Hoe doen mensen dit?
Wij hebben met heel veel geluk een twee-onder-één-kap woning kunnen kopen voor 475.000. Hiervoor hadden we een tussenwoning die we met 80.000 overwaarde verkopen. Deze 80.000 hebben we gebruikt voor de financiering van ons huis, een badkamerrenovatie en een nieuwe cv-ketel. We hebben op dit moment nog €20.000 hiervan “over”
In de praktijk betalen wij €2000 hypotheek in de maand (met maandelijks €475 hypotheekrenteaftrek terug). Mijn man en ik werken allebei in de zorg, ik verdien modaal (oa door mijn vele onregelmatige diensten) en mijn man €300 minder. Wij zijn geen grote “spenders” we gaan 1 keer per jaar met de auto op vakantie, gaan niet vaak uit eten en hebben geen dure hobby’s.
We hadden graag een uitbouw gewild met een nieuwe keuken waarvoor we ons aan het oriënteren zijn, maar de kosten zijn enorm en daarbij zoeken we beslist niet de duurste zaken uit. Met onze hypotheek kunnen we gelukkig wel wat sparen maar ook niet enorm veel (lees: +- 800 per maand). Ik durf en wil absoluut niet klagen omdat wij heel gezegend zijn met een mooi (wel wat verouderd) huis, zoontje en een hond.
Mijn vraag is vooral: hoe kunnen mensen een huis met enorme verbouwing, of renovatie bekostigen? Met alle andere hoge kosten (boodschappen, zorgverzekering en etc). Want sparen hiervoor zal ons wel 10 jaar kosten?
Mijn post is beslist niet om te klagen! Wij zijn ons bewust van het feit dat wij het goed hebben, ik ben vooral benieuwd hoe mensen verbouw kosten financieren?
—-
Edit;
Oeps, schijnbaar verdienen mijn man en ik toch iets minder dan modaal. Ik verdien rond de €2850 netto en mijn man verdient €2450. Bouwdepot betekend in de praktijk dat we onze maandlasten gaan verhogen maar dat hoeft wat ons betreft niet. Onze ouders kunnen ons geen schenking geven (wat ik beslist geen probleem vind!) en ik hoop pas een erfenis over +- 40 jaar te ontvangen ;).
Daarnaast wordt mijn post toch anders geïnterpreteerd als ik gehoopt had. We zijn allebei 34 jaar en hebben met veel geluk dit huis kunnen kopen. Ons vorige huis hebben we verkocht voor 440.000 met drie slaapkamers (waarvan één mini slaapkamer). Geen garage en geen oprit. Met de wasmachine en droger in een kast. Strijken deed ik altijd op de overloop. Het huis had alleen een bergzolder van 1.50 en geen mogelijkheid om een vaste trap naar zolder te maken dus geen optie om die ruimte uit te breiden. We hebben niet voor de hoogste bieders gekozen maar voor een jong stel uit het dorp, die het snelste in ons huis konden.
Onze huidige tweekapper komt uit 1996 en hebben we voor €475.000 kunnen kopen met drie grotere slaapkamers, een zolder (met mogelijkheid voor een vierde slaapkamer), grote garage en oprit. Dus een hele vooruitgang. We hebben een bouwkundige keuring gedaan en daaruit bleek alleen dat de badkamer echt aangepakt “moest” worden ivm lekkage en loszittende tegels. De badkamer en keuken komen allebei uit 1996. Daarnaast hebben we ook de cvketel uit 2008 laten vervangen. De reden dat we willen verbouwen is aangezien de keuken ook mankementen begint te vertonen, de inbouw koelkast werkt niet meer optimaal en het gaspit weigert wel eens. Aangezien ik een grote passie hebben voor koken had ik graag een kookeiland willen laten realiseren in de (hopelijk ooit komende uitbouw).
Ik wil geen discussie aangaan met mensen op het internet en hou de eer aan mijzelf. Ik ben trots op dat wij toch kunnen sparen in de huidige dure tijd (daarvoor kijken wij ook echt kritisch naar onze uitgaven en vaste lasten). Ik durf met trots te zeggen dat wij geen decadent leven hebben en het ons niet uitmaakt hoe anderen naar ons kijken. We zijn allebei huismussen die graag thuis zijn en zouden daar wat meer willen uitbreiden.
Wellicht is mijn post wat uit frustratie gemaakt, mensen in mijn omgeving klaagden over hun dure hypotheek van €1600 voor hun vrijstaande nieuwbouwwoning. En dan ze dit jaar toch maar één keer willen gaan skiën ipv twee keer. Terwijl wij voor ons vorige huisje al €1650 betaalden. Ik begrijp dat wij zeker niet de slechtste en armste mensen Nederlanders en niet de hoogste salarissen hebben. Dat is het risico van werken in de zorg, war wij beide met heel veel liefde en passie doen. Het nadeel is dat je daar nou eenmaal niet rijk van wordt en dat hoeft wat ons betreft ook niet. Uiteraard vergelijk je alleen maar met mensen die het beter hebben dan jezelf hebben.
Bedankt voor de mensen die een serieuze reactie gegeven hebben, we gaan toch maar doorsparen en hopen dat de keuken het niet begeeft :)