u/Oseninenistaynoglum

Bunq ve diğer yazılarıma bakabikirsiniz isterseniz Basel probelrmi için getirdiğim yeni yoruma da bakabilirsiniz türjçeside var version1de Basel problemine getirdiğim yorumumun türkçeside var isterseniz ona veya QFTnin hesapladığı vakum enerjisi sapmasına gwtirmeye çalıştığım yeni yoruma ve sayısal değerlerine yada evren ile kara deliklerin neredeyse aynı dinamiğe sahip olduğuna dair görüşümü içeren yazılarımada bakabilirsiniz evet iddialı ve boş gelebilir ama okumanızo ve öyle değerlendirmenizi isterim arkadaşlar hepinize iti ve güzel hünler dilerim

Öncelikle linkimede bakabilirainiz direkt:

https://doi.org/10.5281/zenodo.21959305

Işığın doğası hakkında düşünürken hayali ipimin beni Euler sayısına götürdüğünü gördüm. Aslında ipi 1,2,3,4,5,6..... diye giden bir eş yarım çemberler ipine çeviriyordum yani bir sabit uzaklık da elindeki sabit uzunlukdaki iplr kaç tane eş yarım çember oluşturursan oluştur alan oluşturduğun eş yarım çembwr sayısıyla ters orantılı gidiyor sonra araya kara deliklerle alakalı bir mjhabbet girdi aklımın içine o kısmı boşverşn sonra bir baktım ki euler çıkıyor neyse daha detaylı anlatımı linkimde mevcut oradan bakabilirsiniz sorunuz varsa da alabilirim.

Ayrıca ricam diğer çalışmalarıma bakardanız da sevinirim:)

https://doi.org/10.5281/zenodo.21959305

Hi everyone,

​Here is a quick geometric interpretation of how the 1/n^2 terms in Euler's Basel Problem appear naturally through 2D scaling:

​Setup: A string of fixed length forms a semicircle.

​Partition: Splitting the string into n equal parts forms n smaller semicircles.

​Scaling: Linear size shrinks to 1/n, so the area automatically scales by 1/n^2.

​Note: This is an intuitive visual for the inverse-square scaling in the Basel Problem, not an independent proof of \pi^2/6.

​Any feedback on this geometric representation of Euler's series?

Hi everyone,

I wanted to share my paper on the discrete mass spectrum and horizon quantization of Schwarzschild black holes.

📄 Link to the paper:

https://doi.org/10.5281/zenodo.21906686

I would love to hear your general thoughts, feedback, and opinions on it!

Been working on this for a bit. Started with a Planck-scale shell around a Schwarzschild black hole, used vacuum energy density, surface tension, and thermodynamic work. It spits out exactly the Bekenstein–Hawking entropy.

Derivation (step by step):

1. Planck length & Schwarzschild radius l_P = √(ħ G / c³) r_s = 2 G M / c²

2. Horizon area A_H = 4π r_s² = 16π G² M² / c⁴

3. Shell volume (thickness = l_P) V_shell = (4π/3)[(r_s + l_P)³ – r_s³] V_shell ≈ 4π r_s² l_P (since l_P ≪ r_s)

4. Effective area A_eff = V_shell / r_s ≈ 4π r_s l_P = 8π G M l_P / c²

5. Hawking temperature T_H = ħ c³ / (8π G k_B M)

6. Vacuum energy density & pressure u_vac = c⁷ / (8π ħ G²) P_vac = –u_vac

7. Surface tension from vacuum pressure τ_vac = |P_vac| · l_P

8. Thermodynamic relation dS = (τ_vac / T_H) dA_eff

9. Plug everything in dA_eff = (8π G l_P / c²) dM τ_vac / T_H = (u_vac l_P) / T_H → dS = (8π G k_B M / (ħ c)) dM

10. Integrate S = ∫ (8π G k_B / (ħ c)) M dM = (4π G k_B / (ħ c)) M²

11. Rewrite in terms of horizon area S = k_B A_H / (4 l_P²)

This is exactly the Bekenstein–Hawking entropy.

Thoughts? Obvious mistakes? Implications for fuzzballs / holography?