u/Omerevc

Diğer acı cipslerin b*k yediğini düşünüyorum bunun yanında, acı arayışınız varsa kesinlikle deneyin.

Pentium E6700, hd6230 ve 2gb ram var pc de, harddisk üzerine kuruyorum ve satışa niyetliyim sonrasında da makul bir fiyattan (biraz baktım ve kasa için 850tl monitör için 1k düşünüyorum, 720p 60hz ve ufak bir çizik harici temiz bir monitör ki fotoğrafta da görüyorsunuz).

Bir yandan da ilk kez Linux deniyorum bir pc de, biraz kurcalayacağım o yüzden kurduktan sonra. Şimdilik hem eski tip uçlu klavyeyi (baya dolabın üstünde tozlu bir şekilde buldum, o girişin adını bile bilmiyorum ama usb değil, yuvarlak giriş) hem mouse'mi tanımasıyla tam not aldı. Kurulsun bakalım nasıl olacak.

Colorful'un bir handikapı varsa bilmiyorum ama bu anakart hem 9+2+1 faz yapısıyla hem tüm portlarının pcie 5 desteklemesiyle hem mini itx olmasıyla hem 10 katmanli pcb yapısıyla çok albenili duruyor, benzer fiyata satılan b850 lerin çoğunda micro-atx ve hatta ATX olmalarına rağmen 9+2+1 faz yapısı yok gördüğüm kadarıyla, beslemeyi etkileyen farklı bir unsur varsa bilmiyorum. Üzerindeki soğutucu bloklar da yeterli gözüktü gözüme, tasarımı da tatlı. Gelecekte mini itx planım da olduğundan sıcak bakıyorum (devasa ATX de toplayabilirim ama özellikle sfx psu ya da bütçe oluşturabilirsem üst segment mini itx sistemler çok hoşuma gidiyor). Alınır mı sizce? Yoksa benzer fiyatlardan satılan bir micro-atx veya ATX b850 daha mı mantıklı olur? Getirileri götürüleri nelerdir çok bilmiyorum çünkü, eşitlerse bunu alırım gibi (4 ram slotu çok da umurumda değil, am5 platformu için 2*16 nin üzerine çıkmayı düşunmüyorum).

Fiyatı da dip yapmış şu an galiba, daha da düşer mi bilmiyorum. Hazır masa işini de bugün olaylı da olsa halletmişken bunu da ufak ufak taksitle ödemek adına siparişleyebilirim.

Muhtemelen r5 7500f ve 16gb tek modül ram ile açılışı yapacağım, Assassin King 120SE soğutucum var bir de. Sonrasına bakarız.

