r/MutfakDertlileri

universiteye yeni geldim ela isimli bir kizla arkadas oldum. ela universitenin basinda emre diye bir cocukla iliskiye basladi. emrenin de gorkem diye bir arkadasi vardi ve ela gorkemi ortak arkadaşımiz derine ayarladi. derin basta görkemden elektrik alamadi ama biraz konustu ve sonra bitirdi. o sirada da emre eladan ayrildi ama gorkemle ela arkadaslik etmeye devam etti. hatta bir gun görkem elayi eve votka icmeye cagirdi ve o da gitti. gittiginde cok sarhos olmus ve birlikte olmuslar. bu bir kerelik bir hata olmasi gerekirken bir sure boyle takilmaya devam ettiler. hatta ela onunla ilerlemeyi dusunuyordu taa ki derin gelip elaya tekrardan görkemden hoslandigini soyleyene kadar. ela bunu ogrenince aradan cekildi ve derinle gorkem bir sure gorustu. bu kisa konusma suresinden sonra ilk defa bulustuklarindan hemen sonra ela itiraf etti ama sadece sarhos oldukları gun birlikte olduklarindan bahsetti gerisini o zaman anlatmadi. derin basta cok uzuldu ama hikayenin bu kadarini bildigi icin affetti. ara tatile girdigimizde ise ela emreye tekrardan yazdi. ve en nihayetinde bu konu acildi. emre elaya "amini mi tutamadin?" demis ve bunu diyince derin hikayede eksik birer kisimlar oldugunu dusunmeye baslamis. bu olaydan cook sonra bir gun sabahlarlarken bu konu tekrardan aciliyor ve ela geri kalanini itiraf ediyor. derin bu sefer daha cok üzülüyor hatta bana daha once hic demedigi seyleri diyor ela hakkinda. ama sonra yine affediyor. bundan yine bir sure sonra bu ikisi icmeye gidiyor ve sarhos oluyorlar. bu çocukları arıyorlar ve onlarda bunlari almaya geliyorlar. gorkemin evine gidiyorlar ve görkemde derinle birlikte oluyor ama bundan sonra bir daha görüşmüyorlar. ben de bir gun ortak bir arkafasimiza kendi problemlerimden bahsederken bu igrencligi de o dolmuslukla anlativerdim ve en son elayla konusurken bunu ortak arkadasimiza anlattigimi agzimdan kaçırdım. sonunda da ben kotu oldum. yaptigim seyin cok yanlis oldugunun farkindayim, ortak arkadasimiza bunu anlatırken zaten cok uzgundum ve kendi problemlerimden oturu cok bunalmistim. bunu onlara da acikladim. hatamin arkasinda durdugumu, yaptigim yanlisin hicbur bahanesi olmadigini, sadece buraya onlardan yaptigim yanlis icin ozur dilemeye geldigimi soyledim ve affedilmeyi, guvenilmeyi beklemedigimi de ekledim. o ikisi de bunun karsiliginda beni karaktersizlikle sucladi, bunu kullandigim ilaca ve ailevi problemlerime baglayamayacagimi (ki boyle bir sey yapmadim dedigim seyin bir bahanesi olmadigini da acikladim) kendimi onlardan akilli ve olgun gordugumu (oyle bir seyde demedim) ayrica eski erkek arkadasim ve ortak arkadaslarimizla yasadigimiz problemlere getirdiler. sorunlunun ben oldugumu soylediler lakin eski erkek arkadasimla problem yasamam cok normal cunku surekli ayni ortamdayiz ve her gun birbirimizi gormek durumundayız, dahasi obur ortak arkadaslarimizla da problem yasamamin sebebi eski erkek arkadaşımdi onlar sucluydu ve ikisi de suclarini kabul edip benden ozur dilediler. yani ela ve derinle yasadigim problemle hic alakasi yok bu durumlarin. ama ikisi de beni burdan vurmayi tercih etti. zamanla her seyin düzeleceğini söyleyince de bunu dusunerek yaptigimi soylediler ki oyle bir sey yok ortada. en son onlarla konusurken laf soz olmasini istemedigimi belirttim. ama derin sozunde durmadi ve sanki lisedeymisiz gibi derste bana sacma salak laf carpti ve buyuk ihtimalle obur arkadaslsrimiza da sorunlunun ben oldugumu soylediler kendi olaylarini da anlatmadilar. eger dusundugunuz bir yanlisim ya da hataniz varsa lutfen saygili bir sekilde belirtin. okudugunuz icin tesekkur ederimm.

Geçen seneden beri bir alışkanlığım var: Piercing delme alışkanlığı. Bu alışkanlık sadece kulak piercingleri için geçerli ve ben, tek kullanımlık piercing iğneleriyle kulağımı kendim deliyorum.

