Back in 2018, a young YouTuber uploaded an emotional video about loneliness, bullying, and feeling like he would never be loved because of his appearance. Millions watched because the pain behind his words felt real and deeply relatable.
Among those viewers was a woman named Juli, who left a kind comment telling him she thought he was cute. That simple message led to conversations, a relationship, and eventually marriage.
En yüksek gelişmişlikteki şehir 0.930 ile Ankara avusturyanın ülke ortalamasıyla aynı değere sahip en düşüğe ise Ağrı 0.625 ile Kenya,Filistin,Namibia seviyesinde.
Babamın annemi altadığını öğrendim napacağım bilmiyorum ondan aşırı nefret ediyorum annem bir sürü emek verdi o kadar asla ona babam gözü ile bakmaycam ve çok kötüyüm bu psikolojiden nasıl kurtulcam yardım edin
İki durumda da birbirinizi aynı miktarda seviyosunuz ama bir durumda biri sizin gibi yalnız diğer durumda da sizin aksinize çok daha sosyal.Sizce hangi ilişki daha sağlıklı olur?
Merhaba, uzun zamandır içimde tuttuğum şeyleri ilk kez bu kadar açık yazıyorum çünkü gerçekten artık tek başıma taşıyamıyorum.
Ben 3. mezun senemdeyim. Bu seneye başlarken gerçekten çok motiveydim. Düzenli çalışıyordum, hedeflerim vardı, İstanbul’da okumayı çok istiyordum. Ama senenin başından itibaren mide ve bağırsak problemleri yaşamaya başladım. İlk başta geçer sandım ama zamanla hayatımı tamamen etkilemeye başladı.
Özellikle etüt merkezinde insanların arasında otururken karnımdan sürekli sesler geliyordu. Gaz, kramp, mide guruldaması, hazımsızlık, şişkinlik, doluluk hissi… Sessiz ortamda bunları yaşamak beni aşırı strese sokuyordu. İnsanlar duyacak diye masaya bile rahat oturamıyordum. Ne kadar stres olursam o kadar artıyordu. Hastaneye gittim, mide bakterisi dediler. Tedavi oldum ama şikayetlerim tam geçmedi. Buna rağmen ailem bunun gerçek bir problem olduğunu anlamadı.
Her hastaneye gidişimde “yine bahane buluyorsun”, “her sene bir şey çıkarıyorsun”, “ders çalışmamak için bahane üretiyorsun” gibi şeyler duydum. Halbuki gerçekten fiziksel olarak kötü hissediyordum. Masaya oturduğum anda bile midem kasılıyor, gaz sesleri başlıyor, odaklanamıyordum. Sürekli ilaç verip gönderiyorlardı ama ben gün geçtikçe daha kötü oldum.
Bir yandan da 3 senenin yorgunluğu vardı. Sürekli halsizlik, uyku isteği, tükenmişlik… Mart ayından sonra daha da çöktüm. Şu an sırtım ağrıyor, elimde kalem tutacak enerji bile bazen bulamıyorum. Kendimi yaşlı biri gibi hissediyorum. İnsanlar sadece “ders çalış” kısmını görüyor ama ben aylardır hem fiziksel hem psikolojik olarak savaş veriyorum.
Belki en büyük hatam her şeyi tek başıma çözmeye çalışmaktı. Birinin beni takip etmesine, yönlendirmesine ihtiyacım vardı çünkü hep iyi başlayıp sonra kontrolü kaybediyordum. Koç desteği almak istedim ama ailem dershane konusunda diretince tartışmalar çıktı. Sonunda etüt merkezine yazıldım ama orada da yaşadığım mide problemi yüzünden rahat çalışamadım.
Şimdi sınava çok az kaldı ve ben tamamen tükenmiş hissediyorum. Aileme her “nasıl gidiyor” dediklerinde “iyi” diyorum ama aslında gün geçtikçe daha kötüye gidiyorum. Sürekli ölüm düşünceleri aklıma geliyor. Aileme veda mektupları yazmaya başladım.Yaşamak istiyorum aslında çünkü daha hiçbir şey yaşayamadım ama aynı zamanda kendimi inanılmaz sıkışmış hissediyorum.
Çevremdeki herkes başarılı. Kuzenlerim tıp, mühendislik, hukuk okuyor. Ben de ailemin gurur duyacağı biri olmak istedim. Gerçekten çok çalıştım ama sanırım tek başıma baş edemedim. Şu an en çok korktuğum ailemin hayal kırıklığı.
Gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum.
kişisel gelişim amerikalı çakalların eziklerden para söğüşlemek için yarattığı bir sektördür 😎👍 yapmakta zorlandığınız her şeyi başkaları kolaylıkla düşünmeden yapabiliyor 😎👍 siz zannediyorsunuz ki konuşmanızı özgüveninizi düzeltip tipinize çeki düzen verseniz sevgili bulacaksınız arkadaşlarınız olacak 😎👍 normal insanlar kendini geliştirmek zorunda kalmadan lisede çatır çutur am sikiyor çete gibi 20 kişilik arkadaş gruplarında dolaşıyor 😎👍 sizlerin aksine asla kendilerini geliştirmek zorunda kalmayacaklar 😎👍 ya doğuştan gelir ya da hiç gelmez bunu kafanıza sokun 😎👍
Sohbet edebileceğim birileri var mı
Herhangi bir konuda konuşabileceğim, bem de dinleyebileceğim birisini arıyorum.
23 yaşındayım, erkeğim, sürekli okul-iş-spor derken çok yalnızlaştım. Çevremde pek konuşabileceğim birisi yok herkes işinde gücünde. Şu an sabaha kadar derdini anlatmak isteyen birisi olursa bile konuşabilirim. Dinlemeyi seviyorum. Anlayışlı, yargılamayıcı birisi olduğumu da düşünüyorum... Konuşmak isterseniz mesaj atabilirsiniz
Olmayan durumları anlatarak insanların verdiği tepkilerle arkadaş gruplarında alay ediyorlar, kendisi yalnız bile değil ama bu ve benzeri durumları komik buluyor anlaşılan. Geçenlerde yine post açtığını gördüm "sohbet amacıyla". Dikkatli olmak isteyen olursa diye uyarıyorum. Tabii ki çoğu kişi bu amaçla o tip paylaşım yapmıyor, lütfen üstünüze alınmayın ama haberiniz olsun .
çok sıkılıyorum gelin az sohbet edelim
Nasıl yapıyorsunuz ya tip herseymi yaşıtlarım kizdan kıza atlıyor ben bitane bulsam 5vakit namaza baslicam arkadaş neyden kaybediyoruz bilmiomki
dünya liderlerinin ve başkanların hepsinin boyu uzundur 😎👍
aynı anda hem çirkin hem sevilen bir ünlü yoktur 😎👍 çirkin birisi fenomen olursa insanlar onla dalga geçmek için ünlü yapmıştır 😎👍 (kadıköy boğası, yakuptv)
iş hayatında tipiniz sizi öne geçiren asıl unsurdur 😎👍 30 sene çalışan çirkin bir altinsan 30 senenin hatrına bakılmadan kovulur 😎👍 daha yakışıklı birisi o adamın 30 senede geldiği pozisyona 1 senede gelir tecrübe farketmeksizin 😎👍
adalet sistemi bile tipe çalışır 😎👍 yapılan araştırmalar hakimlerin ve jürilerin aynı suçu işleyen iki insandan yakışıklı olanına daha az ve çirkin olana daha çok ceza verdiğini kanıtlar 😎👍
günümüzde çirkin insanların var olmasının tek sebebi binlerce yıl süren görücü usulü evliliklerdir 😎👍 sosyal medya bu geleneği yıkmıştır 😎👍 çirkinler toplumdan elenecek 😎👍
bugün dışardaydım ve yolda gördüğüm insanların çoğu ya çok yakışıklı ya da çok güzeldi. Bu insanları görünce kendimi aşırı çirkin hissediyorum 😔
Tarihçiler anladi 😈 (analladi)
3:05
Acaba mutlu oldu mu? Nerde? Şu an nasıl? Ölümden sonrasını falan da merak etmeye başladım ve ben onu çok seviyordum ama söyleyecek cesaretim hiç olmadı kendimi b0k gibi hissediyorum acaba ona karşı duygularımı açık açık soyleyebilseydim bazı şeyler değişir miydi? Düşünmekten uyuyamıyorum... !nt!har etmeden önce sabahında selamlastik çok mutluydu akşamında olmuş ne olmuşsa düşündükçe batıyorum ailesi bile onu unuttu ama ben unutamıyorum içimde kaldı sırf yanlis anlamasinlar diye aglayamadim da öyle tuttum tuttum şimdi de boş yere ağlarsam yine yanlis anlaşılırim diye tutuyorum kimsenin olmadığı, duyamayacagi bir yere gidip bağıra bağıra ağlamak istiyorum.