Şöyle ki bir masa almak istiyordum, bunlar da bir marangoz önermişlerdi bana uygun fiyata kaliteli iş yapan (ki bu noktada gerçekten bir sorun yok, konuştuğum mobilyacının ilgisi ve samimiyeti de içime sindi) ancak geçenlerde istediğim ölçüleri verip fiyat alma isteğiyle telefon numarası bıraktıktan sonra (tek gitmiştim, keşke bu sefer de tek gitme şansım olsaydı) bugün aramamasının üzerine tekrar uğramaya giderken annem ve babamla karşılaştım yolda, onlar da yeğenim için (ablamdan, kendisi ile hiçbir problemim yok dayısının paşası, 2 yaşında) bebek arabası almaya aynı mobilyacıya gidiyorlardı yakın zamanda arabası kırıldığından. Neyse işte beraber gidelim dedik, girdik dükkana ve biraz beklettiler bizi ve önce benim masa için konuşmama izin verip adam ustasıyla telefonda yanımda tekrar konuşup da (megafonda yanımda konuşuyordu, hila hurda olduğunu sanmıyorum, ustası ne söylediyse onu söyledi bana) tahta ayaklı için 3k demir ayaklı için 4k fiyat çekti (ki istediğim ölçülerde bir masa için 2.5k ödemeye razı olup maksimum 3k ödeyebileceğimi, 3k fiyat verirse eğer pazarlıkla 2.5k zorlamak istediğimi biliyordu ailem), buna rağmen orada çok saçma davranarak ve beni tabiri caizse insan yerine koymayarak sürekli araya girdiler. Önce ben daha pazarlık için ağzımı açamadan "hadi duydun fiyatı" diyerek adamı bebek arabası konusuna yönlendirdi, sonra bana telefondan ablamı arattı, ablam bana telefonda "ben anneme internetten alacağımı söyledim zaten niye bebek arabası bakıyor ki şu an" demesine rağmen zorla ablamı görüntülü arattı, ablam telefonda "bakarız" diye geçiştirmesine rağken "ben bunu alıyorum gidiyorum" bir şey söyledi, sonra çarşambaya kadar müddet falan verdi ablama, orada da bunlarla ilgili bir şey söyleyemedim tabi. En son onun konusu bittiğinde fiyat için adamla tekrar konuşmaya çalıştığımda "bakın siz duyuyorsunuz" tarzı bir şey söyleyerek adamın tarafına geçti pazarlık konusunda, daha sonra sağlam olacağının garantisi ile ilgili sorular sordum "aha bak bir tane destek atsa ne olur sanki" diye oradaki modellet üzerinden saçma sapan bir şeyler göstermeye çalıştı (ben zaten atabileceği kadar destek atmasını istiyorum, bilgisayar koyacağımdan masa çökse 60k lık olacağım ve bunu anlatmama bile izin vermedi) normal şartlarda 2500 için garanti gördüğüm pazarlığı 3000 e kapatmak zorunda kaldım bu kadın yüzünden. Ne beni ne ablamı insan yerine koydu orada kısacası, ablamın bebeğinin bebek arabasını ödemek için can atarken ben öğrenci halimle kendi bütçemle ödeyeceğim masanın fiyatınin derdine düşmeye çalışıyordum hani öyle de ironik bir durum.

Şimdi aradaki 500tl farkı annemden istesem "sen düşündün düşündün bunu mu buldun" olacak, cimrinin teki çünkü. Ablamın ve özellikle eşinin (benim için abidir, ayırt etmem) kulağına giderse bir kuruş ödememe müsade etmeyeceklerini biliyorum ama onları buna dahil etmek istemem, ayıp olur yani. Ayrıca annem masanın tamamını da ödese tatmin olmayacağım, beni ödeyeceğim ekstra 500tl değil oradaki saçma sapan davranışları ve gelecekte de bunun önünü alamayacak, alamıyor olmam sinirlendiriyor. Bu insanları temelli hayatımdan çıkartmanın bir yolu olsa keşke. Anneler gününü bile kutlamadım, hak etmiyor. Zulüm ediyor bana her gün.

Edit: İnsanlar ailemle yaşadığım tek sorunun bu olduğunu ve normal şartlarda günlük gülistanlik geçindiğimizi sanıyor çok acayip, buradaki sorunumdan tatmin olmadıysanız bir bardak süt postumu okuyun profilimden...

