r/PanganaySupportGroup

...because my mom (teacher with 10k take home) hired a dishwasher.

3 years ko na binabayaran lahat pero kalahati ng house chores at pet chores ako pa rin,
hati sa isa kong kapatid.
Me as panganay (1) with mysterious income lost a lot of money,
1 sister resigned and doing phd now,
2 working adults (mom and sis), 2 tambay dropout bunso, 2 partners, all adults,
pero walang makahugas ng pinggan at pinagkainan.
Binanlawan ko na para di nila ihulog lahat ng oil at tira-tira sa drain para di mag-clog.
Malinis ang labado, may sponge, dishwashing liquid, may electric fan pa.
7 plates, 7 spoons and forks, 7 pans and pots lang.
Patamaran ang contest tapos ako pa ang masama kung uutusan ko sila.
Nakakapagod ding mang-utos palagi tapos maririnig ko na lang bossing daw ako.

Hi! Panganay ako saming tatlong magkakapatid. Nung may pera at trabaho ako, sinusunod nila ako at mabait sila sakin. Ngayon wala akong trabaho (1 month na) at wala na ring pera. Yung ipon ko, sakanila lang naubos kakahingi nila ng pera at baon sakin. Ngayon ni hindi na nila ako nirerespeto. Nag uutos lang akong hugasan mga plato or magwalis, minamasama na. Magsusumbong sa mga parents namin or magpopost sa fb na "feeling reyna" raw ako. Pag di mo naman pinagsabihan, mukhang basurahan ang bahay.

Ang babastos din sakin. Nagtatanong ako minsan sakanila tapos sasagot na para bang inis na inis sakin. May one time pa na minura ako kasi nainis na rin ako at nasigawan ko bunso namin dahil sa mga pakalat kalat nyang damit. Nakakaiyak kasi gusto ko lang naman maging maayos yung bahay. Para rin naman samin yung mga inuutos ko sakanila. Yung father namin wala namang pake. Yung mother namin nasa ibang bansa. Ako lang nag ma manage ng lahat sa bahay. Ang sakit lang na minumura mura at sinasaktan nila ako physically.

Di ako makapag walk-in sa mga a applyan kasi wala akong pera. Puro online lang ako nakaka apply and kapag may malapit na pwedeng lakarin, nilalakad ko naman kaso sobrang baba ng mga pasahod (200-300 pesos/taga NCR kami). Nasa 30 pesos na lang pera ko sa wallet. Gusto ko na magkatrabaho. Gusto ko na magkapera. Gusto ko na ulit makaipon. Ayoko na maging miserable. Hindi rin naman ako makatanggi sa mga gawain sa bahay kasi wala naman akong trabaho. Kaso nakakapagod na lalo pag ganito ugali ng mga kasama mo sa bahay.

Gusto ko lang na respetuhin nila ako bilang ate. Iniisip ko pag nagka work ako ulit, bubukod na lang ako. Kahit bedspace na lang basta malayo sa kanila. Sorry ang gulo ng post ko. Di kasi ako makapag isip nang maayos ngayon kasi naiyak ako habang tinatype ko to.

Iniisip ko kung may trabaho at pera pa kaya ako, babastusin kaya nila ako ng ganito?

Im so tired maging breadwinner its been 5 years since i financially contributed to my family ,
ever since after i graduated ng shs pinipressure ako ng mother ko magwork and threat me to disown me if wala akong manahap na work hindi pa ako graduating noon and pure online classes since pandemic that time and while studying online job hunting din ako and gladly i found a work naman and since then hindi na nagtatrabaho always ang nanay ko at palagi nalang nakadepende sa sahod ko .
every sahod matic sa kanya mapupunta and sa una okay for me kasi nakakatulong ako kahit papaano pero habang tumatagal bumibigat ang lungkot sa dibdib ko kasi either 1k or 2k lang nakukuha ko sa sahod ko every month and the rest lahat na nasa bills and i’ve been doing it for 4 years , i feel very very depressed this past few years sobrang namayat ako and naging anorexic i keep thinking everyday na habang buhay nalang ba akong ganito ?

and this last june pinilit ako ng nanay kong umutang na naman sa gcash kasi she found an apartment daw na 2 storey and pwede mag tindahan and 10,500 per month and napaisip ako kung kaya ko ba to pero palagi nyang sinasabing kaya namin kasi nagtatrabaho naman ako at ung kinakasama nya may trbaho din pero kahit may trbaho si kuya ako parin nagbabayad lahat lahat kasi meron syang mga anak na sinusuportahan pero ang rebutt ni mama is may tindahan at magtitinda sya pero ang utang nya sa gcash ay paano nya mababayaran kasi almost 5k plus babayarin monthly and wala syang trabaho .
i even tried to ask her about it nga eh perp ang ending iniiyak iyakan nya lang ako na bakit si kuya pinautang ko sa gloan bakit sya hindi .
tinanong ko lang sya kung sure ba sya at paano mababayaran since sobrang mahal ng bahay at malaki ang bayarin monthly ng babayaran nya then iyon lang nirerespond nya .
nakakapagod ang pagiging controller ni mama.

