Graag advies.
Ik ben de laatste tijd zwaar gedemotiveerd.
Begin 30, samenwonend, maar sta stil.
Ik vraag me af wat het allemaal voor zin heeft.
Ik merk om me heen dat andere stellen de fase ingaan waar ik tegenop zie.
Werken zodat je de rekeningen en je rijtjeshuis kunt betalen, nauwelijks tijd voor jezelf of vrienden hebben en vooral bezig zijn om alles draaiende te houden.
We zijn opgegroeid in een tijd waarin alles mocht en alles kon en nu lijkt dat idee volledig verdwenen en moet je gewoon doen wat je moet doen, het lijkt zonder na te denken.
Ik zie veel mannen die zich richten op het huis, financien (baan, beleggen), etc, maar dat interesseert mij echt 0,0. Het voelt alsof je hier vast zit.
Ik heb altijd een voorliefde gehad voor avontuur en het buitenland. Het liefst zou ik alles hier opzeggen en vertrekken. Dat voelt aan de andere kant ook weer als vluchten.
Tips hoe hier mee om te gaan?
Ja, ik loop al een tijd bij een psycholoog, maar dat heeft me helaas nog niet geholpen.