Yorgunum arkadaşlar ya... Bu postu açarken önce buraya gelmeden önce hangi evrelerden geçtiğimle ilgili uzun uzadıya bir yazı hayal ediyorum, sonra 'bunu yazmak için bu parmaklarla bu kadar vakit mi harcayacağım, çok fazla' diyerek reddediyorum. Yazabilmek ile de problemim yok hani yazmışlığım var, tek oturuşta akıcı bir dille sayfalar doldurmuşluğum çok fazladır, en iyileri olmasa da tamamına yakını profilimdedir hani meraklıysanız açıp bakabilirsiniz. Kendimi detaylandırmadan dertlerimi anlatmak da çok zor oluyor :/ İnsanların "sence dediğin şey öyle olur mu" tarzı tepkileriyle de çok fazla karşılaşıyorum. Yanlış anlaşılmasın bu arada bu durum ya da insanların tamamına yakını tarafından anlaşılmıyor olmak ne yaşayış tarzımı ne de hayat motivasyonumu zerre etkilemiyor; başıma üşüşmesinler, gözüme gözükmesinler yeter (keşke, keşke...), ancak yeni birilerini karşıma alıp da yeniden, en baştan anlatma hevesimi çok fazla kırıyor. Yine de tamamen umutsuz değilim, sayılı da olsa istisnaları oldu. Kimisini kendi hatalarımla kimisini karşı tarafın hatalarıyla kaybettim, şimdiden baktığımda kendimin ve karşı tarafın kusurlarını da çok daha net görebiliyorum bazılarında. Kimilerini de bana karşı öyle bir düşüncelerinin olmadıklarını bilmeme rağmen hak etmediğimi düşündüğümden reddediyorum, romantiklikten bahsetmiyorum, bana iyilik yapan ve sonrasında borç olarak görmeseler de benim borç bildiğim şeyleri çeşitli sebeplerden ve kendi tembelliğimden ödeyememem sebebiyle yetersiz kaldığımı düşündüğüm insanlar. Huyumdur; bir şeyi hak ettiğime inanıyorsam önüme çıkartılan tüm engelleri delerek onu alırım, hak etmediğime inanıyorsam altın kaplama davetiye de alsam müracat etmem. Ödülde de cezada da bu böyledir, tekniğim kusursuz ve her iki durum için de yaratabileceğim direnç limitsiz olduğundan şu ana kadar istemediğim herhangi bir şeyi yapmak zorunda kalmak veya istediğim herhangi bir şeyi yapamamakla ilgili bir problem yaşamadım, ve sizi temin ederim ki bunu çocukluğumdan itibaren görüp görebileceğiniz en baskıcı ve kontrolcü aile yapısının içinde, çok şiddetli şekilde akran zorbalığına uğradığım kurumlarda yıllarca kendimden en ufak bir taviz dahi vermeden, arkamda en ufak bir açık bile bırakmadan yaptım. Dolayısıyla pasif-agresif saldırmak üzerine başka hiçkimsede görmediğim ve hiçkimsenin kolay kolay karşısına almak istemeyeceği türden caydırıcı bir yeteneğim var... Beni lütfen bununla ilgili suçlamayın çünkü somut hiçbir şey anlatmıyorum burada, bilmiyorsunuz doğal olarak. Ortam uygundu, nereye yöneleceği hiç belli olmayan gerçekten büyük bir potansiyele sahiptim ve buna dönüşmek zorundaydım, savunma moduna geçmemek tamamen teslim olmak anlamına geliyordu, üzerinde yürüyebileceğim incecik bir ip ve içlerinden geçebileceğim iğne deliği kadar boğluklar vardı sadece, düşmek ya da sıkışmak ölmek demekti. Dolayısıyla da insanların ulaşmakta zorlandığı haklarla ilgili sızlanmalarını genelde "elini uzatsa alacak aslında" tarzı bir tepkiyle karşılıyorum, sonra da bunu söyledim diye az linçlenmiyorum tabi. Bunları genel ve soyut olmasını istediğim bir postta çok irdelemek istemem açıkçası... İsteyen olursa yorumlarda konuşuruz, belki, kendimi iyi hissedersem, ve uygun soruyu uygun şekilde sormayı başarabilirseniz.

