Ben ik onredelijk dat ik wil dat deze parkeerplek gedeeld wordt?
Edit: foto toegevoegd.
Wij wonen sinds kort in een nieuwe straat. Tegenover ons huis ligt een grote parkeerplek die qua formaat eigenlijk bedoeld lijkt voor twee kleine auto’s. In de praktijk gebeurt dat ook regelmatig met vergelijkbare auto’s.
Alleen parkeert een jonge jongen uit de straat zijn kleine 45km autotje vrijwel altijd precies midden op die plek, waardoor niemand er nog naast kan staan. Terwijl daar fysiek gewoon ruimte voor is.
In plaats van me eraan te ergeren ben ik eerst gewoon netjes naar hem toegelopen; mezelf voorgesteld, hand gegeven en
uitgelegd dat we nieuw in de straat zijn. Toen vriendelijk gevraagd of we die plek misschien samen konden gebruiken. Hij reageerde nauwelijks. Hij kwam vooral erg verlegen of sociaal ongemakkelijk over.
Toen het later opnieuw gebeurde heb ik het nog een keer vriendelijk gevraagd, maar toen liep hij eigenlijk direct door naar zijn huis zonder echt gesprek.
Toen het daarna nog een keer gebeurde heb ik uit frustratie een briefje onder zijn ruitenwisser gedaan. Met dezelfde vraag, of hij plek wilt maken.
Kort daarna kwam zijn moeder boos naar buiten. Dat gesprek begon niet geweldig, maar eindigde uiteindelijk best normaal. Ik heb rustig uitgelegd waar het mij om ging en foto’s laten zien. Zij gaf uiteindelijk ook toe dat haar zoon inderdaad midden op de plek parkeert.
Toen kwam ook de echte reden naar voren:
haar zoon vindt het spannend als iemand dicht naast hem parkeert, omdat hij bang is dat hij er dan niet meer uit kan rijden. Volgens haar heeft hij moeite met sociale spanning of vreemden en wij zijn nieuw in de straat.
Daar had ik zeker begrip voor, en ik dacht dat het opgelost was.
Alleen zijn we nu weer een tijdje verder en staat die auto opnieuw gewoon midden op die plek.
Dus nu vraag ik me af:
Ben ik onredelijk dat ik verwacht dat zo’n plek gewoon gedeeld wordt?
Of moet ik gewoon accepteren dat openbare parkeerplaatsen nou eenmaal geen vaste regels hebben zolang iemand binnen het vak staat?
Ik ben oprecht benieuwd hoe anderen dit zouden aanpakken, juist omdat ik het liever normaal oplos dan dat het een burenruzie wordt. Ik wil namelijk eigenlijk nog een keer aanbellen en het gesprek aangaan.