Bu sene ocak ayının başlarında annem, elimdeki eczane poşetinin içinde ne olduğunu sordu. Ben de içerisinde piercing iğnesi olduğunu söyledim, "Tamam," dedi. Bundan iki üç hafta kadar sonra annemle bir konudan ötürü kavga ettik ve annem kitaplığımdaki her şeyi çöpe attı. Tabii bunları atarken, kitaplığımın üstüne koyduğum iğneleri de görmüş. Bu iğneleri görme olayı ben okuldayken yaşanıyor. Zaten ikinci dersin başlarında veli isteği üzerine okuldan çıkıp eve gittim.

Annem evde beni bekliyordu ama bana attığı bakışlar hiç normal değildi. İlk önce telefonumda bir şey görmüş olabilme ihtimalini düşündüm fakat gizli klasörün kapalı olduğuna emindim. Ardından bana çalışma masamı işaret edip, "Sen ne kullanıyorsun, bunları nereden aldın?" dedi. Anneme piercing delmek dışında hiçbir şey kullanmadığımı söylesem bile bana inanmadı. İğneleri nereden aldığımı göstermemi istedi. Onu, iğneleri aldığım eczaneye götürdüm ve eczacıyla tartışmaya başladı: "Siz reşit olmayan birine, ne için kullanıldığı belli olmayan iğneleri nasıl satabilirsiniz?" dedi. En sonunda, "Bunlarla uyuşturucu madde enjekte ediliyor mu?" diye sordu. Eczacı kadın da "Çok zor hanımefendi, bununla öyle bir şey yapamaz," dedi.

Orada bile annemi kulağımı deldiğime dair ikna etmeye çalışsam da bana inanmadı. Zaten eve gidince bir güzel dayak da yedim. Sonra içinde sadece bir yatak ve bir çalışma masası kalmış olan odama gidip akşama kadar uyudum. Akşam uyandığımda annem bana gülerek, "Şimdi hatırladım, sen bana bunların ne olduğunu söylemiştin, unutmuşum, pardon," dedi sadece.

Ama benim elimde; bana güvenmediğini daha net anladığım bir aile ve maddi zarardan başka hiçbir şey kalmadı.

Dışarı çıktığımda kaygılanmaktan gözlemci moduna geçip yaşayamıyorum.

Etrafta herkes çok mutlu gözüküyor ve kalabalıklar içindeler. Tek başına bulunmuş olanlar da düşkün ya da yalnız gibi durmuyor, sanki bir sevdiğine, en yakın arkadaşlarına, hayatının aşkıyla buluşmaya vs gidiyormuş gibi.

Ya instagram kaydırıyorlar, ya whatsapptan birilerine yazıyorlar, ya snapchat ya da tetris çakması bloklu değişik bir oyun oynuyorlar.

Tüm bunları izliyorum ben nerede yaşıyorum ve ben ne yaşıyorum x diyorum. Burası bazen cehennem bazense içeri alınmadığım ışıl ışıl lunapark, değişmeyen tek şey statüm: disconnectus erectus, belki o bile değilim canlılığıma nabzım dışında bir işaret bulunduğunu unutuyorum sık sık.

Merhaba ben ilk arabamı çok seviyorm ama satmam gerek satarken çok üzülüyorum o yüzden satmaktan vaz geçiyorum sonra üzüntüm geçince tekrar satmak istiyorum ama bu sefer daha da üzülüp yine vazgeçiyorum arabam Hyundai getz 1.5 crdi vgt paket yer uçağı ne yapmam gerek acil yardım

Köfteli pilav

az kaldi iki hafta sonra 20 olacam ne bileyim hayat dolu olmam gerekmez mi ama kendimi o kadar yorulmuş hissediyorum ki ne yapacağım hakkında da bi fikrim yok 1 ay sonra yks var iki kere mezuna kaldım istediğim bölüm için ama onu da o kadar çok istiyor muyum bilmiyorum her şey o kadar sıkıcı ki öfff bunaldım amk bu sınav stresiyle de birleşince daha da boka sarıyor kafam çok karışık bu yazıdan bi bok anlayamadığınız üzere

sandviçi yapmaya bile üşendim

Bu durumu yıllardır çözemedim.

Yine son zamanlarda bir kızın beni beğendiğini ve arkadaş yoluyla iletişime geçmeye çalıştığını öğrendim profiline bakınca tipim değil diyerek nazikçe reddettim.

Bu durum çokça yaşanıyor ama ne zaman birini çekici bulsam da onunla da bir türlü olmuyor.

Bu durumu yaşayanlar var mı düşünceleriniz neler?

