u/Opposite_Train9689

Vorige week vrijdag heb ik mij vlak voor mijn dienst ziek gemeld omdat ik flauwviel toen ik vertrok naar werk. Had al 4 dagen op het heetst van de dag gewerkt zonder airco of ventilatie en gezien ik me al wazig voelde voordat ik vertrok koos ik voor gezondheid.

Nou kwam ik er deze week achter dat mijn werkgever eenzijdig had besloten dat ik niet ziek was (niet echt een zonnesteek oid) en het daarom na intern overleg maar als onbetaald verlof had neergezet. Ze hebben het terug gezet nadat ik nogal pissig werd en dat is geen goede respons maar ik vraag me oprecht af waarom mijn werkgever gaat bepalen of ik ziek ben, terwijl ik aan de telefoon heb aangegeven wat er aan de hand was.

Ben ik nu gek of gebeurt dit vaker?

Hi allen,

Ik werk momenteel in de productie in 3 ploegen en dat begint mij op te breken. Desondanks het goede salaris (~4k p/m) en vele voordeeltjes (geen moeilijke leiding, veel pauze) zijn de doorgroeimogelijkheden hier ook niet bestaand. Dus ga ik op mijn gemak naar iets anders zoeken.

Een ding waar ik al-tijd tegenop loop is de motivatiebrief/verhaaltje. Ik ben aan het kijken naar werk in andere sectoren en mij boeit het oprecht niet wat ik voor werk doe zolang het maar voldoende betaald, ik iets leer en de mensen ok zijn. Echter snap ik ook wel dat een recruiter niet zo enthousiast wordt van zulke woorden. Tenminste, dat denk ik. Daarnaast hebben mensen vrij snel door dat ik een redelijk intelligente gast ben en daarom denkt men dat ik mij ga vervelen omdat ik onder mijn niveau werk (geen diploma's). Of dat "ik niet gelukkig zou worden hier", iets wat ik tot grote frustratie meermaals te horen heb gekregen.

Maarja, ik droom er niet van om dozen te sjouwen om 4 uur snachts in een koude kille fabriek waar ik voor geen meter geprikkeld wordt. En ik merk dus dat dat best lastig is om omheen te lullen, of mijzelf zodanig te verkopen dat het niet uitmaakt.

Hoe pakken jullie zoiets aan?