Naaksidente ako 4 years ago, nabangga ako ng mabilis na bike at tumama halos sa bibig ko. Nung naramdaman ko bibig ko after ng concussion, gumuho mundo ko.
Hindi lang natanggal yung dalawa (tumubo pa yung isa), nagloose pa yung dalawa. Hindi ko maipaayos agad, ang daming priorities na kailangan unahin—nasa low income class kami at hindi kasama sa 4ps (sana oo na lang, para kahit may judgement sa kuryente ngayon, mapapaayos ko ngipin ko)
Bumaba confidence ko from then on. Nung una natatago ko behind the mask, but I need to face the reality na hindi lahat magaadjust sa'kin. In the span of four years, I feel like no one will ask what happened without judging me na "bike lang 'yon ah" or "bakit hindi mo pinaayos agad?"
And sa mga hindi naman nagtatanong, they'll look at me then shift their eyes lower that they think I won't notice. I know, hindi naman dapat isipin na jinujudge ako pero how can I not be? may subtle actions kasi sila na they'd shift the topic about "teeth"
I'm going to apply for a job to secure the money. Kaso may tumatanggap ba sa ganito?