r/yalnizucubeler

Of Sevdiğim kız ile ayrılmak zorunda kaldık isteyerek ayrılmadık neden ayrıldık çünkü ailesi onun aşırı derecede çok katı ve de babaannesi mesajları görmüş kıza kızmış eğer ayrılmazsan bunları babana anlatırım ki baban zaten seni parçalayarak öldürür dedi O yüzden kız çok korktu ve de ayrıldı bunu ben çok özledim bana son mesajı korkuyorum daha fazla yapamam buraya kadarmış özür dilerim oldu Ben de seni seviyorum oldu ve engellemek zorunda kaldı her şey o kadar hızlı oldu ki onu ne kadar çok seviyorum anlatsam azdır yıldızım benim normalde 2 saat boyunca bile konuşmadığımız zamanlarda hani üzülüyordum hani her saat başı bile konuşuyorduk günde 8 saat bazen 9,5 saate çıktığı oluyordu ailesi katı olsa bile yine de her daim bana yazmak için elimden geleni yapıyordu Ben de elimden geldiği kadar onu mutlu hissettirmeye çalışıyordum ve de onu sevindirmeye çalışıyordum neden oldu anlamıyorum ama babaannesi mesajları gördüğü için ayrılmak zorunda kaldık onu kaybettiğim için çok üzülüyorum daha 5 dakika öncesinde birbirimize aşkım seni çok seviyorum gibi sözler diyorduk

Yaprigim seyler yanlisti kendime zehir ettim lise hayatimi yinede hicbirini ozlemiyorum sinifimdakileri ben daha cok yaptigim seyler yuzunden kendimden igreniyorum bu da geceleri uykularimi kaciriyor Degistigime,gelistigime inaniyorum ve yaptigim seyler icin samimi bir pismalik icindeyim ama yinede uykularim kaciyor aklima gelince

SORU BEN 14 YAŞINDAYIM ADHDLYİM DIŞARI ADIM BİLE ATAMIYOM NASİL KURTULRUM HESPA KİTAP İŞLERİ BİLMİYORUM 1 AY SONRA LİSE VAR BEN GİTMEK İSTEMİYOM NASİL KURTULURUM

1 yıllık ilişkim bitti ve artık yalnız kaldım aslında sosyal çevrem genişti ve bir çok arkadaşım vardı farklı farklı şeyler yapabileceğim ama ilişkimdeyken hepsinden uzaklaşmışım istemsiz ve aram açılmış kavga değil iletişimsizlikten ilişkiyi tam merkeze koymuşum ve sürekli birlikte takılmışım şimdi dışarda oturup sohbet etmeye gelecek bir arkadaşım bile yok bazılarına mesaj attım cevap verdiler bir şey demediler ama eski samimiyetlerinde veya konuşma isteklerinde değiller bence hissedebiliyorum onlara sonuna kadar da hak veriyorum çabaladım yine de ama bilmiyorum izmirdeyim

Kendimin son 5-6 yıldır ne hissettiğini bilmiyorum saçmalıyorum çevremde kimse yok üzülüyorum ağlıyorum bişiler anlatmak istiyorum ama yapamıyorum arkadaşım yok çevremde kimse yok depresyon sebebiyle hastanede yattığımda 1 ay sonra telefonu açtığımda bile tek bir mesaj arama gelmediğini görüyorum ailem de aynı şekilde hep yalnızım yalnızlığın iyi yanları olsa bile bir süre sonra ne hissetmem napmam nası hissetmem gerektiğini sorguluyorum bir mutluyum bir mutsuz bir üzülüyorum üzüldüğüm için huzurlu hissediyorum bu sefer saçmalamışımdır belki yada anlamsız manasız gelmiştir bunun bende farkındayım ama bu postu bunun için atıyorum benim gibi hisseden varmı acaba

[removed]

22 yaşındayım bu güne kadar hep yanlızdım şuan hayat aşırı anlamsız geliyor ve galiba bunu sonlandıracağım

ben istedim