I am few months in and the nausea, dizziness, and GI issues are brutal. The heat sensitivity is triggering my anxiety badly. I want to stick it out but this is rough. When did it get better for you.
May kamag-anak ang asawa ko (siya iyong panganay) na kailangan daw tulungan buwan-buwan. Naiintindihan ko naman na immediate family niya iyon at gusto niyang tumulong. Ang problema, wala siyang trabaho ngayon.
Ako lang ang may income sa amin. Sakto lang ang kinikita ko para sa mga gastusin sa bahay, pangangailangan ng mga anak namin, at pagbabayad ng mga utang na pilit naming inaahon. Hindi kami komportable sa buhay. Hindi rin kami nakakaluwag.
Hindi ko masabi kung selfish ba ako, pero nasasaktan ako kapag parang expected na ako ang sasalo sa obligasyon na hindi ko naman pinasok. Kapag pinag-uusapan namin, parang hindi niya kayang tumanggi, at pakiramdam ko ako ang inaasahan niyang mag-adjust para may maipadala. Kung isang beses lang sana, baka kayanin pa. Pero mukhang magiging buwan-buwan ito. Habang iniisip niya kung paano tumulong, ako naman ang nag-iisip kung paano babayaran ang mga utang namin at paano masisigurong may sapat para sa mga anak namin.
Nakakaguilty dahil ayokong magmukhang madamot. Pero minsan gusto kong may magsabi rin na okay lang unahin ang sarili mong pamilya kapag ikaw mismo ay hirap na hirap pa ring makaahon.
Edit: thank you sa lahat ng advice ninyo.. uunahin ko muna iyong pangangailangan ng pamilya namin. Sinabi ko sa asawa ko na kung gusto niyang tumulong, time na para maghanap siya ng work.
I used to want a cocktail after a stressful day, but now the thought makes me indifferent. When I do try to drink, I get full too fast to finish it. It made cutting out those empty calories effortless.