(si kuya kasi on time nagbabayad 5k plus monthly binabayaran nya sa gloan loan ko which is hindi naman problem sakin kasi hindi naman pumapalya )

i even told kay mama na mawawala ung work ko and need ko maghanap ko ng bagong work , so paano nga mabayaran ang bahay at utang monthly na pagkalaki plus utilities bills ? ang pinopoint out nya palagi na that i owe her since kid and blah blah the rest are masasakit na salita so i have no choice is to loan a money for her and SABI nya GAGAWAN DAW NYA NG PARAAN.

moving forward, ung tindahan na ineexpect nya na lalago is after 3 weeks wala na di na nagtinda dahil sa super impulsive nya magdecide and didnt think about sa tindahan na initinatayo nya . maraming competitors sa paligid kasi palengke and sobrang daming sari sari store .

ngayon sobrang struggles sa bayarin ung bahay , utang and other utilities. nakakapag bayad naman si kuya ng bahay pero hindi buo kasi hindi talaga kaya ng kinikita nya since may sinusuportahan sya at may mga utang sya . and i just got recently hired and 3 weeks palang ako sa training and working onsite so everyday pamasahe pa . pagod na pagod na talaga ako i even used my little savings na sana pang college ko para sa natitirang bayarin at lalo na sa utang ni mama . hindi ko makumpleto bayarin ng buo ang utang nya almost 5k ang babayarin nya at grabe ang taas ng penalty kasi delayed and sobra ang anxious ko ngayon everytime na nakikita ko ang numbers of missed calls umaabot ng 99+ dahil sa utang nya na di ko mabayaran ng buo at wala ring trabaho ang nanay ko .
and honestly po im very scared to ask her and tell her na “natatakot ako ma… at tulungan mo ako ma… “ kasi naiisip ko na agad ang mga sasabihin nya , sobrang sakit at lungkot ko ngayon, kasi bakit ang ibang magulang mas pinipiling hindi umaasa sa anak at nagtatrabaho parin kahit matanda na , kasi may katrabaho akong nanay ngayon na kahit may mga anak syang working ,sya nagtatrabaho parin para may pang gastos sa sarili nya at sobrang proud nyang ikwento na naipagtapos nya ng college ang anak….

i tried to ask my mother na magtrabaho sya kahit papaano before ang sagot lang sakin is ako nalang daw muna 😭

ung Tita ko inadvised sya na magsipag sya at tumulong sya pero inaway nya lang at nilait pa ang tita ko 😭 kesyo nakapag abroad ang anak at si tita masarap na buhay nakakapagkorea pero hindi nya naisip at nakita kay tita na kumayod sya para makapagtapos ang pinsan ko at natulungan magabroad ang anak nya… sobrang naiinggit ako sa mga ganitong nanay

fck kasi bakit ako ??? pagod na pagod na ako hanggang kelan akong ganito sa kanila .

ang naisip nya lang is lumipat kami ulit raw doon sa dati naming inuupahan kung saan dalawang kapitbahay nakakakabit ng ilaw at tubig minsan nakiki internet buong pamilya ang kapit bahay!?!tapos pahirapan singilin ??
mas naawa pa ang nanay ko sa kanila kesa sakin. pakonekin ko na daw sila kasi nakakaawa kuno.
paano ako…? 😭 sobrang sobrang nalilito and hindi ko na alam ang gagawin kasi ang palaging ending is yung gusto ng nanay ko . everytime na sinusubukan ko syang kausapin about sa situation namin nagagalit sya at dapat lang daw na tumulong ako dahil nga sya ang nagpalaki sa akin plus may 2 pang kapatid na dapat ko daw na pag aralin….

sorry i just need to vent out , i cant sleep po and iniiyak ko lang ngayon lahat lahat ng tahimik sobrang pagod na ako , god forgive me thinking to take away my life

if you guys are on my situation po what should i do ? magsuggest na lumipat ng ibang bahay (pero wala pa akong sapat na perang paglipat or down at may utang pa na binabayaran )or magstay dito or should i agree sa nanay ko na bumalik doon sa dating inupahan na maraming nakakabit ?

Why am I so afraid of what my relatives will say? “nakaka travel siya, pero hindi naman niya na bibigyan ng full support parents niya” or “hindi man lang nabibilhan ng ganito ganyan magulang niya.” these are the things that bothers me. I’m trying my best to give something sa parents ko. Then binibigyan ko ng baon ung kapatid ko. Pero bakit parang hindi enough? Do I need to give more or do I need to learn how to ignore this feeling?

I was talking to my younger sister sa video call and gamit ko phone ni papa kasi nagchacharge yung phone ko. Pinaalam ko naman na tatawagan ko si sis using his phone and sya pa nga nagcall sa kanya .

While nag uusap kami ni sis may pinapatingin sya na picture na sinend daw nya sa papa namin and sa paghahanap ko sa picture na yun nabasa ko yung sinend nya na video kay sis.

Video yun about how a parent praise their daughter, medyo mahaba yung poem but yung ibang nakalagay "You are my daughter, my most precious treasure."

