
ömrümün dolmasını bekliyorum
üniversiteden mezun olduğumdan beri hayatım o kadar kötü ki 8 6 çalışıyorum işe gitmem genelde 2 saat sürüyor hiçbir arkadaşımla görüşemiyorum hepsi meşguller sözde geçen sene evleniceğimi düşündüğüm ilişkim bitti en son ne zaman birine sarıldım dertleştim gülerek sohbet ettim hatırlamıyorum ailem başka şehirde yaşıyor iş yerim izin vermediği için onları da göremiyorum 365 günüm de aynı spor ve iş son zamanlarda kafayı yememek için kendi başıma gezmeye başladım ama bilmiyorum aşırı duygusuz ve hissizleştim sanki yaşamıyorum da ömrümün bitmesini bekliyor gibiyim