u/ReachOutrageous4109

Η απόφαση του Γιάννης Κωνσταντέλια να μη συμμετάσχει στην Εθνική ομάδα άνοιξε μια συζήτηση που στο ελληνικό ποδόσφαιρο επανέρχεται κάθε λίγα χρόνια. Και ίσως ήρθε η ώρα να το πούμε ξεκάθαρα.

https://preview.redd.it/xfio4fu6y89h1.png?width=1200&format=png&auto=webp&s=c9d2a488200f0fd69ca3839c9d260a4f8131c9f3

Κανείς δεν μπορεί να υποχρεώσει έναν ποδοσφαιριστή να φορέσει το εθνόσημο. Δεν είμαστε στη δεκαετία του '70. Οι παίκτες έχουν δικαιώματα, έχουν σώμα που καταπονείται, έχουν καριέρες εκατομμυρίων να διαχειριστούν.

Όμως η Εθνική ομάδα δεν είναι μια ακόμα υποχρέωση στο ημερολόγιο. Δεν είναι ένας σύλλογος που πληρώνει συμβόλαια. Είναι η κορυφαία τιμή για έναν ποδοσφαιριστή.

Ο Κωνσταντέλιας είναι ίσως το πιο αυθεντικό ελληνικό ταλέντο της γενιάς του. Ένα παιδί που έκανε τον κόσμο να σηκώνεται από τον καναπέ για να δει μια ντρίμπλα ή μια πάσα του. Γι' αυτό και οι απαιτήσεις από εκείνον είναι μεγαλύτερες. Όσο μεγαλύτερο το ταλέντο, τόσο μεγαλύτερη και η ευθύνη.

Αν υπάρχουν σοβαροί προσωπικοί, ψυχολογικοί ή αγωνιστικοί λόγοι, φυσικά και πρέπει να γίνουν σεβαστοί. Όμως όταν μιλάμε για την Εθνική, η απουσία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως κάτι συνηθισμένο. Γιατί αν οι κορυφαίοι παίκτες αρχίσουν να διαλέγουν πότε θέλουν και πότε δεν θέλουν να είναι παρόντες, τότε χάνεται κάτι από το νόημα της ίδιας της ομάδας.

Η κριτική δεν σημαίνει απαξίωση. Ούτε μειώνει όσα έχει προσφέρει ή όσα μπορεί να προσφέρει στο μέλλον. Αλλά η αλήθεια είναι μία: η Ελλάδα χρειάζεται τον Κωνσταντέλια και ο Κωνσταντέλιας οφείλει, όταν είναι σε θέση να το κάνει, να θεωρεί την Εθνική προτεραιότητα.

Γιατί οι μεγάλες καριέρες δεν χτίζονται μόνο με ταλέντο. Χτίζονται και με το βάρος της φανέλας που επιλέγεις να υπηρετήσεις.

https://preview.redd.it/b20h49p3em6h1.png?width=1200&format=png&auto=webp&s=6275dba5a06edbcfca25ec46c5d6a918a2db8c70

Τα φιλικά παιχνίδια σπάνια μένουν στην ιστορία. Συνήθως ξεχνιούνται γρήγορα, ειδικά όταν συνοδεύονται από αρνητικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, η αναμέτρηση της Ελλάδας με την Ιταλία άφησε αρκετές αφορμές για συζήτηση και προβληματισμό.

Η Εθνική μας γνώρισε την ήττα απέναντι σε έναν αντίπαλο που εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές δυνάμεις της Ευρώπης. Παρ' όλα αυτά, το αποτέλεσμα ίσως να είναι το λιγότερο σημαντικό στοιχείο του αγώνα. Αυτό που μένει είναι η εικόνα της ομάδας και τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν ενόψει των επίσημων υποχρεώσεων που ακολουθούν.

Η Ελλάδα έδειξε διάθεση και προσπάθεια, αλλά σε αρκετά σημεία δυσκολεύτηκε να επιβάλει τον ρυθμό της. Η ανάπτυξη του παιχνιδιού δεν είχε πάντα την απαιτούμενη ταχύτητα, ενώ οι ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν δεν ήταν αρκετές για να αλλάξουν τη ροή της αναμέτρησης. Από την άλλη πλευρά, η Ιταλία παρουσιάστηκε πιο ώριμη τακτικά, με καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στις αποφάσεις της.

Αυτό που ίσως πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι η Εθνική βρίσκεται ακόμη σε μια διαδικασία εξέλιξης. Τα τελευταία χρόνια έχει καταφέρει να επαναφέρει την αισιοδοξία στους φιλάθλους, να δημιουργήσει έναν ανταγωνιστικό κορμό και να δείξει ότι μπορεί να κοιτάζει στα μάτια ισχυρούς αντιπάλους. Κάθε φιλικό απέναντι σε ομάδες αυτού του επιπέδου αποτελεί πολύτιμο μάθημα.