Dürüst olmak gerekirse iyi sayılabilecek bir okulda (ytu) hiç sevmediğim bir bölümde (iktisat) okuyorum. Seçme şansım olsa ne yapardım hiçbir fikrim yok, ancak seçerken 62.5 obp ile sayısalda rekabet etmeme olanak yoktu. Ortaokulda derslerde fazla iyi olup sınıfın düzenini bozduğum için derslerden kovulup yoğun fiziksel şiddet boyutunda akran zorbalığına maruz kaldım ve lisede derslerde hep uyuduğumdan zar zor sınıfı geçecek durumdaydım, küsmüştüm çünkü. Sonra ne yaptığımın farkına varıp bari iyi bir üniversite kazanarak temiz bir sayfa açayım dedim, ailem o gece kavgayla dövüşle il dışı yazmama izin vermedi, en büyük pişmanlığım odur. Üniversitemin ilk dönemi hiç normal değildi, o ana ve hatta şimdiye kadarki en iyi performansımı gösterdim o dönemde, akademik ya da sosyal anlamdan bahsetmiyorum, her zaman için yapıyor olduğum şeyi bulunduğum yeni ortamda da yapıp orantısız güç uygulayarak okulun içinden geçtim, benim yüzümden Türkçe'ye dönen bölüme İngilizce dersleri açmak zorunda kaldılar ve ceremesini hala çekiyorlar. Bu olay yine geçmişte başka yerlerde başka şekillerde zühur ettiği gibi okul genelinde ismimin yayılmasına ve bilinmesine yol açtı tabi, düşüjdüğünüz gibi bir popülarite değil bu tabi, toplum beni sevmez ve bu çok normal. Sağlam ve devamlı linçleniyor olmama rağmen o dönemlerde yine mutluydum, sonra ailem tarafından bu zaferim mümkün olabilecek en kötü şekilde cezalandırıldı ve hayatım boyunca sadece o üniversiteye başladığım bir dönemde aldığım harçlığımı da kestiler bunu öğrendiklerinde, üstelik aynı dönemde ablamın doğumundan ötürü yaklaşık 3 ay boyunca odamı onlara vererek evin en rahatsız koltuklara sahip olan misafir odasında yatıp kalkmak gibi bir fedakarlık yapmış olmama rağmen ve bunu hiç göz önünde bulundurmadan(ablam evli mutlu çocuklu, her ne kadar kendisinin de bunda payı olsa da o dönemki durumu gözeterek yine onun için 'neyse' diyebiliyorum), günlük hayatta ablam veya eşiyle herhangi bir problemim olmasa da odamda kalırlarken benim durumumu bir kez bile sormamış ya da bunun için teşekkür etmemiş olmalarına kırgınım açıkçası, para kazanan bir yetişkin olsam ve bir öğrenci benim için öyle bir iyilik yapsa hiçbir şey yapamıyorsam cebini doldururdum şahsen yani ne bileyim. Harçlık istemem ama kabul ederim yani, biliyorlar bunu. Annem ve babamdan zaten bahsetmiyorum bile, onlar ben aktif öğrenciyken benden faydalanmanın peşinde maddi açıdan, bırakın mezun olup da işe başlamayı. İstediklerini içlerinde boğulacakları kadar çok vererek miras reddi yapacağım gelecekte, zırnık vermem zırnık almam.

