Morgunblaðið og Sjálfstæðisflokkurinn
Sjálfstæðisflokkurinn er eini stjórnmálaflokkurinn á Íslandi sem hefur heilt fjölmiðlafyrirtæki á bak við sig. Þegar Sjálfstæðisflokkurinn er í ríkisstjórn eru greinar Morgunblaðsins skrifaðar út frá sjónarhorni ríkisstjórnarinnar og svo kemur kannski eitthvað í lokin um ummæli stjórnarandstöðu (gagnrýni). Þegar Sjálfstæðisflokkurinn er í stjórnarandstöðu er algengt að fjallað sé um aðgerðir ríkisstjórnarinnar út frá gagnrýni stjórnarandstöðunnar (sérstaklega Sjálfstæðisflokksins en jafnvel Miðflokksins einnig) en útfærsluatriði aðgerðanna geta verið smáatriði í umfjölluninni.
Ég rak augun í þessa grein í dag um milljóna úr Kristrúnar. Ég man ekki eftir greinum um milljarða eignir Sjálfstæðismanna og þeirra bakhjarla. Þetta minnti mig á greinina sem Morgunblaðið birti um lúxusbíla sem keyptir voru fyrir ráðherrana. Í raun voru þetta ekkert sérstaklega dýrir bílar og hefðbundnir fyrir ráðherra en það gleymdist alveg að láta fylgja með umfjöllunni að það var Bjarni Benediksson sem keypti bílana, þeir komu bara í notkun þegar Kristrún var tekin við.
Þegar ríkisstjórnin setti á dagskrá þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður við ESB fóru að koma út daglegar greinar hjá Morgunblaðinu um þær hörmungar sem aðild Íslands myndi fylgja. Greinar voru ekki bara skrifaðar út frá viðtölum heldur færslum á samfélagsmiðlum. Það var eins og að boð hefði verið sent út á alla sem einhverju máli skiptu í þjóðfélaginu á hægri vængnum um að koma með eitthvað sem hægt væri að birta. Ég hef aldrei verið mikill ESB-sinni og var á árum áður meðlimur í Heimssýn og Frjálslynda flokknum en það er ekki hægt að neita að hér er dýr áróðursherferð í gangi.
Morgunblaðið er ekki rekið eins og venjulegt fyrirtæki. Það getur hæglega tapað nokkur hundruð milljónum ár eftir ár en samt kemur meira hlutafé inn í félagið. Sjálfstæðisflokkurinn lítur rekstrarlega ekki út eins og stjórnmálaflokkur eða frjáls félagasamtök. Efnahagsreikningur Sjálfstæðisflokksins er stærri en allra annarra stjórnmálaflokka til samans. Við vitum auðvitað hvaðan þessir peningar koma.
Sjálfstæðisflokkurinn vann sveitarstjórnarkosningar í mörgum sveitarfélögum nýverið og margir spyrja sig: „Hvað er fólk að hugsa? Man enginn eftir hruninu, einkavinavæðingunum o.s.frv.?“ Einn og einn snillingur kemur fram og segir: „Kannski metur fólk það bara þannig að Sjálfstæðisflokknum sé best treystandi til að stjórna landinu.“ Hugmyndafræðileg vinsældakeppni er þó ekki háð á neinum jafnréttisgrundvelli þegar einn aðili getur drekkt hinum með fjármagni.
Fólk gleymir auðveldlega, fylgist lítið með almennt og virðist oft fá stjórnmálaskoðanir í arf frá foreldrum. Sjálfstæðisflokkurinn ver litlum tíma í að sannfæra nýliða um hugmyndafræðilegt ágæti sitt. Þegar ég var unglingur var reynt að ná til okkar með ókeypis bjór, skyndibita og skemmtanahaldi. Það hljómar kannski skringilega en flestir flokkar hafa ekki efni á því að gefa þúsundum unglinga áfengi og pítsur hvert ár, það yrði of lítið eftir í kosningasjóðunum.