Οι μεγάλες εθνικές ομάδες δεν χτίζονται μόνο μέσα από τις νίκες. Χτίζονται και μέσα από τις βραδιές όπου αποκαλύπτονται οι αδυναμίες τους. Μέσα από τα λάθη, τις δυσκολίες και τις στιγμές που αναγκάζονται να αναζητήσουν λύσεις απέναντι σε αντιπάλους υψηλής ποιότητας.

https://preview.redd.it/flfzwat5em6h1.png?width=1200&format=png&auto=webp&s=7f8c208d2e09e53691fcdc7b48fcf3b785b243f7

Η ήττα από την Ιταλία δεν πρέπει να προκαλεί πανικό. Ούτε όμως να περάσει απαρατήρητη. Είναι μια υπενθύμιση ότι η απόσταση από το κορυφαίο επίπεδο εξακολουθεί να υπάρχει και ότι απαιτείται συνεχής δουλειά για να καλυφθεί.

Το σημαντικότερο ερώτημα πλέον δεν είναι τι συνέβη σε ένα φιλικό παιχνίδι. Το σημαντικότερο είναι αν η Εθνική θα αξιοποιήσει τα συμπεράσματα αυτής της αναμέτρησης ώστε να παρουσιαστεί πιο έτοιμη όταν θα έρθουν οι αγώνες που πραγματικά μετρούν.

Εσείς πώς είδατε την εμφάνιση της Ελλάδας; Ήταν απλώς ένα κακό βράδυ ή είδατε σημάδια που πρέπει να προβληματίσουν ενόψει της συνέχειας;

Απόψε το βράδυ, η Εθνική Ελλάδας δοκιμάζεται εκτός έδρας απέναντι στη Σουηδία σε μια φιλική αναμέτρηση που μπορεί να μην προσφέρει βαθμούς, αλλά προσφέρει πολύτιμα συμπεράσματα ενόψει των επίσημων υποχρεώσεων που ακολουθούν.

Ο αγώνας αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία για τον ομοσπονδιακό τεχνικό να δοκιμάσει πρόσωπα και σχήματα, αλλά και να αξιολογήσει την αγωνιστική ετοιμότητα των διεθνών απέναντι σε έναν αντίπαλο με ποιότητα, ένταση και φυσική δύναμη. Η Σουηδία παραδοσιακά στηρίζεται στην οργάνωση, την πειθαρχία και το δυναμικό παιχνίδι, στοιχεία που αναμένεται να δυσκολέψουν την ελληνική ομάδα.

Η Ελλάδα από την πλευρά της βρίσκεται σε μια περίοδο όπου προσπαθεί να χτίσει πάνω στις επιτυχίες των τελευταίων ετών και να διαμορφώσει έναν κορμό που θα μπορέσει να πρωταγωνιστήσει στις επόμενες διοργανώσεις. Παίκτες που αγωνίζονται στα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα καλούνται να ηγηθούν, ενώ αρκετοί νεότεροι ποδοσφαιριστές διεκδικούν περισσότερο χρόνο συμμετοχής και μόνιμη θέση στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αμυντική λειτουργία της Ελλάδας, καθώς απέναντι σε μια ομάδα που διαθέτει ύψος και δύναμη, οι διεθνείς θα χρειαστεί να δείξουν συγκέντρωση και αποτελεσματικότητα στις μονομαχίες. Παράλληλα, η ταχύτητα στις μεταβάσεις και η δημιουργία ευκαιριών από τα άκρα αναμένεται να αποτελέσουν βασικά «όπλα» για το ελληνικό σύνολο.

Παρότι πρόκειται για φιλική αναμέτρηση, το κίνητρο παραμένει υψηλό. Κάθε εμφάνιση με το εθνόσημο αποτελεί ευκαιρία για διάκριση και επιβεβαίωση, ενώ μια θετική παρουσία απέναντι στη Σουηδία θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο την αυτοπεποίθηση της ομάδας.

Το βέβαιο είναι ότι το αποψινό παιχνίδι δεν θα κριθεί μόνο από το τελικό αποτέλεσμα. Θα κριθεί από την εικόνα, την αγωνιστική ταυτότητα και τα μηνύματα που θα αφήσει η Εθνική Ελλάδας για το μέλλον. Και αυτά, πολλές φορές, αξίζουν περισσότερο από μια απλή νίκη σε ένα φιλικό παιχνίδι.