Dallas Steak

Sene başında bademciklerimi aldırmam sonucu hastaneden bana 15 gün rapor verdiler ve bu da zaten 20 gün özürlü devamsızlık hakkımdan fazlasıyla götürdü. okulum ve evim arası 60km olması, geçirdiğim ameliyat sonrası kendimi korumamı tamamen engelledi ve ben hasta olmaya devam ettim. ameliyat olduğum doktordan tekrar randevu aldım içeride asistan doktor vardı ve bütün derdimi oflaya puflaya dinleyip doğru düzgün muayene bile etmeden antibiyotiklik halime saçma sapan bir ağrı kesici gerip göndermişti. son günlerde de polenlerden dolayı öksürmeden duramıyorum geçen gün okulda bayılacaktım öksürmekten. burun akması tıkanma ne kadar rezillik barsa hepsini çekiyorum okulda da hastalığım katlanıyor diye belki bir umut durum takip raporu alırım diye allerji immonoloji bölümüne geldim. alerji ilacını 1 haftadan daha kısa sürede kullanmayı bıraktığım için test yapılamıyor, rapor vermeye de çok istekli birisi değil. birkaç ay önce yaptırdığım alerji testine bakacağını söyledi, sen dışarıda bekle dedi. beklemeye devam ediyorum bütün acizliğimle. fotoğraf da evde makarna salatası yaparken yoğurtla karıştırdığım yağda çevrilmiş havuç ve dereotu.

Ne hissettiğimi bilmiyorum çok yıkıcı ve aynı zamanda yapıcı bir ilişkiden çıktım beni karakter olarak çok geliştirdiğini biliyorum ama kimseye güvenemez oldum çünkü yıkıcı kısımlarıda oldu ve ne hissettiğimi bilmiyorum nasıl güvenebileceğimide sanki onun dışında kimse gerçekten beni anlamayacakmış görmeyecekmiş veya nasıl hissettiğimi umursamayacakmış gibi hissediyorum tavsiyenize ihtiyacım var

En başta her şey çok güzeldi ama mutluluğumuzun önünde hep bir şeyler vardı. Kavgalar bazen haftada 3-4 kez, bazen ayda bir olurdu ama 10 dakika geçmeden barışırdık. Zamanla kıskançlıklar, takıntılar ve baskılar yüzünden ikimiz de özgürlüğümüzü kaybettik. Ne ben arkadaşlarımla rahat görüşebiliyordum ne de o.

12 yıllık eşimle artık aynı frekansta olmadığımızı fark ettik. Ben doğayı seven, kamp, trekking, bushcraft ve sporla yaşayan biriyim. O ise tamamen farklı bir hayat istiyordu. Bunları yapmak zorunda değildi ama benim yapmama da tahammül edemiyordu. Bir süre sonra ikimiz de bunaldık.

Tekrar denesek bile aynı şeyleri belki daha ağır yaşayacağımızı biliyorum ve artık bunu kaldıracak gücüm kalmadı. Kafam bomboş olmuş durumda. Bu yüzden yolları ayırmanın ikimiz için de en doğru karar olduğuna inanıyorum.

Bundan sonra kendi hayatımı yaşayacağım. Gezmek, doğada olmak, benim kafamda insanlarla tanışmak ve sporla iç içe olmak istiyorum. Dağ, kamp ve spor topluluklarıyla daha fazla vakit geçirip kendi yolumu çizeceğim.

Kimsenin mutluluğunda gözüm olmadı. Herkes mutlu olsun isterim. Sanırım evlilik bana göre değilmiş.

Kız arkadaşımla daha sağlıklı bir ilişkimiz olsun
istedim. Aramızdaki sevginin sadece kaybetme korkusundan dolayı birbirimizi bırakmamaya dönüşmesini istemediğim için, beni rahatsız eden özelliklerini açıkça konuştum. Genel olarak rahatsız oldugum şeyler; ergen tavırları ve biraz daha ben merkezli davranmasıydı.
Bunları güzel bir dille anlattığımı düşünüyorum, kırıcı olduğumu sanmıyorum. O da soylediklerime karşı çıkmadı, ters bir şey söylemedi; hatta haklı olabilecegimi söyledi.
Ancak o günden sonra konuşmalarımız ve
buluşmalarımız gittikçe garip bir hâl almaya başladı. Sanki ilişkimizdeki samimiyet, benim rahatsız oldugum konular üzerine kuruluymuş ve ben bunları dile getirerek o samimiyeti bozmuşum gibi hissediyorum.

