r/TurkiyeAstronomi

Henüz Ay'da bile koloni kuramadık. Ay, bize Mars'tan daha yakın olsa bile Ay'ı yaşanabilir hâle getirmek çok daha zor olurdu. Mars için bu daha mümkün bir şey. Sizce gelecekte insanlığın yeni evi olabilir mi, yoksa sadece koloniler kurup Güneş Sistemi'ne mi yayılırız?

İnsanlar binlerce yıldır evreni anlamlandırmaya çalıştı. Ancak gerçek şu ki insanlık tarihinin çok küçük bir kısmında bunu başarabildik.

Dünya merkezli evren modeli ise bunun bir örneğidir.

Elimizde yeterli veri olmadığı için içgüdülerimize göre oluşturulmuş bir evren modeli olduğunu düşünüyorum.

Siz ne düşünüyorsunuz?(Evet, bir şey düşünmek zorunda degilsiniz)

Bu birleşik görüntü, 12 Ağustos 2026 tarihinde İspanya'da çekilmiştir. Fotoğrafta, tam Güneş tutulmasının farklı aşamaları tek bir görüntü üzerinde birleştirilerek gösterilmektedir.
Kaynak: NASA - NASA/Bill Ingalls

Günümüzdeki insan yapımı araçlar ışık hızından çok uzak hızlarda hareket ediyor. Ancak bazı teorik fikirler, gelecekte ışık hızına yakın hızlara ulaşmanın mümkün olabileceğini öne sürüyor. Özel görelilik teorisine göre cisimler hızlandıkça gereken enerji miktarı çok büyük ölçüde artıyor.

Sizce füzyon motorları, antimadde motorları, lazer yelkenleri gibi teknolojiler bizi ışık hızına yakın hızlara ulaştırabilir mi?

12–13 Ağustos gecesi gerçekten hareketli bir gece olacak. Bu gece Perseid meteor yağmurunun zirvesi gerçekleşecek ve Türkiye'den görülebilecek.

Güneş tutulması Türkiye'den "tam olarak" görünemese de şu ülkelerden görülebilecek: Kuzey Rusya, Grönland, İzlanda, kuzey İspanya ve Portekiz'in bazı bölgeleri.

Türkiye için Perseid meteor yağmuru vakitleri:

12 Ağustos gecesi ve 13 Ağustos sabahı
En iyi zaman: 00.00'dan sonra
Zirve zamanı: 05.00–07.00 (Değişebilir rakam tahmini, genel olarak 13 Ağustos zirvedir) arası Türkiye saatiyle.

Şehir ışığı: İstanbul gibi ışık kirliliğinin yüksek olduğu yerlerde görülebilecek meteor sayısı kırsala göre daha düşük olacaktır ancak görme ihtimaliniz var.

Gözlem için önerilen saat: 00.00–07.00, özellikle 03.00–07.00 arası.

Kaynaklar: Uluslararası meteor organizasyonu - Nasa - Space.com

Füzyon roketleri, füzyon dediğimiz ve Günes'in merkezinde de gerçekleşen devasa çekirdek tepkimelerini temel alan bir itki sistemidir. Geleneksel kimyasal roketler yakıtı yakarak itme gücü elde ederken, füzyon roketlerinde atom çekirdekleri aşırı sıcaklık ve basinç altında birleştirilir. Bu süreçte ortaya çıkan muazzam miktardaki plazma, güçlü manyetik alanlar yardımiyla kontrol edilir ve roketin arkasından dişarı yönlendirilir.

Bu teknoloji, kimyasal roketlerle 6 ila 8 ay süren Mars yolculuğunu sadece 1 ila 2 aya indirerek uzay seyahatinde tam anlamıyla bir devrim yaratma potansiyeline sahiptir. Seyahat süresinin bu denli kısalması, astronotlarin derin uzayda maruz kaldığı tehlikeli kozmik radyasyon riskini, kas erimesini ve kemik kaybinı en aza indirerek hayati bir güvenlik sağlar. Ayrica, füzyon motorlarının sunduğu yüksek yakıt verimliliği sayesinde roketlerde yakıt yükü azalır; bu da Mars'a götürülecek bilimsel ekipman, kargo ve yaşam destek sistemleri için devasa bir alan açar. Sonuç olarak füzyon teknolojisi Mars'ı komşu bir durak haline getirmenin yanı sira Jüpiter ve Satürn gibi dış gezegenlerin uydularına ulaşımı da pratik ve sürdürülebilir bir gerçekliğe dönüştürür.

1986'da Boris Andreevich Rogachevsky (Борис Андреевич Рогачевский) tarafından resmedilen bu poster, SSCB'nin soğuk savaş ve nükleer açıdan yükselişe geçtiği dönemlerde resmedilmiştir. Uzay yarışının bitmesinin kısa bir süre ardından Sovyetler kendi uzay programlarını yavaşlatmış, askeri alanda üstünlük için kendi içlerinde reformlara gitmişlerdir. Halkın bir kısmı, geleceğin uzayda olduğuna inanarak kendi çabalarıyla çalışmalar yapmış, hatta SSCB'den astronomlar doğup farklı ülkelerde kendilerine yer edinmişlerdir.

ABD'nin Ay inişiyle üstünü örttüğü bol bol Sovyetlerin uzay başarıları mevcut. Lakin çoğu insanı bunları tartışırken görmüyorum. Büyük baskı altında çalışan bilim adamlarının ürettikleri 105 metrelik devasa N1 veya Носитель-1 roketinin başarısız giden yolculuğunu araştırmanızı şiddetle tavsiye ederim.

Europa artık yaşam arayışının en dikkat çekici yerlerinden biri olarak kabul edilmeye başlandı. Kalın buz tabakasının altında, Dünya'daki okyanuslara benzer büyük bir okyanus bulunduğu düşünülüyor.

