Mükemmeliyetçilik (Film, dizi post bir yandan)
Daha geçen gün whiplash filmini izledim, kesinlikle öneririm. Fakat filmde dikkatimi çeken resmen tek bir konu vardı; mükemmeliyetçilik. Filmde Andrew Neiman adlı bir davulcu davulu yumrukluyor, hırsından resmen ölüyordu. Şimdi aile sahnesinw geçelim, ordaki(tam doğru çeviri olmayabilir) "Zengin olup 50 yaşında bir ezik olmaktansa 30 yaşında sokaklarda ölen mükemmel bir müzisyen olmayı tercih ederim" sözü benim içimde birşeyler canlandırdı. Acaba mükemmeliyetçilik sosyal baskı ile sahiplenilebilir bir şey mi? Etrafımızda gördüğümüz bütün "perfectionistler"in tek bir özelliği var. Mükkemele ramak kalsa bile delirmeleri. Bu mükemmeliyetçilik olmadığında beyinlerinin paniklemesinin sebebi nedir? Evet bir sosyal anksiyete, korku gibi şeyler olabilir. Fakat bir kimsesi kalmayan bir adamın işte yaptığı bir hata neden onun panik olmasına da sebep oluyor. Şimdi, işte burada filmde, Andrew Neiman'ın mükemmeliyetçiliğinin sebebini görüyoruz; Terence Fletcher. Asıl mükemmeliyet isteyen kişi Andrew değil, Fletcher. Çünkü arkaya bir baskı kuruyor. Ritinde minicik bir yanlış olduğu zaman tokatlayarak ritim saydırıyor, bateri kanla kaplansa bile öğrenciyi durdurmuyor hatta "Grubumda birşeyi bilmemeniz onu bilerek sabote etmenizden daha kötüdür" diyor. Evet, öğrencilere baskı kuran, onları mükemmeliğe zorlayan bu hoca. Ancak bir yerden sonra Andrew mükemmeliyetçiliğin etkisine kapılıp grubun baş davulcusu olduğu için son çalacakları müziğe aylarca çalışıyor, fakat oraya gelirken bir araba kazası geçiriyor. Geçirmesine rağmen ölmüyor ve içeri girip bateri setine çıkıyor ve başlıyor çalmaya. Tabiki hissettiği acıdan ve kan kaybından dolayı çalamıyor ve yere düşüyor. Sonra Fletcher "Kovuldun" dediği anda deliriyor, çünkü mükemmeliyetçiliği yani en iyi caz davulcusu olma hayalini kaybediyor. Size anlatacaklarım bu kadar, çok da spoiler vermeyeyim. Size tek bir soru, mükemmeliyetçilik kendiliğinden mi kazanılır, yoksa başka birin örneğiyle veya zoruyla mı?