Kısa kesecek olursam üniversitedeki ikinci dönemim yine bir şeyler denesem de içten içe depresyonda geçti (pek çok kişinin geçirdiği tüm baharlardan daha aktiftir yine de, kendi standartlarıma göre konuşuyorum), yaz çeşitli sebeplerden kötü ve monotondu, ikinci senenin ilk dönemi bir önceki dönemde deneyip başarısız olduğum şeyler sebebiyle ağır depresyonda geçti, bahar döneminde gerçekten enerji biriktirmişken ve aşırı iyi gidiyorken birdenbire tüm zamanım 19 Mart eylemlerine aktı (harcadığım en boş zaman dilimleriydi ama iyi ki harcamışım, eylem yapan kişiden çalan eylem tarzlarından geçmişte de nefret ederdim ama şimdi sebebini çok iyi bilerek, birinci elden deneyimlemiş olarak nefret ediyorum, çok daha temellendirilmiş bir nefrete sahip olduğum için memnunum, o eğitimi başka hiçbir yerde alamazdım. Ve mükemmel bir eylemci olduğumu söylememe gerek yok sanırım, akp lileri aktif olarak tavana dikmediğim kulvar kalmamıştır, büyük biraderin helvasını kavurup okulda dağıtmayı, helvayı akp li güvenlik şefine yedirmeyi ve sonra bu akp li şef ismimi vererek bana soruşturma açtığında bu olaya tercihen sözlü verdiğim savunmamda kullanışlı bir şekilde yer vermeyi bile başarmıştım amk, bunu hangi motivasyonla yaptım bilmiyorum ama onu o salonda başından planlanıp kurgulanmış kusursuz bir plan karşısında küçük göstermek keyifliydi, en iyi performanslarımdan biridir ki daha absürt neler neler yapmıştım o dönemlerde, hepsini yazmıyorum efenim, bu yazı gülüp eğlenmek istediğim için yazdığım bir yazı değil). Yazın bir kısmı da bu aktif dönemin bir devamı niteliğindeydi, ardından gelen Güz'de özüme dönerek sadece kendim için düşünüp calışmaya geri döndüm ancak malesef yaptığım yanlış akademik tercihler ve çalışma stilleri sebebiyle batırdım (ders çalışmayı bilmiyorum ve çalışamıyorum, istikrar göstermekte malesef berbatım, hala). Bu dönem ise, kendimi dış dünyadan neredeyse tamamen soyutlamış olarak izdivaya çekilmiş vaziyetteyim, bunun elbet bir sonu olacak ancak hazır olmadan kabuğumdan çıkmaya niyetli değilim, süreç uzuyor ve ben bir ileri iki geri yaparak ilerleyememeye devam ediyorum. Hayatım boyunca sağa sola savruldum, çok fazla diş sıktım ancak şu an neredeyse tamamen gevşemiş ve salmış vaziyetteyim. Özellikle yakınlarda bir ödül de gözükmediğinden nasıl ve neyle, hangi motivasyonla yol alırım hiç bilmiyorum... Bazen çok iyiyim bazen çok kötü, bazen 40 yıldır istikrar gösteriyormuş gibi çabalıyorum bazen derslerimin ve hobilerimin yüzüne bakasım gelmiyor, bunu ben kontrol etmiyorum, edemiyorum ve bu kadar dalgalı olmasından çok yoruldum. Buna neyin sebep olduğunu da anlayamıyorum, anlasam zaten çözüp devam edeceğim, bu çaresizlik berbat hissettiriyor. Daha yazılacak çok şey vardır ama canım burada kesmek istiyor, sonra devam edersem ederim.

Sütüm soğumuş.

Tahminimce birileri bunları yemekhaneden önce sipariş etmiş sonra iptal etmiş, girdiğimde bize soruyorlardı "bundan versek olur mu aynısı" diye, ekstra çorba-makarna almama da izin verdiler. Normal şartlarda asla bu kadar dolu konulmuyor ana yemekler.

Bunun neden olduğunu sormayın ancak çok ama çok uzun zamandır matematik çalışmıyorum, biraz ihtiyaçtan biraz keyfi olarak çalışıyorum şu an ve cebirde fena olmasam da (hiçbir zaman için kötü değildim, logaritma-limit falan iyi çözerim) özellikle trigonometriyi neredeyse hiç hatırlamıyorum. Her bir konu için ayrı ayrı hazırlanmış 10-15 soruluk ve "az olsun öz olsun" mantığıyla tüm konulara genel bir bakış atan bir soru havuzu var mı bildiğiniz? Ücretsiz olarak dağitılan veya pdf bulabileceğim? Soruyorum çünkü ne Calculus'taki yüzlerce soru arasından seçmece yaparak ne de onlarca farklı kanaldan yüzlerce soru çözüm videosu izleyerek vakit kaybetmek istemiyorum, yapay zekanın önermesi üzerine Khan Academy'e bakmıştım biraz ama orası da soru yazmaktan çok konu anlatımına odaklanıyor gibi geldi. Var kı bildiğiniz "hatırlamaya hitap eden" kısa ve öz bir soru kitapçığı temel calculus için? Varsa ve paylaşabilirseniz eğer çok sevinirim.

Bu çok ekstrem ama geçebilen var mıdır merak ediyorum xd

Her ne kadar olaylı çıkışı sebebiyle epey eleştirilse de bu oyuna bayılıyorum, ara ara görev yapmak ya da kaos yaratmak için değil de sadece etrafı gezmek için tekrar tekrar indirip dozumu alıp siliyorum. Muazzam bir atmosferi var, oyun dünyasındaki en güzel gözüken oyunu bence açık ara.

Fotoğrafları oyun içi çektim, 1440p de ve tüm ayarlar köklenmiş olarak.