u/Fun-Brother-9429

​

Yaklaşık 1 ay kadar önce 17 yaşıma bastım ve bu yaşıma kadar 7. Sınıftaki sevgilim dışında ilişki açısından pek birşey yapamadım, tipimden kaynaklı mı sosyal mi değilim bilmiyorum, zaten nasıl sosyal birisi olabilirim bilmiyorum ve bunların yanında bi sorun daha var; benim kimseyi sevemem. Ben bu durumdan çok sıkıldım artık hayatıma birileri girsin istiyorum çorap gibi sevgili/flört değiştirmekten bahsetmiyorum yanlış anlamayın, hayatıma ciddi, ne istediğini bilen seveceğim ve onun da beni seveceği birinin girmesini istiyorum. Ama yok arkadaş, olmuyor hayatıma kimse girmiyo giren de tutmuyor zaten.

Tutmayanları bi kenara bırakalım ve kimseyle tanışamamaktan devam edelim. Kimse ile tanışamıyorum, ne sanalda ne de gerçek hayatta aslında sanalda tanışıyorum hatta tanışma uygulamaları kullanıyorum tanışmama gibi bir şansım yok ama buluşamıyorum kimseyle, aynı şehirde olmadığım insanları zaten engelliyor ya da konuşmaya devam etmiyorum ancak aynı şehirde olup da buluşamıyorum ya hani işte o beni deli ediyor. Bundan bir kaç yıl önce 14 yaşında iken aynı şehirde olduğum Ayça isimli bi arkadaşım vardı, benden büyüktü 17-16 yaşlarındaydı. Brnlr buluşmak istiyordu ancak benim yaşım küçük olduğundan annem o kadar uzağa gitmeme izin vermiyordu bu sebeple bende gidemiyordum. Sonra bana bir gün dedi ki "Biz buluşamayacaksak neden arkadaşız" o zamanlar çok kırılmıştım bu sözüne ama şimdi çok hak veriyorum, ben de artık buluşamayacağım insanlar ile iletişimde bulunmak istemiyorum.

Ve arkadaşlar inanın ki hemen hemen herkesin sebebi aynı; güven sorunları. Tamam hak veriyorum güven olmaz ama belkide sokakta günde yanından beş tane sapık geçiyor ya da ne bileyim sana tanışma teklifi eden birisinin niyeti kötü? Yani bu mantıkla hareket edicek olursan senin sokağa dahi çıkmaman lazım.

Öte yandan gerçek hayata gelicek olrsak, sanırım bu tamamen tipsizliğimle alakalı bir durum, bilmiyorum, ne kadar kötü olabilir diye sorucak olursanız şöyle cevap vereyim; TÜYAP'ı bilirsiniz özellikle de İstanbulda oturan benim yaş grubum iyi bilir ki her sene Kasım ayı gibi kitap fuarı olur ve epey genç arkadaş bulunur orda. Brn geçen seneki kitap fuarında arkadaşlarıma bu durumdan bahsettim ve bana orda birisi ile tanışmamı tavsiye ettiler.

Amacım yavşaklık falan değildi, sadece bir kişi bulduğum gibi bırakıcaktım, buldum da. Ama bulmam 2 gün sürdü kaç kişiye tanışma teklifi ettim bilmiyorum ama bayağı bir kişiye tanışma teklifi ettim. Bu kısmı anlatmak bir tık utanç verici hissettiriyor ama bilimsel bir deney gibi gerçekten. Ha o kabul eden kişiye noldu diye merak ettiyseniz onunla sonradan ilerlemedi.

Çevrenden(mahalle,ilçe) birileri ile tanış gibi bir tavsiye gelicek olursa şunu söylemek istiyorum, İstanbul içinde küçük evet kulağa komik geliyor biliyorum İstanbul içinde küçük bir semtte oturuyorum bu sebeple neredeyse hemen hemen herkesi tanıyorum ve tanıdıklarımla görüşmek istemiyorum.

Neyse daha fazla uzatabileceğim daha fazla birşey yok kendinize iyi bakın efendim.

Luthier olmak istiyorum parası için değil genel olarak usta-mühendis kafası var bir şeyleri tamir etmek veya yapmaktan zevk alıyorum merak ettiğim konu sanayideki ustalar gibi luthierler de çırak alıyolar mı ya da bunun başka bir yolu var mı

Epiphone les paulum elime ulasti arakliksiz 1 saattir caliyorum ama bi anda neck manyetigi calismamaya basladi napicam amk