I love my sister, I really do and I don't take this against her more on my father.Masakit sa part ko kasi paano naman ako? Porket ba panganay ko? Hindi din ba ako daughter? Hindi din ba ako most precious treasure? Sana sinend na lang nya sa gc namin para mafeel ko din na valued ako, hindi yung sa kanya nya lang sinend.

Alam ko naman na hindi ako paborito since then, actually feeling ko nga walang may paborito sakin to the point na kahit siguro umalis ako they will cry but never miss me that much . For context, my father was a OFW before and may time noon na hindi ko sya kinausap for months because of his pambababae abroad.

I was 16 yrs old when my mom talked to be and told me about it and sinabi nya sakin na kausapin ko si papa na tumigil na sa pambababae because hindi sya nakikinig sa mama ko. I did not for my sake but for my sister, akala siguro nila kaya ko kasi panganay ako but no , nasaktan ako ng sobra .

Why did I have to fix the family? Bakit kailangan ako? Bata pa ako noon . Hindi din nya ginawa ,pinagpatuloy pa din nya pambababae nya, hindi naman sya mahiwalayan ni mama kasi nag aaral pa ako ng college and sya lang yung may kakayahan na magsupport pag aaral ko since sa private ako nagenroll. So ,nagalit ako sa kanya and that made me stop communicating him for months and hindi din naman sya nag reach out .

Close kami ng tatay ko but since that happen naging malayo na yung loob ko sa kanya. Pag nagbabakasyon sya noon pag may mga gamit syang inuuwi at chocolates dapat makapili muna si bunso tapos yung mga ayaw nya sakin napupunta.Noong college na ako nag aral ako sa city namin 1 hour drive sa bahay, and si bunso high school pag naka vacation si papa minsan nya lang ako masundo and hindi nya ako pinapauwi kusa lang akong umuuwi.

Noong si bunso nagcollege sa city din pero different school pag nakavacation sya araw araw nya pinapauwi and sinusundo. Saka lang ako naging maganda sa paningin nya noong nagwork na ako and ako na nagpaaaral sa kapatid ko kasi may binabayaran syang lupa noon , okay lang sakin kasi kapatid ko naman yun pero noong nakatapos na kapatid ko wala na ulit haha.

Ang akin lang, kailangan bang ipangalandakan pa? Okay hindi mo ako paborito pero sana wag mo na lang ipahalata . Minsan napapatanong na lang ako kung anak ba talaga ako? Btw 27 years old na ako and hanggang ngayon ramdam at kita ko pa din yung difference. Hirap maging hindi paborito haha.

Yung lola ko sa province gusto ipaalaga sakin kasi may sakit na. May work ako, need ko i-support both parents kong senior na rin at may sakit na though may maintenance na sila. Never ko nameet si lola kasi inabanduna nya nanay ko baby pa lang. Kaso ako na lang relative nya. Hayss.

Nagagalit sya sakin ngayon, ako sinisisi nya kasi di makakapag enroll yung mga kapatid ko. Hinihingan nya kasi ako ng pera dahil enrollment nanaman. Sinabi ko na wala akong pera, which is totoo naman kasi wala nga talaga. Hindi na nga enough yung sahod ko sa mga bayarin ko kasi nakabukod na ko sa kanila. Tapos ngayon, ang gusto nya mangyari is mangutang ako. Eh pinaka ayoko kasi talaga yung mangutang kasi natatakot ako na baka hindi ko mabayaran saka wala rin naman ako mauutangan, so sinabi ko sa kanya. Sagot nya na sya naman daw magbabayad, pero sakin ipapangalan. Eh lalong ayoko kasi hindi sya nagbabayad ng utang nya talaga. Ngayon nga, ako yung tinatawagan ng mga OLA nya kasi di nya na binayaran.

Tapos last month nakatanggap sya ng malaking pera, enough yun to cover the tuition ng mga kapatid ko. Sinabihan ko na sya na magtabi sya dahil nga mageenrollment na. Ending, inubos nya lang sa mga luho nya. Walang napunta sa tuition kahit sa needs sa bahay. Saka on a monthly basis, may natatanggap syang pension plus salary pa nya. Ni-compute namin ng kapatid ko yung pumapasok na pera sa bahay plus yung mga ambag ko don on a monthly basis, sobrang enough talaga yung pumapasok to cover everything sa bahay tapos pang tuition pa. Kaya nagtataka talaga kami bakit ang dami nyang utang, di namin alam kung san napupunta yung pera.

Ang sama ba ng ugali ko kung naiinis ako sa nanay ko kasi sobrang irresponsible nya financially?

(I’ll use English first since I’m not very confident explaining in Tagalog—sorry. But tldr: PAGOD NA AKO)

My father is one of seven children. Unfortunately, five of his siblings have already passed away, leaving only my father and his remaining sibling.

My father used to be very well-off. He saved a substantial amount of money after finishing his postgraduate studies and held off on starting a family until later in life, eventually having me in his 50s. He has always been a strict, disciplined man who firmly believes in self-reliance and working for what you get, though he could also be somewhat frugal with money.

Tragically, he suffered a stroke in his mid-50s, which left him bedridden and completely unable to work. My mother became his full-time caregiver and had to manage the household without any income, gradually exhausting the savings over the years. Now, facing declining health and the rising cost of living, my father wants to sell two land properties co-owned by his siblings so he can pay off medical bills and leave some financial support for us before he passes.

