේ කකුල් වලට බර යකඩ දම්වැල් දාගෙන.
- ශබ්දය සහ ආලෝකය: ඝෝෂාකාරී බෙර සද්ද, හොරණෑ, ගිනි බෝල සහ සැර විදුලි බුබුලු නිසා මේ සත්තු ලොකු මානසික පීඩනයකට පත්වෙනවා. ගොඩක් අලින්ගේ ඇස් පවා අන්ධ වෙන්නේ මේ ගිනි පන්දම් වල රස්නය සහ එළිය නිසයි.
ඉතින්, මට මේ චිත්ර දැක්කම මේවාගේ කිසිම ලස්සනක් පෙනෙන්නේ නෑ. සමාවෙන්න!