r/ShareKoLang

while i get it’s more peaceful kapag walang social media (sana all nakakaya diba), pero ang hirap magpapansin kay crush huhuhu.

hanggang myday lang kaya ko gawin para magpapansin sa kaniya. he has no ig, deactivated fb account and only uses messenger (idk how he can still view my stories kasi nung nagdeact ako ng fb acc at only messenger lang, i couldn’t view any of my friend’s story).

we’ve also never talked and he lives from the other side of the earth, so tamang wait na lang ako na galawin niya sana ang baso huhuhu.

wala lang, skl hahaha.

I had this huge high school crush before. He was from a different school, so we literally never interacted. We just ended up as Facebook friends somehow and stayed that way for 14 years 😂

Then out of nowhere, he DM-ed me:
“Kelan ka ba tatanda? Mukha ka pa ring high school. Kung ano itsura mo nung nakita kita noon, ganon ka pa rin.”

Of course kinilig naman ako konti HAHAHA. We started chatting and he admitted it took him YEARS to message me because apparently I looked intimidating. (Which is funny because people tell me that all the time 😭)

Teenage me would’ve probably screamed, cried, wrote this in a diary, and believed this was destiny.

But life is funny no? After 14 years, nag-message nga yung high school crush mo… kaso past his prime na. Hindi na s’ya cute at hindi na rin mahilig sa basketball (eh kaya ko nga s’ya crush because star player s’ya before) 🥲

Hayyy universe, late ka na naman mag-deliver ng package.

Naaalala ko noon na yung isang lata ng sardinas around 2007 kasya sa tatlong tao. Mabubusog ka talaga. Mas maraming isda. Yung sausage sa lata around 8 pieces and juicy pa. Tapos, yung Wow Ulam mas marami pang chunks.

Yung Dutch Mill, Yakult, mas matangkad like half an inch. Pati Crispy Patatas malaki at maraming laman. Yung Piattos nakachamba ako dati ng napakaraming cheese.

Pero ngayon, yung yakult is parang size na lang ng thumb ko. Yung 12 ounces parang di naman 12 ounces katulad ng dati. Yung Dutch Mill nabawasan ng half an inch or something. Ako lang ba ito?

Share ko lang guyyss

I met someone online and we're chatmates, and he is an avid buyer of my services..

We've known each other for bout 6 months na siguro.

He then told me na he's interested in meeting me in person.. kasi may proposal sya sa akin like to be his SB..

Syempre, ako naman super excited! 💖 I'd be getting things that I want.

So yun, we met up on a high-end restaurant. I can say na parang mayaman talaga ang datingan niya ✨

Ang sarap pakinggan ng offers niya like 6 digits monthly, meeting up only twice a month for a deed. 😍

So yun, after eating, he went to the CR kasi parang sumasakit daw ang tiyan niya. The bill was given to our table na. I waited for like 20 minutes.. Then I was supposed to chat him kung asan na siya. then I saw on his profile na "last seen long time ago" 😭😭😭 na blocked na pala ako!!! So yun I ended up paying everything 😭😭😭

Hays, bat ganon? 😩😂

I casually mentioned “I’m in luteal phase” once and this man opened Google like he was preparing for board exams.

Now he randomly says things like “ovu?” “what phase ka ngayon?” or “hormones are hormon-ing today haaa”

I don’t know if I should be offended when he says “I just know…” how to handle me when I’m being sensitive or dramatic but honestly I think it’s the sweetest thing ever?

He’s been trying to learn the cycle, ano yung nangyayari sa bawat phase, what symptoms, how to deal with it, bakit may cravings, all of it. Tapos minsan siya pa yung nagse-send sakin ng reels about women’s cycle. This man has CHARTS in his head.

Last night we were talking about the difference between my menstrual and luteal phases kasi in his words I’m 'scary' in both pero apparently may slight difference daw in intensity na ina-analyze niya like it’s a case study ...??