However, his surviving sibling holds a massive, deep-seated grudge against him. Decades ago, this sibling was the "black sheep" of the family—marrying young, having children early, and struggling financially while trying to maintain an extravagant lifestyle. My father and their parents helped to a degree, but they eventually set boundaries, believing an adult needs to take responsibility for their own life. My father even lent them a significant amount of money nearly two decades ago. Although this sibling eventually built a very successful business and became wealthy, that debt was never officially repaid in cash. Instead, whenever they gave us small gifts, food, or cash over the years, they secretly counted it as "payment in kind."

BUT, over time, that bitterness only grew. Now that their financial situations have reversed, my aunt/uncle subtly implies that my father's condition is "karma" and that he finally knows what it feels like to struggle. It breaks my heart to see someone carry so much resentment, but I think that the immediate problem is much worse.

By law, selling the co-owned land requires my relative's signature. My mother has done all the heavy lifting—handling tax payments, marketing the properties, and meeting potential buyers. We have had serious buyers ready to put down payments within specific timeframes, but every single time, this relative stalls the process by claiming they need to "consult their lawyer." They drag their feet, ignore messages for weeks, or refuse to respond altogether. This has been happening for nearly three years, causing multiple buyers to pull out.

To be honest, it really feels like they are deliberately dragging this out just to get satisfaction from watching my father wither away, bedridden and unable to secure our family's future.

I work online while studying for my board exams, but my income is limited, and the pressure is overwhelming. My mother, my father, and I are completely exhausted. I just needed to get this out because it feels like no one else understands what we're going through. That's all !!

​

As a eldest daughter na gusto lagi maging enough sa mom ko , I learned to say no thanks for my partner before halos 50% ng sahod ko binibigay ko sa mother ko halos lagi ako naiiyak kasi sinasabi niya eto lang yun or 3k lang? (Min wager lang ako) Halos pamasahe nalang natitira sakin makapag bigay lang kasi ayoko nasusumbatan na pinaral lahat lahat tapos di matulungan sa expenses

To cut the story short naconvince ako ng partner ko na bumukod and we did di madali pero gusto padin ng mom ko mag bigay ako sakanya which is okay lang pero kahit 1k lang per cut off kasi di madaling bumukod we have bills to pay, dahil medyo nagigipit talaga kami im planning to start a business waiting nalang sa order ko overseas to arrive , my sister and my mom ordered some of my items then nadulas ako na wala nakong pera kasi I spent large amount for my business na kinuha ko sa savings ko instead na matuwa nagalit siya na bakit daw ako may savings tapos sakanya di daw ako makapag bigay ng pambiling gamot (7k lang naman savings ko) di ko alam if masama akong anak were thriving din naman nagbibigay naman ako if may sobra di ko alam bat may mga parents di marunong makaappriciate ng mga anak nila

UNAHAN NA KITA, MAHABA HABA TO. At malamang maraming typo erro or wrong grammar kasi kakatapos lang netong mangyari. As now lang to, mainit-init pa.

Umpisahan natin sa context na malaki ang family tree namin - 7 na magkakapatid sina mama, 13 naman sa side ni papa. 2 lang kaming magkapatid. Yung kapatid k dito nakatira sa bahay namin ng husband ko, kasama namin si papa (stroke survivor)

So eto na nga. Matagal ng gusto ni papa na magpunta sa resort kasi gusto nyang makita ulet ang dagat (as an island boy). Nag-agree naman kami ng kapatid ko bilang 59th bday na nya and 11th yr na after maka-survive from a massive stroke. Support din naman si husband sa idea.

Yung uncle and aunties and mga pinsan ko na galing probinsya eh lumipad pa dito sa luzon para maki-celebrate sa kanya. Dito sila nag-stay sa bahay a day before ng event. Which is okay na okay sakin kasi may kasama si papa pero 8 sila kaya siksikan na sila sa sala kung saan sila tutulog. Maliit lang tong row house namin pero okay lng kasi masaya naman si papa na makita kapatid nya at mga pamangkin.

On the day of the event, nag-simula na yung stress ko. Una, late yung van na sasakyan ng mga bisita. Ang agreed time ay 1pm pero 4:30pm na dumating. Yung resort ay 2.5 to 3 hours ang layo mula sa bahay namin (which is yung pick up point). Ang reservation sa resort ay 3pm to 1pm the next day. Buti na lang pumayag yung caretaker na i-move yung check in time. So okay, dedma sa stress.

Pangalawa, yung dami ng bisita ay di nasunod. Ang reservation is for 30 pax. Ang rsvp ay 27 pax, kaya may buffer pa yung pinareserve ko. Ang ending, 39 pax ang dumating, with one pinsan na dala ata buong barkada. Di ko na nga kilala yung iba dun. Ang nilista ng pinsan ko na to sa family nila ee 3 lang. Ang dala nya? 12! Pero sige, pagpasensyahan kasi birthday nga ni papa.

