I lost my furbaby a month ago
I lost my furbaby a month ago. Since then, i don't mind dying. Wala akong mapagsabihan kasi magmumukgang mababaw lang sa iba hahaha.
Wala akong interest magkababy. Hindi ako mahilig sa kids. Sa mga aso lang talaga.
13 years old sya...nawala ang baby ko. Sobrang naging baby ko sya mula pandemic...6 years ago. So parang 6 years old lang sya sakin. Sobrang sakit hanggang ngayon.
Hindi ko first time mawalan...3rd time ko na. Pero eto ang pinakamasakit. Sya kasi yung nakasama ko ng sobrang tagal. Wfh ako since pandemic. Sya yung 90% ng routine ko sa bahay. May skin disease kasi sya tsaka senior dog so sobrang alaga ko sa kanya. Simula ng mawala sya , ang dami kong free time??? Sobrang lost ako.
Parang nauna ung acceptance stage. 1st week. Tapos ayun, paurong ngyari. Sobrang hindi ko tanggap hanggang ngayon. Halos araw araw ako umiiyak. Sobrang lost ko sa life. Sya kasi will ko para mabuhay. Ngayon ewan na. Hahaha. Gabi gabi, wish ko na hindi magising. Sobrang disappointed ako magising tuwing umaga.
Nag rerely ako sa alcohol tuwing gabi para makatulog at hindi mag overthink. Hindi naman ako addicted, pero...gusto ko lang. Para maka help makatulog. Typing this na medyo drunk. So sorry sa bad english. Actually wala na akong pake kahit mapost pa ako sa r/ pinoypasttensed ahahahha
Wala ding kwenta career life ko. Sya lang sobrang nagpapasaya sa life ko. Ngayong wala na sya sobrang dull, boring at empty ng buhay ko. Ayoko naman magalaga uli. Feel ko betrayal hahaha. Tsaka nakatira ako with parents at ayaw na nila kasi sobrang sakit talaga mawalan ng family.
I miss you so much. Sana magkita na tayo soon baby ko. Wait mo ko ha.