Plus points kasi biglang titigil siya mid-convo to say he respects us women for going through it every month 😭

Like wow… emotional intelligence in this economy…

Anyway I just needed to get this off my chest kasi ang comforting lang talaga ng feeling na being loved through understanding instead of judgment. Babi, if ever this shows up on your feed, thank you for making me feel seen :”)

Diko gets ung mga tao around me na genuine hater or nagsshow ng disgust sa genre nato?? Oo, ung iba malaswa at minsan panay katarantaduhan nalang lyrics, but damn whatever they put the in it is so addicting!! Like, only this year lang ako naging comfy to let people know i listen to this kind of music, and when i tell you gulat sila, GULAT SILA AS IN. Because i'm the last person they expected to be into such T-T

SKL. I’m enjoying Reddit so far! Been active for a few months now and so far masaya pala dito haha. Tho some of the subreddits aren’t nice. But thankful I’ve found subs that have nice Redditors!
Checking Reddit has been part of my daily social media checking na. Been more active here than in Facebook and IG hahaha

Ayun, skl na shookt yung mga kasama ko sa office na binuhat ko bigla yung gallon ng tubig at sinalin, hahaha. Kapeng-kape na kasi ako at may meeting ako in 15 minutes. Tsaka super happy ko na ang lakas ko na talaga, worth it kaka-boxing/muay thai at pagbubuhat ko 2x a week. Sana next time, yung bwisit na katrabaho ko naman mai-buhat ko at mai-bato sa basurahan. hahaha.

SKL.

It was Valentine’s Day. A former friend got mad at me over something trivial due to a misunderstanding. Class hadn’t started yet, and I was so upset that I left the room to cool off.

When I came back, a couple of classmates were waiting for me outside. They said, “Kanina ka pa namin hinihintay!” then dragged me into the classroom and sat me on a chair in the front row.

Standing in front of me was an elite college choir. One of the singers was an acquaintance, and he looked at me and said, “Ay ikaw pala!”

Then they started singing love songs 😭

My female classmates were all giggling and super kilig while I sat there blushing the entire time.

After that, no one ever came forward. One of my biggest college mysteries: who hired an elite choir to serenade me on Valentine’s Day? 😭 It’s been more than a decade, but it has always remained one of my fondest college memories.

College was so much fun.

Edit: a sentence

SKL na nabangga ang mama ko ng sasakyan na mabilis ang takbo at critical siya ngayon, comatose pa rin at namamaga ang utak, akala ko sa mga chinese drama or kdrama lang yung ganitong moment and as the eldest child hanggang ngayon hindi pa nagsisink in sakin lahat parang in shock pa rin ako kasi lahat ng tao sa paligid ko ay nagiiyakan or malungkot pero I feel like I'm dreaming. Feeling ko nasa simulation lang ako, anytime pwedeng mamatay yung mama ko pero di ko pa fully naipapaintindi sa sarili ko lahat ng nangyayari, para akong naka auto pilot na mag asikaso ng mga kailangan, check sa papa at mga kapatid bantay sa ospital bayad bills and everything. Tinatry ko matulog pero feeling ko kahit nakapikit ay gising pa rin yung diwa ko kaya ayun.... I wanna share this and take this off my chest. Thank you for reading this.

Sumagi lang to sa isip ko kasi my partner and I took our cat to the Vet after niya maging lethargic (but he’s fine na thank god) and I just realized na goddamn, sobrang underappreciated ng mga Vets.

Imagine ha, di nakakapagsalita mga pasyente nila pero nagagamot pa rin nila—granted, meron namang tests na pwede gawin para masupport ang diagnosis pero kahit nga mga human doctors nahihirapan pa rin minsan itreat ang isang pasyente na partida, nakakapagsalita na.

And I work in the healthcare field din so I’m no stranger sa hirap na pinagdadaanan ng mga doctors pero grabe .. iba talaga ang mga Vets haha

Sa mga human doctors isang species lang need nila pag aralan pero ang Vets ultimo manok kailangan nila imemorize ang anatomy like!!!! Does that not fascinate and amaze you?!!?!!

Haha wala lang, naalala ko lang din kasi meron akong katrabaho na Dr. na Vet din (silang dalawa pa ng asawa niya!) tapos nung tinanong ko siya kung ano mas mahirap na licensure exam, sagot niya “Without a doubt, sa Vet”

Yun lang! If Vet ka, angas na angas ako sainyo haha laban!

Umaalis ng bahay ang asawa ko tuwing 7 am at uuwi ng mga 5:30pm.

Pag alis na pag alis nya, pinapapasok ko kagad mga aso namin (2 goldens) pinapahiga sa sofa, kama or kahit san at nagcucuddle kami habang binibigyan ko sila treats.

