Hoe kom ik hier ooit doorheen.
Een tijdje geleden heb ik hier iets gepost over mijn vrouw die al een langere tijd depressieve klachten heeft en haar geluk probeert te halen uit techno-feestjes en helaas ook uit het twee keer zoenen met een ander.
Ik (man van 38) ben niet bij haar (vrouw van 38) weg gegaan, ik hou veel te veel van haar en dacht dat we er samen wel overheen kwamen.
Maar blijkbaar zat er toch meer mis dan dat ik in de gaten had.
Ze heeft vorige week aangegeven dat ze zichzelf en haar geluk niet meer terug kan vinden als we samen blijven. Ze wil dan ook van me scheiden.
Ik weet me geen raad, we zijn in totaal al 23 jaar samen en kan me niet voorstellen dat er iets is na deze relatie. Ik wil mezelf niets aandoen, maar soms denk ik voor dat ik ga slapen dat het het makkelijkst zou zijn als ik niet meer wakker zou worden.
Ondanks dat ze het me een aantal keer erg duidelijk heeft gemaakt, merk ik dat ik onbewust toch mezelf hoop aan blijf praten. We wonen genoodzaakt nog samen en dat zal voorlopig nog wel even zo blijven, wat de situatie en mijn mentale stabiliteit natuurlijk ook niet ten goede doet.
Zijn er mensen die in een soortgelijke situatie gezeten hebben? Ik weet gewoon niet hoe ik hiermee om moet gaan en of ik hier ooit wel overheen komt.