Pangatlo, after ng swimming, nauna kami (ako, hubby, my kapatid and his jowa) makauwi kasi nakabukod kaming sasakyan. Nagulat na lang ako nung maya maya e yung mga nasa van at mga nag-motor na kasama namin sa swimming eh dito sa bahay dumerecho imbes na sa kani-kanilang bahay. So ako, bilang may-ari ng bahay, nagtaka bakit sila nandito? Yun pala, nag-stop over sila sa palengke at namili ng maluluto DITO SA BAHAY ng wala kaming kaalam-alam. And past 8 na to. Magluluto pa sila ng bulalo!! All 32 of us cramped in a small row house (think of typical row house na may maliit na garahe na walang bubong at naulan pa). Imagine the chaos! May maoy na, may nakahiga na sa lapag kasi naghalo na yung lasing at hilo sa byahe, may naiyak na baby, may maligalig na bata, may pagod na mga matatanda. On top of that, umalis pa yung kapatid ko para ihatid ang jowa nya and dun na natulog sa bahay ng jowa nya. Husband ko naman eh umalis din dahil may prior committment (pinayagan ko na kasi naka-ilang postponed na tong ganap nyang ito). Ang nasa isip ko na lang ay i-raos na lang to at matulog na (pero 12:30am na ngayon habang tinatype ko to at gising na gising pa mo dahil sa inis at frsutration at badtrip at pagod at dehydration at sun burnt na balat at lahat na)

After 3 hours ng byahe, ee nandito pa sila, for what? Hihigop ng sabaw kasi lasing? Kasi kakaen daw? Bakit di na sila umuwi sa kani-kanilang bahay, kumaen at magpahinga???

Sobrang overwhelmed na ko, bilang patong patong na yung badtrip ko, nag-stay ako sa kwarto ni papa most of the time. Lumalabas lang ako pag kelangan pero hinayaan ko na sila sa kusina. Pagod na ko mag-isip. Idea nila yan, sila mag execute.

Di ba na-chika ko na past 8 sila dumating dito. Yung iba nag umpisa ng kumaen, inulam na lang yung natirang ulam galing swimming.

At nag-inuman pa kasi may sobra pa daw na alak. Nagpaalam man lang ba samin? HINDI!

Nung around 9pm na, nakaalis na yung ibng nakakaen na pero may isang pamilya na nag stay talaga for the bulalo 😭 and yes, sila yung family na may 12pax.

Sa haba ng chika ko sa taas, eto na yung feeling ko naging gago ako. Yung mga naiinuman, inutusan yung pinsan ko na bumili sa tindahan. Tinanong ko, anong papabili nyo? Sabi nila yelo at softdrinks daw. Sabi ko, okay sige. Wag na kayo magdagdag ng alak kasi late na. Maaga pa pasok bukas at flight pa nina auntie, uncle and pinsan bukas ng hapon.

Sounds reasonable naman di ba? Pero before that, passive-agressive na ko. Hindi kasi ko confrontational kaya hindi ko alam kung pano to i-handle. Pakiramdam ko yung tono ko nung sinabihan ko sila ee off, baka nahalat na badtrip ako?

So ayun ako ba yung gago para iparamdam sa kanilang umalis na sila?

Ang ending nga pala, di pa din sila umalis nung nagsabi ako na maaga pa pasok bukas. 11pm na sila umalis. Yung mga bisita ko galing probinsya ee antok na pero di makatulog kasi nakatambay pa sila sa sala.

So, ako ba yung gago?

pero kase itong bf ko noon walang wala talaga as in. kaya ang tinggin sakanyan noon ay parang tae ang mas pinapansin ng family nya noon itong kuya nyang maganda ang trabaho at mapera pero medyo kuripot din , mabait sakin sila tita close na close nga kami pati mga kapatid nya , nung panahong walang wala pa bf ko ako nanlilibre ako nasama sa lahat ng lakad nya .ang mundo namin kaming dalawa lang kami na rin nag fifigure out ng problema naming dalawa, iba trato sakanya nung panahon nayan ni dikitan nga ng kapatid nya na babae ayaw na ayaw , tapos tinatanong pa yung kapatid nya kung sino pinaka paborito nya sa mga kapatid nya Ang sagot nya wala dun ang bf ko. Minsan naasar pa tong bf ko ng kung ano anong masasakit na salita pero pabiro kung baga sakanila least syang inaasikaso or napapansin kase middle child , kaya alam ko sa phase ng buhay nya na yun kasama ko sya. Minsan nga di pa sya tinitrihan ng ulam mas inuuna pa yung ibang kapatid nya yung mga may trabaho na at paborito . Sya lagi ang sineset aside basta alam ng mga middle child yan

Hanggang sa dumating yung araw na nakapag oath na sya sa pag pupulis nya , biglang nagbago lahat ang bait na ng pamilya nya sakanya iba na sila trumato sakanya kung yung dati di sya paborito ngayon todo asikaso na sila sakanya, may instance pa na parang pinag loloan sya kase may bibilhin ng property tapos umuutang pa sakanya kapatid nya at nagpapabili pa ng mga luho na di naman kailangan , dati close na close kami ni tita ngayon para g embyerna na sila sakin pag andun ako ramdam ko na parang nagbago na sila ng pakikitungo sakin , tapos itong bf ko parang seneset aside ako mas inuuna nya pa yung pamilya nya na yun which is naiitindihan ko kaya lang masakit kase nung panahon na andun ako nung walang wala sya parang pinalitan na ko parang least priority nalang ako . Bumabawi siguro sya pero sana bumawi din sya sakin , kahit manlang mag karoon kami ng oras na kaming dalawa di yung laging kasama yung pamilya nya , dahil jan nagugulat sya bat ang cold ko or minsan galit ako sakanya kase diko sinasabi sakanya yun

Tulungan nyo naman ako kung anong magandang gawin or pano ma solusyonan to..