Ayaw kasi ng asawa ko nasa loob sila dahil sa balahibo. May roofed patio kami at dun sila nakapwesto. May kama, toys and water sila kaya di naman sila abused. Love love naman sila ng asawa ko pero di nya matake na may balahibo palagi sa damit namin or pag hinihigaan sya ng mga nagsisitabaang aso namin.

Been doing this for a few months at medyo nakakakutob na sya sa ginagawa namin dahil dumadami na naman ang balahibo sa loob ng bahay haha!

After exactly one month simula nung nakuha ko pwd id ko, nasa 1000+ na yung mga natipid ko mostly from restos/cafe/grocery dahil sa pwd id privileges. Nililista ko sila sa isang Note tapos iche-check sa resibo magkano natitipid at sakto after 1 month, umabot na rin ng 1k. Not bad naman pala since less ang VAT at less 20% din kada transaction.

Sa observation ko, malaki lagi discount kapag mga sikat na fastfood/cafe like Jollibee/Mcdo/Starbucks compared sa iba pa na di ko sure pano computation. Sa grocery kasi basic goods lang din ang counted.

Next is magamit ko sya sa iba pang perks tulad ng sa cinema, transpo like Grab tsaka food delivery apps.

SKL kasi nakita ko nanaman etong college classmate ko sa FB feed ko. Haha

Naalala ko tuloy yung time na pinahiya siya ng professor namin sa harap ng buong klase. Tahimik lang kasi siyang tao, mabait, soft-spoken, mejo payatot, at sakto lang din yung height. Yung tipong hindi mo talaga mapapansin kasi sobrang lowkey niya lang.

One time, napagdiskitahan siya ng prof namin habang nagre-report siya sa harap. Hindi ko na maalala exactly ano yung naging trigger, pero parang dahil mahina boses niya at malumanay magsalita. Bigla siyang nilait nung prof in front of all of us.

Sabi sa kanya, “Ang payat-payat mo, parang patpatin. Ano bang mararating mo sa buhay kung ganyan ka? Ang tamlay-tamlay mo.” At marami pang ibang comments na honestly, unnecessary na talaga. Kami namang magkakaklase, naaawa kasi bakit kailangan manghiya ng estudyante sa harap ng klase? Anong purpose nun diba?

Pero siya? Nakangiti lang the whole time. Hindi siya sumagot pabalik.

After class, nilapitan nalang namin siya at inencourage para hindi siya ma-discourage sa mga sinabi nung prof. Yung professor kasi namin na yun, isa sa mga matatandang prof na parang hindi na rin nag-grow sa career. Negosyante siya at parang pastime nalang niya yung pagtuturo.

Industrial Technology yung course namin, kaming magtotropa major in Electronics, tapos siya naman major in Automotive.

Fast forward, years later mga nagwowork na kami, may nakita kaming FB post niya. Teh, nagulat talaga kami. Glow-up malala. 😭

Yung dating payatot at mukhang mahina, sobrang laki ng pinagbago. Gumanda katawan niya, nagka-muscles, pumogi, pumuti, at higit sa lahat… isa na siyang AFP military personnel. Ang layo na ng narating niya na di din namin inexpect.

Aware naman kami na nasa AFP din yung kuya niya kaya baka naging inspiration niya rin yun at natulungan sya ng kuya nya, pero grabe talaga yung transformation niya, physically at pati sa buhay.

Tapos sabi talaga namin ng mga tropa ko:
“Asan na kaya yung prof natin ngayon? Yung dating nilalait niya, ngayon ang layo na ng narating.” HAHAHA.

Wala lang. Ang satisfying lang minsan makita na yung mga taong minamaliit noon, sila pa yung mas umaangat sa buhay ngayon. Tahimik lang pero may pinapatunayan. 💯

meron akong katrabaho same lang kami ng position pero masasabi ko na swerte sya bakit kamo? kasi walang araw na pumasok sya sa tamang oras, kung tamang oras naman e uuwi sya ng maagap. Paano nakakalusot? e kasi bukod sa walang nagmomonitor strictly ng attendance namin e kahit yung boss namin pikit mata sa ginagawa nya. tapos may instance pa na nag-awol na sya. imagine 5days sya walang paramdam never din kami nagtanong kung bakit wala sya.. yung boss lang talaga namin ang naghanap sakanya at tinanong bat di sya napasok ang sagot e dahil tinatamad na sya at hindi na papasok. e very good itong boss namin aba pinilit pumasok at yun napilit naman. at ngayon ang eksena, itong si swerte kong workmate magiging boss na namin sa June. o diba? amazing right?

