u/Substantial-Chard984

Nasa CR ako ng lalaki kanina kasi ang galing ng anak nko, dalawang beses tumae. Hindi pa siya marunong mag hugas ng sarinling puwit so I had to be there. May mga batang lalaki don, okay, no problem.

Biglang pumasok yung isang random na tatay para sa anak niyang toddler din. So in short, nasa magkahiwalay na cubicle yung mga anak namin while umihi siya don sa toilet sa wall. Habang ako, naghahanap ng sabon kasi nga humawak ako ng tissue na may tae.

Beh. Kinakausap ako nung tatay habang umiihi siya. Wala daw siyang sabon, wipes daw ba, kailanga ko? Yes, kalagitnaan ng pag ihi niya.

And you know what... It wasn't awkward.

Wala lang. Amazing lang kasi pag parent ka na pala, hindi ka na naooffend sa ganong bagay. Wala ng bastos. Dalawang parents lang kami na naiintindihan na napakahassle magpatae ng bata sa mall.

Sorry, I don't know where to post.

Ngayong matanda na ako, ngayon ko lang narealize na ayaw ko pala ng partner. The best thing about having a man in my life is yung may nagbubuhat for me. Yes, weak ang katawan ko. Pero pwede ko naman gawan ng paraan yung mga ganyang bagay like magbabayad ako ng ibang tao to move my stuff, diba?

And isa pa ayaw ko may nangingielam ng parenting style ko. Ayaw ko yung may ini-instill na mindset yung ama na taliwas sa beliefs ko - like yung dapat daw alagaan ng anak ang magulang financially pag tanda nito. I'm like... What? Sabi pa nitong ama ng anak ko dati..."ikaw ang pag asa naming yumaman!" Wow. Just... Wow.

Di ko kailangan ng lalaki para maging masaya. Pero baka naman gusto ko ng swwggs na masarap paminsan minsan? OMG, yes. Minsan ko lang natikman yon. Pero limot ko narin yung feeling. So siguro okay lang na wala.

Pwede naman siguro ang on call male walker? Paano kung mahal na tapos di pa magaling?

Ayaw kong makisama, ang gusto ko lang pakisamahab ay ang anak ko. Tapos pag may sarili ng buhay yung anak ko, o edi magpapakasaya nalang ako with friends.