Mag ask lang po ako ng advice sainyo baka mali lang ako or nagseselos ,

Nakakapagod maging panganay!! Nakaka inis!! Kawawa ka talaga kung ikaw yung panganay tapos sa Pilipinas ka pinanganak. Kasi ikaw ang sasalo ng lahat ng responsibilidad!!! Papaaralin ka, sisikap ka para makaahon sa hirap at makatulong sa kanila. Pero sa huli ikaw na lang pala talaga ang aasahan sa lahat lahat!!!

Bills ng pangangailangan sa bahay sa'yo iaasa, pati groceries, pati utang nila iaasa sayo!!

Nagpa upgrade ng Wi-Fi noon, ni hindi man lang nakipag usap sakin bago mag decide na magpa upgrade. Nagulat na lang ako may signal cable na yung TV namin. Tapos ngayong magpapa downgrade, ikaw pa ang uutusan kumausap sa Hotline tapos ikaw pa sisihin. Aba eh di tong inames!! Nakakawalang gana talaga!!

Ni hindi na ako makapag bayad ng utang ko dahil sa inyo!!!!! Hindi ko mabili yung mga gusto ko!!!!

Tapos yung isang kapatid ko, parehas man lang kaming nagtatrabaho pero ni hindi pa aabot ng kalahati yung ambag sa bahay.

Isang sakong bigas na nga lang yung ambag, hati pa bayad sa Wi-Fi. May pera pa pang shoppee. Pero hinahayaan niyo lang!!

Hi guys! I’m turning 30 in a few days and I want to do something special, kaso I’m so lost. Initially, I’m planning to stay lang sa bahay, padeliver ng konting food (like what we always do on birthdays) and then tambay na lang sa bahay the whole day after. But then, one of my friends actually encourages me to try something different for my 30th, kasi it’s my 30th year nga naman, kaya napaisip din ako. May point naman siya, pero di na kasi ako masyado nagpplan for myself ng kasama ang family kasi I almost always get disappointed.

Thank you so much in advance sa mga magiging suggestions niyo 🙏🏼 Yung hindi sana maayadong mabigat sa bulsa since I’m also trying to save up for my upcoming wedding.

Problem/Goal: Sinabihan ako ng papa ko na "Ganyan talaga kapag walang laman ang utak" referring to me. Sinabi niya ito sa mama ko habang nag uusap sila. Hindi niya alam, nasa likod lang ako at narinig ko.

Context:

Kinomfront ko agad ang mama ko na bakit sinabihan ako ng Papa ko ng ganun, sabi niya lang "Biro lang yun".

Nag away kami ng mama ko kasi ang gusto ko lang naman marinig ay "Hayaan mo, pagsasabihan ko ang Papa mo." Pero iba ang sinabi ng Mama ko, maliit lang daw na bagay.

Sabi ko, "Nanghihintay ako ng sign kay Lord kasi nag dadalawang isip ako umalis dito sa bahay at kumuha ng apartment sa City. Ngayon parang eto na ang sign".

Sinumbatan ako ng Mama ko, "Kaya mo ba? Dahil lang dun aalis ka? Kami ang nagpa tibay ng loob mo at kami ang dahalin kung ano ka na ngayon".

Sagot ko, "Hindi ko deserve pag sabihan ng ganun ni Papa. Kahit anong dahilan, hindi dapat pagsalitaan ng ganyan ang anak. Sa Sunday aalis na ako dito habang may confidence pa akong natitira. Parang kasalanan ko pa na nag react ako sa ginawa ni Papa. Kung hindi ako makakarinig ng insulto sayo, kay Papa ako nakakarinig. Kung sanay ka na sa mga insulto ni Papa, pwes ako hindi. Ang totoong walang utak, eh yung may ibang babae at hindi nakukuntento sa asawa (referring to Papa)."

Aaktuhang hahagisan sana ako ng Mama ko ng pinggan dahil sa sinabi ko pero di niya tinuloy.

Nagligpit ako ng mga gamit at umalis ng hindi ko sila kinikibong dalawa. Pumupunta lang ako ng bahay every other day kasi pinapakain ko ang mga pusa kong naiwan sa bahay tapos alis agad. Hindi kami nagkikibuan.

1 week na akong hindi nakatira sa bahay. Ewan kung hanggang kelan ito.

OA ba ang naging reaction ko? Nasaktan lang kasi ako. I'm a working adult. Nagbibigay ng allowance sa kapatid. Nagbibigay sa bahay kahit papano. Mabuting anak naman ako. Hindi ko naman siguro deserve yun? Lahat ginagawa ko para sa kanila.