Hayatımda birçok sorun var. Maddi, manevi. Hangisini nasıl ne zaman ne şekilde çözeceğim hakkında hiçbir fikrim yok. Bugün de hayatımdaki en değerli kişi tarafından hak ettiğimi düşünmediğim sözler duymamla birlikte 'niye düzeltmeye çalışıyorum ki amk' düşüncesine girdim. Keser gitti sapı da gitsin modundayım. Yakın zamanda içimde heves kalan zevk alacağımı düşündüğüm birkaç şeyi de yapıp hayatıma son vermeyi düşünüyorum. Hayat bana çok ağır geliyor. 28 yaşındayım, yıllardır ne zaman işin içinden çıkamayacağımı düşünsem hep kafaya atar giderim diye kendimi yatıştırıyorum. Bu eylem benim için bir kaçış değil pes ediş. Böyle düzene böyle kadere karşı yenilgiyi kabul ediyorum. Savaşacak halim de kalmadı. Herkese sevgiler. Belki bu duyguyu daha önce yaşayan birileri vardır. Sohbet etmeye açığım.

bir kaç ay önce 1.5 yıllık ilişkim sona erdi, kendisi ile mazimiz çocukluğumuza dayanır, 8-9 senedir biliriz birbirimizi. yıllarca hep aradı sordu beni, hiç bir doğum günümü atlamadı hepsini kutladı. en sonunda da başardı, bir ilişkimiz oldu. 1.5 senede yaşadığım 6 farklı evi birden gördü, bir süre beraber yaşadık hatta. istanbuludaki geçirdiğim sürenin 3te birinde o vardı, onun varlığı ile alıştım bu şehre. ilk ilişkiye başladığımız süreçlerde bir takım uyuşturucu problemlerim vardı, süreç içerisinde düzelttim bunları daha stabil bir hayata kavuştum. ancak stabil bir hayata kavuştukça ilişkimizde aynı oranda sağlıksız bir hal almaya başladı. 1. yılımızın bittiği vakitlerde hamile kaldı, kürtaj olması gerekti, bir daha da hiç bir şey eskisi gibi olmadı. kendisine hiç aşık olmadım ne yazık ki, ona da bu durumdan bahsettim, yoğun hisler hissetmememe rağmen evlenmek isterdim kendisi ile. bir kaç aydır hayatımda yok, allaha şükür işler de iyi ama yalpalıyorum biraz. ten uyumumuzu, paylaştığımız uykularımızı, yemek yemelerimizi özledim. ayrılmayı efendi bir şekilde beceremediği, bu işi çingene kavgasına döndürdüğü için tekrar yazamıyorum da, hem içimden gelmiyor, hem kendime yakıştıramıyorum. biraz dağınık yazdım, kusuruma bakmayın. amerikan tipi kahvaltı, ev yapımı limonata ile

Bir kadında aradığım özelliklerin başında zeka ve kültür geliyor. Bir edebiyat öğretmeni olarak her konuda konuşabileceğim birini bulmakta çok zorlanıyorum. Beyni TikTok tarafından eritilmemiş birilerine sahipseniz ona sıkı sıkı sarılın.

Diğer iki çocuğunda boyu 1.80den uzundu.

Haşlanmış yumurta ne alaka derseniz günlük belli miktarda protein alıyorum.

Ilık götlü olmanız ve birinin yaptığı yanlış olsa bile

desteklemeniz canımı sıkıyor kardeşim, insanlara yanlış şeyler yaptırıyorsunuz.

Deneyimimden yola çıkarak bir öneride bulunmak istiyorum. Uzun zamandır miğde sorunlarıyla başediyordum. Geceleri miğde yanmaları, nefes alamamak, boğulma hissi, düşük enerji, tat alamama... 6 yıl önce beyaz ekmeği kestim. İki yıl öncesinde büyük bir tiksintiyle hayatımdan ülker markasını tamamen çıkardım. Sonra zamanla gazlı içecekler de beni çok rahatsız ettiği için onları da hayatımdan çıkardım. En sonunda palm yağı, trans yağı, koruyucu, tatlandırıcı içerikli paketli tüm abur cuburları hayatımdan çıkarmaya karar verdim. "Arada sırada yerim" demek yerine direkt bağları kopardım. Çünkü kendimle o pazarlığa girersem, muhakkak bir gün patlayacağımı biliyordum. Benim zihnim biraz "ya hep ya hiç" mantığıyla çalışıyor maalesef.

Son zamanlarda hayat kalitemde bir artış farkettim. Gece daha rahat uyuyorum ve enerjik uyanıyorum. Artık tat alabiliyorum. Canım tatlı çektiğinde Çağdaş'tan küçük porsiyonlarda taze tatlılar alıyorum, yemekhanede yiyorum, ekmek ağzıma sürmüyorum, evde salata yapıyorum... Gerçekten yiyeceklerden zevk almaya başladım. Bunca zamandır sorunun gluten olduğunu sanıyordum. Oysa asıl sorun paketli ürünlermiş. Geçenlerde makarna yediğimde ilk kez rahatsız olmadığımı hissettim. Hayatınızdan bu paketli ürünleri çıkarmanızı kesinlikle öneriyorum. Her şeyin tazesini yemek en güzeliymiş.

İstemsiz bekarlık kötü bişi. Manitam olsa kötü oynamazdım... - Sütlü Nescafe