Als linkse stemmer tussen vooral rechtse mensen, hoe gaan jullie hiermee om?
Ik stem zelf links en zie mezelf ook echt als links.
Door mijn werk kom ik echter dagelijks in contact met veel mensen die juist vrij rechts stemmen. En ik merk dat veel gesprekken uiteindelijk terugkomen op hetzelfde verhaal: dat “alles aan asielzoekers ligt”, dat Nederland “onveilig” is geworden, of dat ze “niet meer langs een azc durven fietsen”. Terwijl, als ik doorvraag, ze vaak nog nooit echt problemen met een asielzoeker hebben gehad of überhaupt persoonlijk iemand kennen. Vaak gaan de verhalen uiteindelijk meer over 2e of 3e generatie jongeren met een migratieachtergrond, maar alles wordt op één hoop gegooid.
Ik vind dat eerlijk gezegd best lastig.
Een deel van mij wil eigenlijk afstand nemen van dat soort gesprekken en denkbeelden, omdat het soms gewoon vermoeiend is. Maar tegelijkertijd merk ik ook dat het vaak geen pure kwaadaardigheid is... Eerder angst, frustratie en vooral veel onwetendheid en herhaling van wat ze online of in de media meekrijgen.
Wat ik moeilijk vind, is dat het me totaal niet lukt om ze ook een andere kant te laten zien. Zeker niet economisch. Veel van deze mensen behoren tot de lage of middenklasse, werken hard, hebben stress over geld, wonen, zorg etc. en toch stemmen ze op partijen die economisch gezien niet per se in hun voordeel werken. Zodra het over migratie gaat, lijkt al het andere weg te vallen.
Ik vraag me af hoe anderen hiermee omgaan.
Blijven jullie het gesprek aangaan? Heeft dat ooit echt effect gehad? Of accepteer je dat sommige mensen gewoon compleet in hun eigen informatiebubbel zitten?
Ik ben oprecht benieuwd hoe anderen dit ervaren.