Nasaktan lang kasi kasi parang back stab ang dating sa akin, lalong lalo na nanggaling pa sa Tatay ko. Wala akong pakialam sa sinasabi ng ibang tao, pero masakit pala kapag sa kadugo mo nanggaling.

Naaalala ko pa sabi ng Papa ko noon "Dapat maging solid tayong pamilya, mag mahalan at mag tulungan, pamilya tayo." Pero kapag ginagawan ako ng masama ng mga kapatid niya tahimik lang naman siya, ni indi nagsasalita ng masama sa mga kapatid niya o kahit ei defend man lang ako"

Saan ang unity diyan? Nag memerienda pa nga silang dalawa ng kapatid niya na hindi ko sundo.

Mga kapatid niya ba, kaya niya ding pagsabihan ng walang utak?

Hindi ako galit sa kanilang dalawa. Nagtatampo lang ako. Kaunting galit siguro? Di ko alam.

By God's grace, naka survive naman ng 1 week.

Hi, im 24F. Graduate ng premed course last June 2025, pumasa sa boards ng December 2025. Living together with my family in the Philippines - alam nyo na, typical filipino family. Middle child ako, may dalawa akong twin na little bros at dalawang older sisters. Yung eldest sister ko may asawa na at buntis na sa first child nila.

Nung college days ko, namatay yung father namin last 2020. Yung mother ko and eldest sister ko yung sumuporta sakin through college. Di naman ako yung tipong ungrateful na kapatid — whenever she asks me for something, ginagawa ko naman. May times pa nga ako naglalaba ng brief ng asawa nya, but that was before. Nililinisan ko rin yung kwarto nila dati, and pag may errands sya na pinapagawa sakin, ginagawa ko.

During college, mother ko yung nagbabayad ng tuition fee at school needs like uniform, and nagbayad din sya sa dorm ko. Yung eldest sister ko naman yung nagbibigay sakin ng allowance, 2k per week, kasama na dun yung baon at grocery ko.

My school is 7 hrs away sa hometown namin, medyo malungkot ako kahit may friends naman ako and during my first and second year, i started feeling depressed. But then nameet ko current boyfriend ko nung 3rd yr ko in college. 2 years na kami ngayon, going 3 years. Taga hometown namin sya, so nung nag-aaral pa ako, LDR kami — pero minsan pupunta sya sakin para lang makasama ako, every week sya nagtatravel para makita ako. Haha

Ever since pumasa ako sa board exam, umuwi na ako sa amin, at lagi na kaming magkasama ng boyfriend ko — sa gym, sa gala, sa chores, sa laro. Lagi din akong pinagagalitan kasi lagi kaming lumalabas. Current work ko pala ay WFH, at wala akong sariling room — shared room kami ng isa sa sisters ko, kasi apat lang ang rooms namin sa bahay: room ng mommy, room ng eldest sister ko at asawa nya, room ng brothers ko, at room namin ng 2nd sister ko. 

Palagi akong tinatanong bakit hindi na lang kami magpakasal ng boyfriend ko since laging magkasama. Kung ayaw namin makasal ng maaga, maghiwalay nalang daw kami. In our religion kasi, bawal ang magjowa. Pero ayoko sumuko sa kanya, kasi nung mga panahon na malungkot ako, siya yung nandun. At hindi rin naman ako yung favorite. Nung bata pa ako, lagi akong nasa bahay ng tita ko, kahit mag 1 month ako dun, di nila ako hinahanap. Simula nung dumating yung kapatid ko na kambal, wala na silang alaga sakin, lagi akong nakakalimutan. Most of my childhood memories, di fam ko kasama ko, but my cousins at mga kaibigan ko. Kadalasan din ako yung pinagagalitan — pag nag-aaway kami ng little brother ko, ako daw dapat magpakumbaba kasi ako yung ate. Pero kahit yung kaaway ko naman ay older sister ko, ako pa rin dapat magpakumbaba kasi ako yung nakababata.

Madalas din akong naglalaba ng damit ng 2nd sister ko, kasi sa totoo lang wala akong masyadong damit. So nakikigamit din ako sakanya minsan, bilang pambawi, ako na umaako ng labada nya. Sa totoo lang, di pa ako nakakabigay ng ambag sa bahay kasi di naman kasya sahod ko kahit sa sarili ko palang. Gusto ko munang i-enjoy yung sahod ko. Nung nag aaral pa kasi ako, ang mga bagong damit ko lang is yung uniform at scrubs ko. Di pa ako nabibilhan ng bagong damit ever since. Pag bumibisita kami sa uniqlo, mga kapatid ko laging meron, magpakumbaba daw ako kasi di pa daw nila nararanasan yun. Eh pano ako, di ko rin yan naransana ah. Apat na buwan pa lang akong nagtatrabaho. Kaya wala pa akong ipon. 

