geceleri artık konuşamadığın birisine şiir yazmak, asla ulaşamayacağına bilmene rağmen, şiirden nefret etmeme rağmen. çünkü o seviyordu. çünkü seven kişi oydu. tekrar onu betimleyemeyecek kadar çirkin şiirlerimi okumasını istediğim.
yorucu bir günden sonra aynaya bakmak, şişmiş gözlerimi yüzümden kacırırken gözlerimin vücudumu seyretmesine izin vermek, birey olduğumu ve insanlarında beni öyle gördüğünü anımsamak.
sadece kitap okumak istiyorum, geceleri uyuyamamaktan, sabahları yorgun suratıma bakmaktan yoruldum. uyusamda her gece rüyamda onu görüyorum. küçük kertenkele beynime söz geciremiyorum, hayatımla alakalı iyi kararlar alamıyorum. yaz gelsin de kitap okuyayım.