NASA bu sebeplerden dolayı Europa Clipper isimli bir uzay aracını uzaya gönderdi. Şu an yolculuğunun ortasında. Aralık 2026’da Dünya’ya yakın geçiş yapacak, 2030’da Jüpiter sistemine varacak.

Siz bu görevden ne bekliyorsunuz?

Vesta ismini hiç duymamış olmanız gayet olası. Ama konuya şöyle girelim:
Vesta bir yıldız veya gezegen değildir. Bir derin uzay objesi de değildir. Vesta bir asteroiddir.

Bıraktığım videoda kendi teleskobumla Vesta üstünde gerçekleştirdiğim gözlemi ve yakaladığım görüntüyü izleyebilirsiniz. Video birkaç kat hızlandırılmış ve kırpılmış halde, gördüğünüz çizgiler telefon kameramın odağını ayarlamak için kullandığım ufuk çizgileri, onları kaldırmanın bir yolunu bulamadığım için bu şekilde servis ediyorum videoyu. Fotoğraf modundayken ekran kaydı aldım yoksa görüntü çok karanlık çıkıyordu.

Kendi etrafında dönüşünün ne kadar hızlı olduğu videoda görünüyor. Kendi etrafındaki bir turunu yaklaşık dört saat içerisinde tamamlayabilen bu V tipi asteroid, aynı zamanda elimize örnekleri geçen ilk asteroidlerdendir.

Çapı ~520 kilometre, şekli ise tam bir geoit veya küre değildir. Bu da görüntüde gördüğünüz dönüş ve şekli açıklar niteliktedir.

Maalesef ki Reddit gereği fotoğraf ekleyemiyorum buraya, dolayısıyla Imgur linklerini aşağıya bırakacağım, oradan ziyaret edebilirsiniz.

Benim teleskobum profesyonel bir derin uzay teleskobu değil. Ama yakaladığım görüntünün kaliteli olduğunu diğer insanların görüntülerine kıyasla kötü dahi olsa biliyorum. Hubble Uzay Teleskobu ve Vesta'ya örnek toplamak için giden DAWN tarafından çekilmiş fotoğraflar aşağıda: https://imgur.com/a/57A60iZ

Vesta'nın bir çekirdeği olup olmadığı tartışılan bir konudur, ben çekirdeği olmadığından yanayım. Kütle çekim kuvveti 0.22 g olan bir cismin bir çekirdeği olması bana pek mantıklı gelmiyor. Ayrıca, bir çekirdeğin bulunması demek, düzenli bir dönüş hızına sahip olması demektir. Lakin Vesta, NASA'nın kayıtlarına göre kendi etrafındaki dönüşünü birkaç dakikalık farklarla yaptığını tespit etmiştir. Bizim için birkaç dakika büyük görünmese de, dönüş hızı Dünya'nın 6/1'i olan bir gezegen için Dünya'nın bir dönüşünü 22 saatte tamamlamasına benzer.
NASA'nın Vesta'nın dönüşünü takip ettiği ve benim videoma benzer lakin daha da hızlandırılmış filmi:
https://imgur.com/a/Z8mnfVp

Aldığım notlara göre ve verilere göre, "Vesta dönüşü boyunca sürekli olarak soluk kalmıyor. Bazen, elimde bir harita olmadığı için tespiti zorlaştırıyor, belli noktalarda kısa aralıklarla da olsa ufak parıltılar oluşuyor yüzeyinde." Ben bunları kendimce yüzeyde varlığı doğrulanmış olan buz veya demirce zengin mineraller olarak nitelendirdim. Video kaydında da belli oluyor bu parıltılar.

Görsel veriden kendimce elde edebildiğim bilgiler cismin teleskobum altında dahi inanılmaz hızlarda hareket ettiği, hem yörüngesel hem de kendi etrafında, ve parlaklığının ne kadar az olduğuydu.
İzlediğiniz görüntü hem elimdeki en büyük mercek seti olan 4mm + 2x Barlow bana yaklaşık 650 kat yakınlaştırma sağlıyor, bunun yanında görünürlüğü arttırmak için gece görüş kamerasını dahil ederek ancak bu görüntüyü elde edebildim. Şunu kesinlikle söyleyebilirim ki, mercek altında kendi gözümle dahi görmekte zorlanıyordum.

Vesta hakkında çoğu kaynak internette mevcut. Ama benden kendi gözlemlerimden elde ettiğim verileri talep edecekseniz size seve seve yardımcı olurum. İzlemiş olduğunuz video, benim yaptığım çekimin sadece birkaç saniyesi. Çünkü sürekli olarak Vesta'nın hızından ötürü teleskobu hareket ettirmek zorundaydım. Kırpılmamış haliyle video iki dakika ve Vesta sadece bir dakika boyunca görülüyor, onun dışında geçen süre teleskobun hareketinden ötürü doğan bulanık görseller. Ayrıca, videoyu kırparken parlaklığı fazladan arttırdım, umarım sizin için iyi bir görüntü olmuştur.

Görev, 2027'de Dünya yörüngesinde bir dizi zorlu test gerçekleştirecek ve bu testler, 2028'de Ay'ın Güney Kutbu'na planlanan ilk insanlı görev olan Artemis IV için hayati önem taşıyor. Ekip görevlendirmeleri aşağıdaki gibidir:

• NASA astronotu Randy Bresnik , komutan
• ESA (Avrupa Uzay Ajansı) astronotu Luca Parmitano , pilot
• NASA astronotu Andre Douglas , görev uzmanı
• NASA astronotu Frank Rubio , görev uzmanı

Kaynak