otizm tanısı ve körili kremalı makarna
22 yaşındayım. çocukluğumdan beri dışlanırdım, kendimi bildim bileli arkadaş edinmede ve iletişimde ciddi güçlüklerim var. ve kronik bir şekilde toplumdan izole olmak beni depresyona itti. ilk önce sosyal fobi denildi. kullanıp düzelemeyip bıraktığım ilaçlar oldu. zaten toplum önünde konuşmaktan çekinmezdim. insanlardan veya ne düşündüklerinden korkmuyordum, sadece insan içinde nasıl davranacağımı bilmiyordum.
yıllar boyunca kabul edilebilmek için insanların davranışlarını onlara geri yansıttım. onların gözümde kabul göreceğimi düşündüğüm bir role büründüm. herkes bir şakaya gülüyorsa anlamasam da gülerdim. genelde en son anlayan da ben oluyorum. kendimi göz teması kurmaya zorladığımda düşünce zincirim kopuyor ve kekekliyorum. normal görünebilmek için aynada mimiklerimi prova ediyorum.
kendimi kaybediyordum. hiçbir yere ait hissedemedim. arkadaşım aslında arkadaşım değil, benim onun için büründüğüm karakteri sevmiş. şu ana kadar tanıştığım hiç kimse aslında kim olduğumu, neyi sevdiğimi bilmedi. inanılmaz derin bir yalnızlık hissediyordum.
en sonki psikiyatri randevumda güçlü bir olasılıkla nöroçeşitli olduğum söylendi ve yetişkin otizm anketim değerlendirildi, duxet 30mg başladık. nasıl hissetmem gerektiğini bilmiyorum. ömrüm boyunca bende olan tuhaflığın tedavi edilebilir bir şey olmasını mı tercih ederdim, yoksa kendimi düzeltmeye çalışmayı bırakıp rahatlamalı mıyım bilmiyorum. ailemin ihmalkarlığına yas mı tutmalıyım bilmiyorum. duygularımı adlandırmak da benim için hep zor olmuştur.
empati kurabiliyorum ama insanların yüzlerini okuyamıyorum, yurttaki oda arkadaşlarımın arasının bozulduğunu anlamam 6 ay almıştı. üstü kapalı hiçbir şeyi anlamıyorum. tavır yapma/trip atma olayını anlamıyorum. ilgi alanlarım takıntı haline geliyor ve aylarca, yıllarca tek düşünebildiğim şey oluyor. çok detaya girmeden sadece "nerdy" olduklarını söyleyebilirim. amacım kendimi övmek değil, kimseden üstün veya zeki olduğumu da düşünmüyorum aksine gerçekten çok zorlanıyorum. biraz olsun anlaşılabilmek istiyorum.
olmadığım biri gibi davranmak, sürekli kılıktan kılığa girmek beni çok yıprattı. dışarıdan otizmli görünmediğim için nasıl kendim olacağımı da bilmiyorum.
teşekkkürler