Kahapon, nag-long ride kami ni boyfriend ko, at supposed to be susunod kami sa pickle ball game nila. Pero hindi na namin tinuloy kasi pagod kami sa byahe. Pag-uwi ko, wala pa sila, so nagluto muna ako ng sweet corn tapos naglaro ng ML. Nung dumating sila, nagsimula na silang magalit sakin nung eldest sister ko na buntis. Okay lang naman na pagalitan ako, kasi sa totoo lang, sanay na ako — may sarili na akong trabaho pero ginagawa pa rin nila akong bata. Kahit ano gawin ko, may ikinagagalit sila. Sanay na akong mapagalitan, masermunan.

Pero pagdating nila, nakaupo ako sa dining table, bigla akong binatukan. Nainis ako. Tinatanong ako kung saan kami pumunta, bakit daw kami nag-long ride. Sinagot ko sya kung saan kami pumunta, tapos nagalit sya kasi daw hindi ako nagpaalam. Hindi ko alam bakit kailangan niyang malaman, at lalo akong naiinis kasi binatukan pa ako. Bakit niya ginawa sakin yun? Ayoko non — nakakawala ng respeto. Hindi dahil ako yung mas bata samin, gaganunin na lang nila ako.

Hindi ko sya sinagot at pumasok ako sa kwarto. Sinundan niya ako at tinutulak-tulak ako. Pinagmumura niya ako, at kung ano-ano pang sinabi — na mayabang daw ako, mas pinipili ko daw yung boyfriend ko. Doon na lang daw ako tumira sa kanila at lumayas na ako.

Pagkatapos non, kinomfort naman ako ng 2nd sister ko, sabi niya ako na raw dapat magsorry kasi kailangan ako daw magpakumbaba. Buntis sya at may mga problema rin, personal problems. Pero sa totoo lang, ayoko. 

Oo, malaki ang utang na loob ko sa kanya, kasi siya yung nagbigay ng allowance ko noon. Hindi ko pala nabanggit — every time na hihingi ako sa kanya ng pera, may kasamang sumbat, kinukwestyon kung bakit daw naubos ko yung 2k sa isang linggo. Malaking syudad yun, buti nga na-manage ko yung 2k. Yun din pala isa sa dahilan kung bakit ako na-depress — buti na lang dumating yung boyfriend ko.

Ngayon, gusto nilang magsorry ako. Pero ayoko. Ako ba talaga dapat magsorry? Kailangan ko ba talagang magpakumbaba? Wala pa akong ipon, kaya hindi pa ako makaalis agad dito. Kung meron lang akong pera, aalis na sana ako ngayon din.

Sa tingin ko naging mabuting kapatid naman ako — sinusunod ko lahat ng gusto nilang ipagawa sakin. Maglaba, maglinis, kahit ano — sinusunod ko bilang kapatid, at nirerespeto ko sila. Pero nung nag-physical na sya sakin, doon na ako sumabog.

Yung pagmamahal ko para sa kanila, parang nawala na. Hindi nila ako nirerespeto, wala man lang nagtanggol sakin — sa tingin nila ako yung mali, kasi lagi ko raw kasama boyfriend ko. Kung alam lang nila, sila mismo yung dahilan kung bakit ako na-depress.

Dapat ba akong magsorry? O tiisin ko na lang hanggang sa makaipon ako at makaalis dito? Ako ba yung mali dito?

Paano niyo po sinimulan yung process na i-cut off mga kapamilya niyo? Pagod na pagod na ako and gusto ko na gawan ng paraan na mabago buhay ko. Na sarili ko naman. I want to change mg destiny.

Gusto kong malaman if may way out ba sa pagiging breadwinner. Paano niyo na push na magtrabaho naman ang mga kapatid niyo na capable naman dapat magtrabaho pero namimihasa at nagawa pang mag anak tapos sayo iaasa? At mga magulang na hindi ka naman pinalaki ng tama pero ginawa kang gatasan ng pera? Nakakapagod maging breadwinner. Tapos pag hindi mo sila mapag bigyan once, para bang ang sama sama mong tao kahit halos mamatay ka na sa kakatrabaho para lang mabuhay mga kapamilyang wala namang ka amor amor sayo

Gusto ko malaman experiences niyo. Gusto ko malaman na may pag-asa na ma break tong cycle na to.

Kwentuhan niyo po ako ng mga happy endings niyo. Gusto ko na ng freedom sa pagiging breadwinner.

I want to have hope. Gusto ko malamang na someone out there got out of being a breadwinner and naging maayos ang buhay. Kwentuhan niyo po ako.

For context lang po, I'm a 1st year Nursing Student. Sa monday na po ang aming exam but I'm still not paid sa tuition. Kanina ko lang nalaman na hindi na pala ako pagaaralin ng mama ko. Namayapa na po father ko nung 2022 pa. Ako po ang panganay sa amin. May alam po ba kayo na work na mabilis ang hiring process? Sobrang biglaan po kasi kaya wala akong naiayos na papers ko na required sa pag apply. I also don't know kung anong una kong gagawin pero priority ko po na makasecure agad ng work and umalis ng bahay. Also do you have any advice po ba?

ps. i can work full-time na po since plano ko muna huminto para magipon pang tuition, pagaaralin ko kasi sarili ko, baka po may marerefer kayo aside sa pagiging jabi/mcdo crew