“Filipinos are harder on students and workers than on incompetent politicians”
Harap-harapan na tayong niloloko, pero dahil loyal sa pangalan at pamilya, maraming bulag pa rin.
If a student skips classes, may consequence.
If an employee keeps missing work, tanggal agad.
Pero kapag senador?
Pwedeng hindi pumasok, hindi gawin trabaho, pero tuloy pa rin ang milyon na sweldo from our taxes.
So anong klaseng system meron tayo?
The Senate is not a fan club.
Hindi ito reward para sa pagiging loyal sa isang political family.
Trabaho ito para magsilbi sa tao.
Nakakatakot kasi masyado nang normalized ang incompetence.
Parang okay lang kahit absent.
Okay lang kahit walang ambag.
Okay lang basta “kaalyado.”
People keep calling it loyalty.
But sometimes, loyalty without accountability is just blind obedience.
Public officials are not celebrities.
Hindi sila dapat sinasamba.
They are employees of the people.
At kapag ang ordinaryong tao may punishment sa pagiging irresponsible, mas lalo dapat ang nasa gobyerno.
Kasi habang tayo required pumasok para mabuhay,
sila optional lang pumasok kahit tayo ang nagbabayad sa kanila.