Context: napabayaan ko sarili ko after ko manganak sa bunso ko. 3 years okd na sya ngayon, sa loob ng 3 years na yun walang skincare skincare. Wala din ako work sa first year kaya wala din ako pambili. Hindi pa keri mabigyan ng allowance ng husband ko non kasi tight ang budget. So nung nakakuha ako ng online job nag invest talaga ako sa skincare. Kasi talagang umitim ako, acbe marks sa mukha ko para akong binulutong. Ayoko lumabas ng bahay or makita ng kahit family ko kasi sabihin ang tanda ng hitsura ko, ambaho ko tingnan and all (breastfeeding mom ako noon)

So nagstart ako sa cerave. Nagpagluta. Wala. Di ako pumuti, hindi nagimprove skin ko.

Then ang asaw ako pinadalan ako ng olay, dun na nagstart umayos mukha ko, naglolotion nako ulit ng walang mintis, ung sabon na gamit ko napalinaw kutis ko. Mas okay nako ngayon. Tumaba nako kaya di nako mukhang nagugutom. Nasusuot ko na mga damit na gusto ko na hindi hinehate ung nakikita ko sa salamin.

Share ko lang na nagsstart nako ulit mahalin ung nakikita ko sa salamin.

Guys magparegister na po kayo sa mga hindi pa registered voter dito. Please lang po magparegister na kayo sa Comelec at bumoto ng tama. Baka naman pwede kayo pumunta bukas o mamaya o sa Lunes kasi May 18 2026 ang last day ng registration. PLEASE LANG MAGREGISTER AT BUMOTO NG TAMA. Yun lang share ko lang baka hkndi niyo pa alam eh.

I'm 37 Female and i used to work for an NGA (National Government Agency) and now I'm still working for another NGA, but on a foreign funded one.

The pay is good, around an 80% increase compare to my previous job. It was a blessing lalo na sa pag taas ng mga bilihin ngayon. But of course with a change of jobs, come changes din sa environment, sa co workers, sa dynamics and, sa mga pag uugali.

After 1.5 months, I just feel drained and I dont think that what I've applied and left my job of 6 years for was worth it. It feels like naghahabol ako sa mga bagay na hindi ko alam, lalo na na nag onboard ako sa kanila at such a crucial time na meron silang hinahabol na project to be approved by july. Since kakaumpisa ko plng, I'm also trying to do my best to deliver before ang deadline. But there are so many things I dont know, and I also ask my coworkers kng anong gawin, but it also comes with judgement na para bang, dapat alam ko na ang sagot sa tanong ko.

They gave me 4 projects to handle, since this is project based di sya kagaya sa normal office na merong supervisor na titingin ng gawa mo. So ang nangyayari, do the job the best way that you know. Kng ano man ang results, then that is the output that you can deliver.

I think I'm really not suited for this job. Takot din ako na umalis kasi wala naman akong lilipatan and at my age, kaya ko bang mag start again?

Baka sepanx lng to sa dati kong trabaho pero parang hindi din. This weekend just feels so draining. Lunes bukas pero parang ayaw ko pumasok.

I need some advise please. I'm just drowning in my own thoughts sometimes and I feel hopeless sa ngayon.

Until I learned that children as young as 3-13 years old were also killed.

Let'd give the benefit of the doubt na yung 14 up mga drug lords at addicts talaga yon

Pero yung mga paslit na ang napapatay? below the belt na yun par

Imagine ha these children don't even understand the concept that life can end so quickly in an instant...

let that sink in ... ni walang kamuwang muwang na olats ng walang kalaban kalaban tanginang mga pulis eh sa inosenteng mga bata itututok niyo baril

mga bata na pag tinanong kung ano gusto nila maging pag laki nila eh sasabihin pulis, doctor, or much better maging presidente ng tanginang hayop na bansang to....

Sa mga friends o nakakakilala kay bato de la rosa dito. di ba sabi mo no war is perfect?man up show your balls in court just as when you have balls killing children in the drug war and treating them as mere numbers para masatisfy quota ninyo

Higit isang buwan nalang matatapos ko na ang first contract ko na may duration na two (2) years. And nagdadalawang isip ako if renew or exit, work wise kaya at simple naman kaso miss ko buhay ko sa pinas. Dito work lang talaga at makakagala if day off if gugustohin, kaso sa pinas nakaka miss makakagala anytime regardless sa halaga ng sahod.